สวัสดีค่ะ นี่คือกระทู้แรกของเรา หากแท็กผิด หรือพิพม์อะไรที่แบบงง ขอโทษด้วยนะคะ *****
ขอเกริ่นก่อนนะคะ ระแวกบ้านเราตอนนี้คือย่ำแย่มากๆค่ะ มันเคยสงบกว่านี้มากๆ แต่ตอนนี้คือไม่ว่าจะข้างบ้าน หรือหลังบ้านเราก็มีบ้านมาสร้างเต็มไปหมดเลยค่ะ + มีร้านซ่อมรถเข้ามาอยู่ในซอยด้วย และบ้านเราอยู่หน้าซอยทำให้มีเด็กแว๊นขี่ไป ขี่มา ออกตัว เบิ้ลท่อกันแทบจะตลอดเวลาเลยค่ะ ซึ่งนี่ก็อาจจะเป็นปัญหาที่ทำให้ปวดเฮด ปวดหัว ปวดจิตกันแล้ว งั้นเราก็ขอเข้าเรื่องเลยละกันค่ะ บ้านเมนหลักของเราวันนี้คือ บ้านฝั่งตรงข้ามถนนฝั่งข้างบ้านเราค่ะ มีปัญหากับบ้านเราตลอด ปกติเราจะไม่สนใจข้างบ้านอยู่แล้วค่ะ แต่คือนี่แบบไม่ไหวจริงๆค่ะ
ตอนเขาย้ายมาอยู่ใหม่ๆ คือเขาเลี้ยงไก่ค่ะ ไก่งวง เราไม่รู้นะคะว่าไก่งวงเค้าเลี้ยงกันปกติแล้วเป็นระบบเปิด หรือระบบปิด แต่บ้านเค้าไม่มีเล้าไก่ค่ะ ก็คือเลี้ยงระบบเปิด โอเพ่นให้รถชนตายกันไปข้างนึง ส่วนบ้านเราเลี้ยงหมาค่ะ เป็นระบบเปิดเหมือนกัน น้องอยู่มาเป็นปีๆ ไม่เคยไปวิ่งกัดใครเลยค่ะ เฟรนลี่มาก แต่!!!! น้องไปกัดไก่งวงเค้าตายค่ะ บ้านหลังนั้นจึงมาขอเงินค่าเสียหายไก่งวงของเค้าจากพ่อของเราไปเป็นหมื่น ซึ่งเราไม่รู้ว่ากี่ตัวนะคะ จำจำนวนที่ชัดเจนไม่ได้ค่ะ แต่น่าจะมากกว่า 1 ตัวแน่ๆ ที่บ้านเราเลยแก้ปัญหาโดยการล่ามน้องไว้ค่ะ ไม่ให้น้องไปกัดไก่เขาอีก แต่ไก่เค้าเลี้ยงระบบเปิด เค้ารู้ว่าฝั่งเรามีหมา เค้าครจะเซฟไก่เค้าด้วย จะเซฟแต่หมาเรามันก็ไม่ใช่หรอก ใช่มั้ยคะ แต่สิ่งที่เขาทำคือวางยาน้องหมาเราค่ะ น้องกลับดาวหมาไปแบบช่วยไม่ทันจริงๆค่ะ เรากลับจาก รร มาก็คือตอนนั้นน้องไปแล้ว
ต่อมานะคะสักพักเค้าก็มาเปิดร้านข้างบ้านฝั่งเราค่ะ ก็คือบ้านเราจะมี พท เป็นรูปตัว L ค่ะ เค้าก็ใช้ พท ที่เหลือตรงนั้นมาตั้งร้านขายของเค้าค่ะ ซึ่งตอนแรกเค้าก็มาขอยืมไฟบ้านเราค่ะ เราก็งงๆแบบมายืมไฟบ้านคนอื่นคืออะไร และบางครั้งเราก็แอบเห็นมีมาขโมยใช้น้ำบ้านเราด้วย ครั้งแรกที่ขอยืมไฟใช้แปบๆ พ่อเราก็ไม่ว่าค่ะ แต่เราไม่ชอบ เราก็แอบดึงปลั๊กออกบ่อยๆ แต่พอเห็นตอนเอาน้ำไปใช้ด้วย เราก็คือจบเลยค่ะ ไม่สาน ไม่ใยดีกับคนประเภทนี้แน่ๆ ไม่เสียบ ไม่ให้ใช้ตลอดกาล คือเขาไม่ได้ช่วยออกค่าน้ำ ค่าไฟให้เรา มันอาจจะดูงกๆ ดูนิดหน่อย แต่เค้าก็เปิดร้านทุกวัน อีกอย่างร้านเค้าก็ดูไม่ได้มีอะไรที่ต้องใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าเลยค่ะ เรามองไม่เห็นถึงความจำเป็น และพวกป้าขี้เมาส์ค่ะ คือนินทาคนได้ทั้งซอยเลยค่ะ มีคนนึงที่เราไม่เคยเห็นหน้านะคะ แต่เราจำน้ำเสียงได้ คนนี้คือที่ 1 เลยค่ะ พูดเรื่องคนอื่นเก่งมาก เคยพูดถึงพ่อเราเสียๆหายๆเหมือนกัน เอาสนุกปากเลยค่ะ ซึ่งก็ได้ยินคุยกันอยู่ตลอด โดยเฉพาะตอนเช้า 7 โมง คือเราไม่ต้องตั้งนาฬิกาเลยค่ะ คุยกันเสียงดังจนเราตื่นนี่บ่อยค่ะ
ต่อมากลับมาที่เรื่องไก่เหมือนเดิมค่ะ มันมีทั้งไก่งวง และไก่บ้านธรรมดาของเค้า แต่มันไม่อยู่บ้านเค้าค่ะ มันมาอยู่บ้านเรา และขี้บ้านเรา ซึ่งเราไม่โอเคที่ต้องมาคอยตามล้าง ตามเช็ดสัตว์ของเขา และมันทำให้สภาพแวดล้อมหน้าบ้านเราย่ำแย่กว่าเดิมเพราะเดินๆอาจจะไปเหยียบระเบิดตอนไหนก็ได้
(แอบคิดอยู่ค่ะ ว่าจะปล่อยแมวในบ้านมาขย้ำไก่เค้าดีมั้ย เพราะแมวเราก็แอบจ้องอยู่ทุกวันเลยค่ะ)
ต่อมาคือปัญหาของการปาร์ตี้จัดจ้านในยามวิกาลยุคโควิดแบบนี้ค่ะ บางครั้งเราแอบส่องคือเราก็งงเหมือนกันค่ะว่าเค้าดื่มกับใคร แต่คือเปิดเพลงเสียงดังตลอดค่ะ บางคืนยาวถีงตี 2 ไม่เกรงใจใครทั้งสิ้นค่ะ
เรื่องสัตว์อีกนิดหน่อยค่ะ คือเขามีหมากัน 4-5 ตัว เป็นหมาของใครไม่รู้ค่ะ แต่คือเจ้าของก็น่าจะเขาแหละค่ะ เพราะน้องอยู่กับเขาตลอด และวันหนึ่งน้องหมาโดนรถชนค่ะ ต่อหน้าพวกเขาทั้งหลายทั้งมนุษย์ลุง มนุษย์ป้า ทุกคนเห็น ทุกคนหิ้วศพหมามาฝังข้างบ้านเราค่ะ คือพอกลบศพ ไม่ได้ลึกมาก แต่ไม่มีใครมาบอกเราสักคนเดียวค่ะ ไม่มีใครมาพูดกับพ่อเรา หรือพูดกับเราที่อยู่ในบ้านอยู่แล้ว (เขารู้กันนะคะว่าเราอยู่) เขาแค่เอาน้องไปฝัง ใน พท บ้านของเรา ที่เป็นหมาของเขา ซึ่งเรากับพ่อก็มารู้กันตอนที่ลุงคนงานที่บ้านมาทำงานค่ะ เค้าก็บอกว่ามีศพหมาอยู่นะ ซึ่งนี่แค่รอบแรกค่ะ รอบ 2 เป็นน้องแมวค่ะ มีแมวนอนตายอยู่หน้าบ้านเรา ซึ่งน่าจะโดนยามาค่ะเพราะน้องเลือดไม่ออก แต่น้ำลายฟูม มีคนเดินมาดูตอนเราเดินออกมาพอดี (เค้าไม่เห็นเราค่ะ) เค้ารู้ว่ามันตายแล้ว แต่เค้าแค่พูดขึ้นมาว่า พ่อเราชนมันแน่ๆ เนี่ยแมวของบ้านนี้นะ แล้วก็ไปค่ะ ไม่บอกเจ้าของ ทิ้งศพน้องไปอย่างนั้นเลย พ่อเราต้องเอาน้องไปฝังเองในตอนค่ำค่ะ น้องตายตั้งแต่เช้า
