เเย่+_+

ตามหัวข้อค่ะ หนูรู้สึกว่า หนูทำได้ แต่ไม่สุดสักอย่าง หนูลังเลไปหมด จนนี่หนูม.5แล้ว หนูยังไม่รู้ว่าชีวิตตัวเองจะไปรอดยังไง เเต่พอหนูรู้ ก็จะมีผู้ใหญ่มาบอกว่า สิ่งที่หนูจะทำมันไม่รอดหรอก เคยทำอะไรสำเร็จ

ผมรู้สึกอ่อนเเอมากๆ ผมมีเเฟนอยู่คนหนึ่งเราคบกันมา 2 ปีกว่าๆเเล้ว เเต่พอ 2-3 เดือนหลังๆเทอเปลี่ยนไป จากที่เคยทะเลาะกันเช้า เย็นกะง้อกัน ถ้าผมผิดผมกะง้อ ถ้าเทอผิดเทอก็เป็นคนง้อเอง เเต่จากนั้น เราทะเลาะก

เราเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่ง ไม่ว่าร้องไห้ เสียใจ เราจะเเอบร้องไห้คนเดียว ต่างกับพี่สาวที่เเสดงอาการออกมาเมื่อโกรธหรือเสียใจ  เเม่จะคอยโอ๋ คอยง้อ เเต่เราที่ไม่เเสดงอาการกลายเป็นคนเก็บความรู้สึก เเ

ช่วยไม่ได้ล่ะนะ มีความรู้สึกตั้งมากมายที่มีมากกว่าความสุข ก็จะใช้ความรู้สึกอื่นเเล้วกัน

เวลาเราอยู่คนเดียวเราชอบร้องไห้คนเดียวจนบางทีเราคิดว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า เเต่พออยู่กับคนอื่นๆก็อยากจะทำตัวเหมือนว่าเราเข็มเเข็ง เพราะเราไม่อยากให้คนอื่นเขามองเราว่าเราอ่อนเเอ เพราะที่ผ่านมาเรารู้สึกมา

1. แอบร้องไห้ 2. แกล้งทำเป็นเข้มเเข็ง

น้องเรียนไม่ค่อยเก่งค่ะ จนบางทีครูต้องโทรมาหาผปค.เพื่อปรึกษาเรื่องการเรียนพ่อเเม่เราก็เครียดค่ะจะทำยังไงให้น้องเรียนดีขึ้นบ้างทั้งเรียนพิเศศเอยไรเอย ทำให้เค้าค่อนข้างคาดหวังกับเรามากว่าจะต้องเรียนต่อม

เราเป็นคนที่อ่อนเเอ มีจิตใจที่ละเอียดอ่อน ซ้ำเเล้วเรายังเป็นคนที่อาภัพ ไม่มีวาสนา อยู่กินเเบบลุ่มๆดอนๆ มันมักจะมีสิ่งที่มาทำให้ตัวเรา จิตใจของเราบอบช้ำอยู่เสมอ ผ่านมากี่ครั้งเเล้วตัวเราก็ไม่มีจิตใจเเข

เรามักจะเป็นที่พึ่งให้คนอื่นเสมอ ในเรื่องความช่วยเหลือต่างๆ รวมถึงกำลังใจให้แก่คนรอบข้าง ซึ่งเราก็เต็มใจมากที่จะช่วย จนวันหนึ่งเราท้อ เหนื่อย ต้องการกำลังใจกลับมาบ้าง แต่สิ่งที่ได้รับมันตรงข้าม มันไม่