บ้านนี้ลูกคนโตเป็นลูกสาวทำงานแล้วมีแฟนแล้วกำลังจะแต่งงาน พอดีพ่อป่วยเป็นมะเร็งแม่จริงดูแลทุกๆอย่างในบ้านเราจะพยายามช่วยทุกๆอย่างทั้งงานบ้านแทบจะทุกอย่างแต่อิน้องชายเราสบายใจตื่นนอนก็ปาเข้าไป10โมงไม่ก็เที่ยงลงมากินอย่างเดียวเราเหมือนเป็นที่รองรับอารมณ์ของพ่อแม่ แม่ไม่มีความเข้าใจเราเลย ไม่เหมือนยายน้าๆทุกคนที่เข้าใจพูดกับเราดีมากซัพพอทเราตลอดช่วงที่โรงแรมปิดกิจการชั่วคราว ไม่ใช้จะอยากได้ตังจากพ่อแม่นะแต่กับน้องแม่ตามใจทุกอย่างไม่มีบ่นไม่มีว่า แม่เคยพูดลอยๆนะว่าไม่อยากว่าน้องเดี๋ยวมันจะเครียดแล้วคิดสั้นซึ่งก็เห็นได้แล้วว่าเป็นห่วงน้องมากกว่าเรา กับเรามีแต่บ่น ว่าทุกวันจนบางที่จะเป็นโรคประสาทแล้วค่ะเป็นพี่ๆทุกท่านจะรู้สึกยังไง บ้านนี้อยากตายๆไปให้พ้นๆทุกคนจะได้สบายใจ
มีใครที่แม่ตัวรักน้องมากกว่าคนพี่ไหม