และปัญหาใหญ่ที่สุดสำหรับเรา และคนที่ไม่ชอบเด็กคงจะเข้าใจกันดีค่ะ นั่นคือลูกเค้าค่ะ ลูกของเค้า!!!! ซึ่งเป็นเด็กแฝดด้วยค่ะ ไม่รวมก๊วนเด็กในซอยอีกน่าจะนับ 10 คนค่ะ เราไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปไวขยาดไหนนะคะ แต่เมื่อก่อนมันมีแค่ก๊วนเรากับเพื่อนค่ะ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเด็กพวกนี้แล้ว มันจะน่ารักอยู่แล้วค่ะ ถ้าเด็กพวกนั้นไปเลี้ยวจักรยานเข้าบ้านเรา คือลานหน้าบ้านเราค่อนข้างกว้างค่ะ เด็กเลยชอบเข้ามาปั่นจักรยาน วิ่งไล่จับ ซ่อนหา เอาของมานั่งกินลานหน้าบ้าน หรือปิคนิคกันที่ลานหน้าบ้านเรา คุยกันเสียงดัง และทิ้งขยะ ของเล่นที่เสร็จแล้ว ทิ้งแล้วของตัวเองไว้หน้าบ้านเราด้วย ทั้งที่พ่อๆ แม่ๆก็นั่งอยู่ที่ร้านข้างบ้านเราตรงนั้น เราเคยเลี้ยวรถเข้าบ้านมาเจอล้อรถเด็กเล่น แทบหักหลบไม่ทัน คือเล่นไม่เก็บกันเลยค่ะ หรือเสียงกรี๊ดร้อง โวยวาย งอแงจะเอานู่น เอานี่ คือมันธรรมชาติของเด็ก อันนี้เข้าใจค่ะ แต่มันรบกวนมากๆค่ะ เลี้ยงที่ร้านไม่ได้ กลับไปเลี้ยงบ้านเราว่าคงง่ายกว่านะคะ คือเด็กมันไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคนอะค่ะ เด็กนี่คือกรี๊ดเก่งมาก ฝั่งยายเขาก็ตามใจมากด้วย ส่วนแม่เค้าก็พูดหยาบ ด่าหยาบ พ่อเค้านานๆมาอยู่ที่ร้าน เวลาลูกร้องก็จะบอกให้ร้องดังขึ้นอีก ปล่อยร้องปล่อย เราแบบปวดหัวมากค่ะ
เราเคยคุบกับเค้าแล้วนะคะ โดยเฉพาะเรื่องลูกเค้า แต่เขาฌแยค่ะ ควรทำไงดีคะ
ขอบคุณคนที่เข้ามาตอบนะคะ
เจอเพื่อนบ้านแบบนี้ ทำไงดีคะ
ขอเกริ่นก่อนนะคะ ระแวกบ้านเราตอนนี้คือย่ำแย่มากๆค่ะ มันเคยสงบกว่านี้มากๆ แต่ตอนนี้คือไม่ว่าจะข้างบ้าน หรือหลังบ้านเราก็มีบ้านมาสร้างเต็มไปหมดเลยค่ะ + มีร้านซ่อมรถเข้ามาอยู่ในซอยด้วย และบ้านเราอยู่หน้าซอยทำให้มีเด็กแว๊นขี่ไป ขี่มา ออกตัว เบิ้ลท่อกันแทบจะตลอดเวลาเลยค่ะ ซึ่งนี่ก็อาจจะเป็นปัญหาที่ทำให้ปวดเฮด ปวดหัว ปวดจิตกันแล้ว งั้นเราก็ขอเข้าเรื่องเลยละกันค่ะ บ้านเมนหลักของเราวันนี้คือ บ้านฝั่งตรงข้ามถนนฝั่งข้างบ้านเราค่ะ มีปัญหากับบ้านเราตลอด ปกติเราจะไม่สนใจข้างบ้านอยู่แล้วค่ะ แต่คือนี่แบบไม่ไหวจริงๆค่ะ
ตอนเขาย้ายมาอยู่ใหม่ๆ คือเขาเลี้ยงไก่ค่ะ ไก่งวง เราไม่รู้นะคะว่าไก่งวงเค้าเลี้ยงกันปกติแล้วเป็นระบบเปิด หรือระบบปิด แต่บ้านเค้าไม่มีเล้าไก่ค่ะ ก็คือเลี้ยงระบบเปิด โอเพ่นให้รถชนตายกันไปข้างนึง ส่วนบ้านเราเลี้ยงหมาค่ะ เป็นระบบเปิดเหมือนกัน น้องอยู่มาเป็นปีๆ ไม่เคยไปวิ่งกัดใครเลยค่ะ เฟรนลี่มาก แต่!!!! น้องไปกัดไก่งวงเค้าตายค่ะ บ้านหลังนั้นจึงมาขอเงินค่าเสียหายไก่งวงของเค้าจากพ่อของเราไปเป็นหมื่น ซึ่งเราไม่รู้ว่ากี่ตัวนะคะ จำจำนวนที่ชัดเจนไม่ได้ค่ะ แต่น่าจะมากกว่า 1 ตัวแน่ๆ ที่บ้านเราเลยแก้ปัญหาโดยการล่ามน้องไว้ค่ะ ไม่ให้น้องไปกัดไก่เขาอีก แต่ไก่เค้าเลี้ยงระบบเปิด เค้ารู้ว่าฝั่งเรามีหมา เค้าครจะเซฟไก่เค้าด้วย จะเซฟแต่หมาเรามันก็ไม่ใช่หรอก ใช่มั้ยคะ แต่สิ่งที่เขาทำคือวางยาน้องหมาเราค่ะ น้องกลับดาวหมาไปแบบช่วยไม่ทันจริงๆค่ะ เรากลับจาก รร มาก็คือตอนนั้นน้องไปแล้ว
ต่อมานะคะสักพักเค้าก็มาเปิดร้านข้างบ้านฝั่งเราค่ะ ก็คือบ้านเราจะมี พท เป็นรูปตัว L ค่ะ เค้าก็ใช้ พท ที่เหลือตรงนั้นมาตั้งร้านขายของเค้าค่ะ ซึ่งตอนแรกเค้าก็มาขอยืมไฟบ้านเราค่ะ เราก็งงๆแบบมายืมไฟบ้านคนอื่นคืออะไร และบางครั้งเราก็แอบเห็นมีมาขโมยใช้น้ำบ้านเราด้วย ครั้งแรกที่ขอยืมไฟใช้แปบๆ พ่อเราก็ไม่ว่าค่ะ แต่เราไม่ชอบ เราก็แอบดึงปลั๊กออกบ่อยๆ แต่พอเห็นตอนเอาน้ำไปใช้ด้วย เราก็คือจบเลยค่ะ ไม่สาน ไม่ใยดีกับคนประเภทนี้แน่ๆ ไม่เสียบ ไม่ให้ใช้ตลอดกาล คือเขาไม่ได้ช่วยออกค่าน้ำ ค่าไฟให้เรา มันอาจจะดูงกๆ ดูนิดหน่อย แต่เค้าก็เปิดร้านทุกวัน อีกอย่างร้านเค้าก็ดูไม่ได้มีอะไรที่ต้องใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าเลยค่ะ เรามองไม่เห็นถึงความจำเป็น และพวกป้าขี้เมาส์ค่ะ คือนินทาคนได้ทั้งซอยเลยค่ะ มีคนนึงที่เราไม่เคยเห็นหน้านะคะ แต่เราจำน้ำเสียงได้ คนนี้คือที่ 1 เลยค่ะ พูดเรื่องคนอื่นเก่งมาก เคยพูดถึงพ่อเราเสียๆหายๆเหมือนกัน เอาสนุกปากเลยค่ะ ซึ่งก็ได้ยินคุยกันอยู่ตลอด โดยเฉพาะตอนเช้า 7 โมง คือเราไม่ต้องตั้งนาฬิกาเลยค่ะ คุยกันเสียงดังจนเราตื่นนี่บ่อยค่ะ
ต่อมากลับมาที่เรื่องไก่เหมือนเดิมค่ะ มันมีทั้งไก่งวง และไก่บ้านธรรมดาของเค้า แต่มันไม่อยู่บ้านเค้าค่ะ มันมาอยู่บ้านเรา และขี้บ้านเรา ซึ่งเราไม่โอเคที่ต้องมาคอยตามล้าง ตามเช็ดสัตว์ของเขา และมันทำให้สภาพแวดล้อมหน้าบ้านเราย่ำแย่กว่าเดิมเพราะเดินๆอาจจะไปเหยียบระเบิดตอนไหนก็ได้
(แอบคิดอยู่ค่ะ ว่าจะปล่อยแมวในบ้านมาขย้ำไก่เค้าดีมั้ย เพราะแมวเราก็แอบจ้องอยู่ทุกวันเลยค่ะ)
ต่อมาคือปัญหาของการปาร์ตี้จัดจ้านในยามวิกาลยุคโควิดแบบนี้ค่ะ บางครั้งเราแอบส่องคือเราก็งงเหมือนกันค่ะว่าเค้าดื่มกับใคร แต่คือเปิดเพลงเสียงดังตลอดค่ะ บางคืนยาวถีงตี 2 ไม่เกรงใจใครทั้งสิ้นค่ะ
