สวัสดีคับผมชื่อ สจ.ก นามสมมุติ ผมอายุ 30คับ เเปลกใหมที่ผมออกจากบ้านไม่ได้

ก็อย่างที่ผมบอกตามหัวข้อตอนนี้ผมอายุ30ปีเเต่ผมไม่สามารถออกจากบ้านไปหาเพือนได้เพราะที่บ้านผมไม่ปล่อยให้ผมไปใหน ที่บ้านผมมี่พ่อเเม่ พีสาวพ่อ เเละผม ผมเป็นพีคนโตผมมีน้องสาวเเต่น้องผมออกไปอยู่หอตั้งเเต่สมัยเรียนมหาลัย เเล้วจบก็ทำงานพักอยู่ที่หอตลอดนานๆทีกลับบ้าน เเต่พ่อเเม่อา ไม่เคยว่าน้องผมเลยจะไป
ใหนมาใหนได้ตามสบายเเต่กลับกันคนในครอบครัวผมทำไม่ถึงทำกะผมเเบบนี้ คือตัวผมเองทำงานบริษัทเเห่งหนึ่งเเต่ผมยังไม่มีเเฟนเวลาผมจะขอไปใหนผมไม่เคยได้ไป
ไปหาเพือนฝูง เเท้ๆที่เล่นกันมาตั้งเเต่เด็กๆบ้างที่ผมยังไม่ได้ไปเลยเเต่ความเป็นผู้ชายผมก็จะหนี้ออกเป็นประจำช่วงวันหยุดของการทำงานซึ่งมันไม่ใช่เรื่องเเปลกอะไรเเต่ผมจะโดนโทรตามมาด่าจากโทรศัพท์ซึ่งคนที่โทรหาผมคืออาของผมที่เป็นพีสาวพ่อผมเเก่จะโทรมาด่ามาว่าผมประจำจะกลับบ้านได้ยังซึ่งเวลาตอนนั้นก็เเค่21.00 เเต่โทรมาด่าผมยังกะผมไปฆ่าใครตาย ซึ่งเป็นเเบบนี้ประจำมี่ครั้งลาสุดนี้หนักหน่อย จะให้ผมเก็บข้าวของให้อยู่ข้างนอกเพียงเพราะผมเลิกงานเเล้วไปดื่มกับเพือนฝูงเเถวบ้านเเล้วไม่ยอมกลับซึ่งตอนนั้นเวลาประมาณ20.30ผมอยากเห็นความคิดเห็นของทุกคนมองว่าเป็นเรื่องปกติใหม กับคนอายุ30ที่เป็นผู้ชาย 
ปล.ใครจะอยากเป็นคนไม่ดี