เราเหนื่อยมาก เราเป็นคนอ่อนไหวง่ายมาก โดยเฉพาะกับคำพูด เราเป็นคนที่โดนว่าแล้วจะร้องไห้ทันที

ประสบการณ์การร้องไห้เราโดนว่าเพราะลืมหยิบของแต่เราไม่รู้ว่าทำไมต้องว่าเราขนาดนั้น เราแค่ลืมหยิบผ้าขนหนูแค่นั้นเราโดนว่าชุดใหญ่ มีช่วงนึงที่เรากรีดข้อมือตัวเองเรารู้สึกแย่มากๆ ทำไมถึงไม่มีใครเข้าใจเลย แต่ตอนนั้นไม่มีใครรู้

พอมาอีกรอบนึงโดนว่าเรื่องอะไรสักอย่าง แล้วตอนนั้นมีปัญหาที่รร.ด้วย มันเลยยิ่งทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ เรารเองไห้ชุดใหญ่เลยเหมือนไม่ได่ร้องไห้ออกมานาน พ่อกับแม่เราก็มานั่งคุย แต่ไม่ได้คุยแบบเป็นอะไรมั้ยบอกพ่อกับแม่ได้นะ แต่มาว่าเราว่าอ่อนไหวมากหรอเรื่องแค่นี้ เซนซิทีฟ อ่อนต่อโลก เราตัดสินใจว่าครั้งนั้นจะระบายออกไปให้หมด แต่กลับโดนขำ แถมว่าต่อ 

ครั้งที่3 คือเราโดนใช้ เรื่องนี้จำไม่ได้แต่จำได้แค่ว่าครั้งนี้เรากลั้นน้ำตาไว้ได้ แต่แม่กลับโทรไปหาพ่อแล้วว่สเราพร้อมกับประโยคสุดท้าย "แล้วดูมันดิ ว่าขนาดนี้ยังไม่ร้องไห้เลย" เรารู้สึกแย่มากเลยอะ

ครั้งล่าสุดที่พึ่งโดนเมื่อกี้ ครั้งนี้คือเราอะผิดจริงเรายอมรับ แต่ตามสเต็ปทุกคนไม่เคยพูดดีกับเราเลย เราเก็บชามแต่ไม่ได้ล้างเพราะต้องจึ้นไปทำงานแล้วต้องเรียนออนไลน์อีก แล้วน้องเรานั่งกินข้าวอยู่เราก็นึกว่าน้องจะกินกับข้าวต่อ เราเลยไม่ได้เก็บ แท่รีบจึ้นมาด่าเราเลยค่ะ5555 ด่าเราว่าชอบทำอะไรเกินตัว จานก็ไม่รู้จักเก็บ คือเราอธิบายแล้วแต่เค้าไม่ฟังเราเลย เราเหนื่อย เหนื่อยมาก อยากตายอยากหายไป จริงๆเรื่องมีอีกเยอะนะคะ แต่ยิ่ง

พิมพ์เรายิ่งรู้สึกแย่