How to move on

จากงานวิจัยของ นายตะวัน(ผมเอ๊งง)
นำมาใช้ตอบคำถาม จขกท.
อ่านแล้วอาจจะดูเหมือนง่ายซึ่งจริงๆก็อาจจะยาก แต่มันผลของมันคือ จริง
... ดังนี้...
1. ยอมรับความจริง​ซะเถอะ ว่า.......
2. ทบทวนเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น หลับตาลง แล้วพาตัวคุณเองนั่งไทม์แมชชีน ย้อนกลับไปดูไปวิเคราะห์​เรื่องราวที่มันเคยเกิด
.... ข้อนี้ยากหน่อยนะ เผลอๆอาจเสียเวลาบ้าง มาก, น้อย แล้วแต่คุณเลย แต่ถ้าทำสำเร็จ มันจะช่วยสนับสนุนให้ข้อ(1.) มีประสิทธิภาพ, ประสิทธิผล
แล้วสุดท้ายข้อ 3.) เมื่อข้อ2และข้อ1 สำเร็จ คุณแทบจะไม่ต้องรู้ก็ได้ ว่าข้อ 3. มันคือ "การปล่อยวาง"... เคยรู้สึกมั้ย.. ว่าเราไม่รู้สึกรู้สากับเรื่องๆหนึ่งแล้ว จะเกิดอะไรก็ "ช่างแม่**มัน"
..... เคล็ดลับที่ผู้เขียนจะแนะนำเพิ่มเติมคือ ทุกขันตอน 1,2,3 ต้องเข้าใจเสียก่อนว่า ใดๆก็ตาม ปัจจัย​ตัวแปร คือ "เวลา" ซึ่งมันเร่งไม่ได้ ฝืนไม่ได้...ต้องใช้เวลาแล้วสักวันจะปล่อยวางเอง.. สู้ๆ