เอาไงต่อกับชีวิตดีคะ

สวัสดี​ค่ะ​ เรื่อง​ก็​ตามที่ตั้งหัวข้อเลยค่ะ​ คือมันเศร้ามันท้อ​ แล้ว​ก็​เหนื่อย​มากเลยค่ะ​ เหนื่อยงานเหนื่อยคน​ เหอยกับคนที่บ้าน​ มีปัญหา​เรื่องเงินด้วยค่ะ​ จะพูดกับใครก็พูดไม่ได้​ เคยลองพูดถึง​ปัญหา

เวลาอยู่คนเดียวจะซึมๆแล้วชอบคิดเรื่องในอดีตจนอยากทำร้ายตัวเองหร◌ือคิดสั้น แต่ไม่เคยกรีดเลยเวลาหยิบ คัตเตอร์ มาก็ไม่กล้าแต่อยากกรีดมาก หนูแค่เอาเล็บขูดแขนขากับหยิกตัวเอง เครียดเรื่องที่ร.ร. การเรียนหนู

หนูขอพูดก่อนนะคะว่า หนูไม่เรียนมหาลัยต่อ ตัดสินใจมาทำงานในเมืองเพราะคิดว่าค่าแรงเยอะ มีหนี้ติดตัวหลักหมื่น เนื่องจากแม่ยืมจ่ายค่าเทอมตอนจบ ที่บ้านหมุนเงินไม่ทัน แล้วหนูต้องหาจ่ายเอง เพราะแม่ล้มป่วย ทำ

ตามหัวข้อเลยทุกคน​ คือว่าเราอ่ะเรียนได้นะ​ ก็ชอบอยู่​แต่บางทีมันก็แบบเหนื่อย​ ท้อ​ อยากพักทำไมเราต้องมาเรียนอะไรแบบนี้่​ บางทีก็มีไฟในการเรียนบางทีก็หมดไฟไปสะงั้น​ อยากตื่นมาแล้วเรียนจบเลย​ มันท้อแบบไ

ขอเล่าก่อนว่าตัวหนูเองอายุ15จะ16 คือหนูเครียดมากไม่รู้จะหันไปปรึกษาใคร เหนื่อย ท้อ เพราะทำอะไรไม่เคยรู้สึกว่าดีพอ ไม่เก่งเท่าคนอื่น เรียนแย่ หนูเครียดมากช่วงสอบเข้าม.4 เพราะกลัวไม่ติด ไม่มีที่เรียน จะ

ผมเรียนติดไอ​ตัวสุดท้าย คงไม่อาจจะจบพร้อมเพื่อ​ผมเรียนจิตรกรรม ผลงานทำมาแย่ ผมเครียด​ กลัวไม่ได้รับปริญญาพร้อมเพื่อน

ตอนนี้หนูกังวลมากเลยค่ะ หนูพยายามแบ่งเวลาเรียน การบ้าน กิจกรรมโรงเรียน(อันนี้ไม่เข้าไม่ได้) และมาฝึกEng แล้วเทอมนี้มีทั้งการสอบมากมาย(มันมากจริงๆนะ TAT) แล้วยังต้องเตรียมเข้า ม.4 อีก หนูไม่ได้ไม่ชอบ

มันหมดแรงบันดาลใจ​ ที่จะทำทุกๆอย่าง​ เหนื่อย​ ท้อ​ รู้สึกว่าชีวิตมันแย่กว่าคนอืื่่​นเขา​ ปัญหาทุกเรื่องชอบเข้ามาหาทีเดียว​ ทำไมชีวิตไม่ราบรื่นเหมือนคนอื่นเขา​ พอเจอปัญหาเรื่องความรัก​ เรื่องอื่นก็แย่

รู้สึกเครียด​ กดดัน​ อึดอัด​ สิ้นหวังจังเลยค่ะ มันท้อไปหมด​อยากจะพูดกับใครก็ไม่ได้​  อยากจะหนีออกไปจากตรงนี้จังอยากไปไกลๆจากตรงนี้​แล้ว😭😭😭

ตอนนี้เรียนอยู่ปี3จะขึ้นปี4 แล้วคือชีวิตช่วงนี้มันปิดเทอม ที่ผ่านมาในหลายๆปีก่อนก็ได้กลับบ้านแหละ แต่กลายเป็นว่าปีนี้ต้องเริ่มทำวิจัย ต้องอยู่เก็บตัวอย่าง จ-ศ ไป9โมง ส-อา ไป8โมง จริงๆมันก็ไม่ได้ทำเยอะ