ตอนนี้เพื่อนๆใช้โทรศัพท์รุ่นไหน กันอยู่คะ

เหลือเพียงฉัน ที่ต้องนั่งเดียวดายอยู่เพียงลำพัง ความเหน็บหนาวครอบคลุมจิตใจทุกครั้ง ต่อจากนี้จะไม่มีเธอเหมือนวันก่อน เธอที่เดินข้างกัน รอยยิ้มที่มีให้ฉัน ความสุขเติมฝันเมื่อวันวาน ภาพเหล่านั้นยังไม่เคย

ช่วงนี้​สถานการณ์​ไวรัส​โควิค​ยัง​ไม่​หาย​ไป​ เรา​ยัง​คง​ต้อง​มี​ระยะ​ห่าง​ระหว่าง​กัน​เพื่อ​ลด​การ​แพร่​กระจาย​ของ​เชื้อ​ ความรัก​ก็​เช่นกัน​ เว้น​ช่องว่าง​ระยะ​ห่าง​ให้​มัน​พอดี​ ให้​ต่าง​ฝ่าย​ต่าง​

ตอนที่ฉันเข้ามหาวิทยาลัยใหม่ ๆ ทุกอย่างยังไม่ค่อยเข้าที่ ฉันยังปรับตัวไม่ได้ ยังไม่รู้ว่าควรยืนตรงไหนในชีวิตช่วงนั้น จนได้รู้จักกับ A(เพื่อนผู้ชาย) ตอนแรกเราไม่ได้ตั้งใจจะสนิทกัน แค่บังเอิญนั่งใกล้กั

เพื่อนที่ฉันรักมากที่สุด เขาชื่อฟ้า เขาอายุมากกว่าฉันหลายปี เราไปเจอกันตอนไปเรียนที่ประเทศญี่ปุ่น เขาเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ จิตใจดี และจริงใจ เธอเป็นผู้หญิงที่ยิ้มสวย และตลก เธอเป็นคนให้คำปรึกษาฉันทุกเ

  คืนฝนพรำ... ที่บ้านเกิด I. ร่มคันเดิม ในโลกที่ต่างกัน สายฝนพรำในตัวเมือง ชะล้างฝุ่นดินแดงให้จางลง ธนาในวัยสิบห้า ยืนรอรถโรงเรียนมารับอยู่ที่ศาลาริมทาง เขาเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี ลูกชายคนโตของคร