อยู่ๆ ผู้ชายก็หาย

ก็ตามหัวกระทู้นั้นแหละค่ะ รักครั้งนี้มาตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าอยากเจอเขาทุกกกกกกวัน ก่อนหน้านี้เราเจอหน้าเขาทุกวันพูดคุยกันหยอกล้อกับเราปกติเลยค่ะ พอช่วงหลังๆมานี้รู้สึกว่าเขาไม่ค่อยได้พูดกับเราเหมือ

มีคำถามก่อนที่เขาจะเดินหันหลังให้มากมาย พอมาวันนี้กลายเป็นความนู้สึกเสยๆ ที่ไม่ต้องการคำตอบ และเหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกัน กลายเปนคนแปลกหน้า กลายเปนคนทั่วไป ที่เดินผ่าน เหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

ตอนนี้ชอบหมอคนนึงอยู่ เเต่ไม่เจอกันเเล้ว เลยรวบรวมความกล้าทักไป เเต่หมอไม่ตอบบ ไม่อ่านนน เราเลยตัดใจ ชอบหมอคนอื่นดีกว่า เราโสดดด  สเต็กเรา ใส่เเว่น พูดน้อย เนิร์ดๆ อบอุ่นให้เกียรติ เเค่นี้ก็พอ 55

เพิ่งมาเจอเธอได้ 1 ปี ทำงานที่เดียวกัน เธอเป็นน้องที่นิสัยดี น่ารัก คุยกันแล้วสบายใจ เหมือนรู้จักกันมานาน แต่เธอแต่งงานแล้ว (ยังไม่มีลูก) เธอและสามีดูรักกันดี ก็คงต้องตัดใจ แต่เจอกันบ่อยๆ ก็ทำยากนิด

คือเราแอบชอบเพื่อนคนนึงตั้งแต่ป.6แล้ว ตอนนั้นเราชอบแกล้งกันหยอกล้อกัน เรียกได้ว่าช่วงนั้นสนิทกันพอสมควรเลยค่ะ และช่วงนั้นเหมือนเขาจะมีใจให้เราด้วยค่ะ แต่เราก็ไม่มีความกล้าที่จะบอกชอบเขาไปจนเวลาผ่านไปจ

จากประสบการณ์ของคุณ จากการใช้ชีวิตประจำวันของคุณ เรื่องเล็กๆน้อยๆก็ได้ มาแชร์กันนะคะ

คือเรื่องเกิดจากเพื่อนเอาเราไปเที่ยว คือมี3คน เรา เพื่อนเรา แฟนเพื่อน คือเราอึดอัดมาก แบบกูมาทำไรตรงนี้ แต่เพื่อนก็กึ่งๆบังคับให้มา เพราะพ่อแม่เพื่อนไม่อยากให้มากัน2คน เราไปกันวันสิ้นปี รู้สึกโดดเดี่ย

คือเราชอบเกย์อยู่คนหนึ่งมานานมาก เกือบๆจะสองปีแหละ ยังตัดใจไม่ได้ซักที ทีแรกเราก็นึกว่าเราแค่ปลื้มๆ แต่ยิ่งได้คุย ได้รู้จัก ได้หยอกล้อ ความรู้สึกดีๆมันก็เพิ่มขึ้นอ่ะค่ะ คือเราชอบที่เขายิ้ม เขาหัวเราะ