เรื่องสัตว์อีกนิดหน่อยค่ะ คือเขามีหมากัน 4-5 ตัว เป็นหมาของใครไม่รู้ค่ะ แต่คือเจ้าของก็น่าจะเขาแหละค่ะ เพราะน้องอยู่กับเขาตลอด และวันหนึ่งน้องหมาโดนรถชนค่ะ ต่อหน้าพวกเขาทั้งหลายทั้งมนุษย์ลุง มนุษย์ป้า ทุกคนเห็น ทุกคนหิ้วศพหมามาฝังข้างบ้านเราค่ะ คือพอกลบศพ ไม่ได้ลึกมาก แต่ไม่มีใครมาบอกเราสักคนเดียวค่ะ ไม่มีใครมาพูดกับพ่อเรา หรือพูดกับเราที่อยู่ในบ้านอยู่แล้ว (เขารู้กันนะคะว่าเราอยู่) เขาแค่เอาน้องไปฝัง ใน พท บ้านของเรา ที่เป็นหมาของเขา ซึ่งเรากับพ่อก็มารู้กันตอนที่ลุงคนงานที่บ้านมาทำงานค่ะ เค้าก็บอกว่ามีศพหมาอยู่นะ ซึ่งนี่แค่รอบแรกค่ะ รอบ 2 เป็นน้องแมวค่ะ มีแมวนอนตายอยู่หน้าบ้านเรา ซึ่งน่าจะโดนยามาค่ะเพราะน้องเลือดไม่ออก แต่น้ำลายฟูม มีคนเดินมาดูตอนเราเดินออกมาพอดี (เค้าไม่เห็นเราค่ะ) เค้ารู้ว่ามันตายแล้ว แต่เค้าแค่พูดขึ้นมาว่า พ่อเราชนมันแน่ๆ เนี่ยแมวของบ้านนี้นะ แล้วก็ไปค่ะ ไม่บอกเจ้าของ ทิ้งศพน้องไปอย่างนั้นเลย พ่อเราต้องเอาน้องไปฝังเองในตอนค่ำค่ะ น้องตายตั้งแต่เช้า
และปัญหาใหญ่ที่สุดสำหรับเรา และคนที่ไม่ชอบเด็กคงจะเข้าใจกันดีค่ะ นั่นคือลูกเค้าค่ะ ลูกของเค้า!!!! ซึ่งเป็นเด็กแฝดด้วยค่ะ ไม่รวมก๊วนเด็กในซอยอีกน่าจะนับ 10 คนค่ะ เราไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปไวขยาดไหนนะคะ แต่เมื่อก่อนมันมีแค่ก๊วนเรากับเพื่อนค่ะ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเด็กพวกนี้แล้ว มันจะน่ารักอยู่แล้วค่ะ ถ้าเด็กพวกนั้นไปเลี้ยวจักรยานเข้าบ้านเรา คือลานหน้าบ้านเราค่อนข้างกว้างค่ะ เด็กเลยชอบเข้ามาปั่นจักรยาน วิ่งไล่จับ ซ่อนหา เอาของมานั่งกินลานหน้าบ้าน หรือปิคนิคกันที่ลานหน้าบ้านเรา คุยกันเสียงดัง และทิ้งขยะ ของเล่นที่เสร็จแล้ว ทิ้งแล้วของตัวเองไว้หน้าบ้านเราด้วย ทั้งที่พ่อๆ แม่ๆก็นั่งอยู่ที่ร้านข้างบ้านเราตรงนั้น เราเคยเลี้ยวรถเข้าบ้านมาเจอล้อรถเด็กเล่น แทบหักหลบไม่ทัน คือเล่นไม่เก็บกันเลยค่ะ หรือเสียงกรี๊ดร้อง โวยวาย งอแงจะเอานู่น เอานี่ คือมันธรรมชาติของเด็ก อันนี้เข้าใจค่ะ แต่มันรบกวนมากๆค่ะ เลี้ยงที่ร้านไม่ได้ กลับไปเลี้ยงบ้านเราว่าคงง่ายกว่านะคะ คือเด็กมันไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคนอะค่ะ เด็กนี่คือกรี๊ดเก่งมาก ฝั่งยายเขาก็ตามใจมากด้วย ส่วนแม่เค้าก็พูดหยาบ ด่าหยาบ พ่อเค้านานๆมาอยู่ที่ร้าน เวลาลูกร้องก็จะบอกให้ร้องดังขึ้นอีก ปล่อยร้องปล่อย เราแบบปวดหัวมากค่ะ
เราเคยคุบกับเค้าแล้วนะคะ โดยเฉพาะเรื่องลูกเค้า แต่เขาฌแยค่ะ ควรทำไงดีคะ
ขอบคุณคนที่เข้ามาตอบนะคะ