เราจะทำยังไงให้เขามารักเราคะ

สวัสดีทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านกระทู้นี้นะคะ เรื่องของเราค่อนข้างยาวต้องขอโทษนะคะถ้าทำให้เสียเวลา คือเราชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ ชอบตั้งแต่เราอยู่ ม.6 เราเจอพี่เค้าที่งานโอเพนเฮาส์ของม.ที่พี่เค้าเรียน เห็นครั้งแรกเราก็ชอบเลย ชอบมากๆจนก่อนกลับเพื่อนเราต้องไปขอเฟสบุ๊คมาให้ และวันนั้นเราก็ได้คุยกะพี่เค้าค่ะ ตอนนั้นที่เจอกันพี่เค้าอยู่ปี3แล้ว แต่จะอายุเยอะกว่าเพื่อนในรุ่นเพราะซิ่วมา และพี่เค้าเป็นศิษย์เก่าจากรร.ที่เราเรียนอยู่ หลังจากที่เราได้เฟสบุ๊คมา พอถึงบ้านเราก็ทักไปคุยกับพี่เค้าก่อนเลย พี่เค้าก็คุยนะคะแต่ไม่ได้แสดงออกว่าอยากคุยด้วย เราตั้งใจจะใช้ทฤษฎี21วัน แต่มันใช้ไม่ได้ผลเลยค่ะ เราบอกชอบพี่เค้าไป แต่ก็ขอให้พี่เค้าไม่ผลักไส เค้าตอบมาว่ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว เราเสียใจมากเลยค่ะ เราดาวน์ไปตั้งหลายวัน แล้วหลังจากนั้นเราก็มีเจอกันบ้างเวลาไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะแต่เรากับพี่เค้าไม่เคยคุยกันแบบซึ่งๆหน้าเลยนะคะ แม้แต่เสียงก็ไม่เคยได้ยิน มันก็จะมีบ้างที่เราทักไปหาพี่เค้า ไปชวนคุยอะไรแบบนี้ แต่สุดท้ายพี่เค้าก็จะเป็นคนตัดบทเราเสมอเลยค่ะ55 จนวันที่เราต้องย้ายไปเรียนที่พิดโลก วันนั้นเป็นวันสุดท้ายก่อนเราเดินทาง เราตั้งใจถักกำไลเชือกไปให้พี่เค้า และของเราที่จะให้พี่เค้าใส่ให้ วันนั้นเราเจอกันและพูดคุยกันครั้งแรกที่สวนสาธารณะ พอตอนเย็นเราก็ทักไปหาพี่เค้า ก็คุยกันนิดหน่อยเพราะพี่เค้าถามว่าที่แขนเราเป็นอะไร เพราะอาทิตย์ที่แล้วเราทะเลาะกับที่บ้านหนักมาก เราทำร้ายตัวเองอย่างไม่น่าให้อภัย รอยที่แขนก็คือรอยคัตเตอร์ที่เรากรีดเอาไว้ พอเราเล่าให้ฟังพี่เค้าก็บอกเราว่าถ้ามีเรื่องอะไรที่อยากระบายก็มาระบายกับพี่ได้ อย่างน้อยก็มีคนรับฟัง เราขอบคุณพี่เค้าไปนะคะ แล้วก็ถามถึงเรื่องกำไลว่าใส่ได้รึเปล่า เค้าก็ตอบว่าใส่ได้พอดีเลย ถักเองเหรอ เราก็บอกว่าใช่ เค้าชมว่าเราเก่งด้วยล่ะค่ะ เราเลยบอกว่าก็อยากให้เพราะอาจจะไม่ได้เจอกันอีก5555 พี่เค้าตอบเรามาว่าก็ไม่แน่ เรานี่ใจเต้นมากเลยนะคะ จนเราไปเรียนที่พิดโลก แทบจะไม่ได้คุยกันเลยค่ะ มีแค่ช่วงแรกๆที่เราทักไปแต่ก็ไม่บ่อย จนช่วงกันยา วันหยุดเราได้กลับบ้าน แล้วพี่เค้าก็ทักมาหาเราว่าขอที่อยู่ได้ไหม พี่จะส่งของไปให้ เราตกใจมากเลยค่ะ ตอนแรกเราว่าจะเอาที่อยู่ให้ แต่ก็อยากเจอมากกว่าเราเลยบอกว่าจะกลับบ้านช่วงวันหยุดอยู่ อยากเอามาให้เราไหม พี่เค้าก็ตอบว่าได้ แล้วพอวันถึงบ้านเราก็ได้เจอพี่เค้าค่ะ ได้พูดกันครั้งแรกจริงๆ แต่ก็แค่แวะเอามาให้เราที่ร้านกาแฟ ให้เสร็จเค้าก็ไป พี่เค้าวาดรูปเรามาให้เราค่ะ เพราะพี่เค้าเรียนวาดรูปเค้าเลยทำมันออกมาได้ดี จนถึงตอนนี้เรายังไม่ได้เอามันออกมาจากซองเลยนะคะ เรากลัวว่าจะเละ แล้วเราทั้งคู่ก็ไม่ได้คัยกันเลยค่ะ จนมารอบนี้ที่เราปิดเทอม เราเรียนจบปี1แล้ว เราก็กลับมาบ้านค่ะ และมันเป็นช่วงงานกาชาดพอดี เราเห็นนะคะว่าพี่เค้าไปเปิดซุ้มวาดรูปฟรีอยู่ที่งาน เราอยากไปอยู่แล้วล่ะค่ะ และวันงานวันสุดท้ายเราก็เลยทักไปหาเค้าว่สยังมีงานกาชาดอยู่ไหม เค้าตอบเราว่ามี วันนี้วันสุดท้ายแล้ว ถ้าว่างก็แวะมาได้นะ ที่ซุ้มวาดรูปฟรี เราเลยบอกว่าถ้าเป็นพี่วาดหนูก็จะไป5555 เค้าเลยบอกเราว่าเค้าจะไปซุ้มตอนเย็น เราเลยบอกว่าเดี๋ยวจะไป แต่วันนั้นเราโกรธฝนมากค่ะ ฝนมันตกลงมาตอนเย็น ทำให้เราไม่ได้ไปงานเลย เราเสียใจมาก เพราะมันเหมือนการนัดกันแล้ว แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือพี่เค้าโพสสเตตัสว่า เป็นเพราะฝน...🌧️😭 เราแบบเข้าไปอ่านคอมเมนต์ก็มีเพื่อนเค้าเข้ามาถามว่า เปียกเหรอ พี่เค้าตอบว่าก็เปียกสิ ผมดกันกาชาดวันสุดท้าย แล้วเพื่อนคนนั้นก็ถามต่อว่า อยากเจอใครเหรอ พี่เค้าตอบว่า ก็นัดวาดรูปไว้ คือเราอ่านแล้วเราคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหมว่าเค้าหมายถึงเราอ่ะ แงงงง หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีก จนล่าสุดคือเราอ่ะใกล้จะกลับม.แล้ว สิ้นเดือนมิถุนาเราก็จะกลับ แล้วเราอ่ะอยากเจอพี่เค้ามาก เราปักแคนวาสไว้ให้ด้วย เราอยากเอาให้ต่อตัวเลย บวกกับโดนเพื่อนยุ เราเลยทักไปชวนพี่เค้าออกมาดูหนังด้วยกัน คือไม่คิดเลยอ่ะว่าพี่เค้าจะตอบตกลง! แล้ววันนั้นวันอาทิตย์ที่ 27 มิถุนายน2564 เราก็ได้ไปดูหนังด้วยกัน บอกตรงๆว่าเราทำตัวไม่ถูก พี่เค้าใส่กำไลที่เราถักด้วยนะคะเราเห็นแต่ไม่ได้พูดอะไร เราไม่รู้เลยว่าพี่เค้าใส่ประจำอยู่แล้วหรือว่าใส่เพราะจะออกมาเจอเรา พี่เค้าน่ารักทุกอย่างเลย ดูหนังเสร็จก็ไปกินข้าวกัน แล้วเราก็ไปนั่งร้านกาแฟ คือวันนั้นเราไม่ได้เอารถไปหรอก เพราะถ้าได้ไปไหนเราอยากนั่งซ้อนมอไซค์พี่เค้ามากกว่า55555 แล้วก็ได้นั่งซ้อนท้ายไงงงงง ฮื้อออออ บอกตรงๆว่ามันรู้สึกดีมากๆ พอกินขนมเสร็จเราก็ไปเดินเลยกันที่ริมหนองหาร เป็นทางวิ่งที่เค้าเพิ่งสร้างใหม่ ยาวไปไกลเลย เราก็ไปเดินรอที่นั้นเพราะป้าเราจะแวะมารับ ระหว่างทางที่เราออกจากร้านกาแฟอ่ะ พี่เค้าก็หันมาถามเราว่าไปดูจรงที่เพนท์กำแพงไหม เราก็บอกว่าไปค่ะ พี่เค้าก็พาไปดู แถมยังถามว่าเราอยากถ่ายรูปไหม แต่เราปฏิเสธไป เพราะถ้าพี่เค้าเป็นคนถ่ายให้เราต้องเขินมากๆจนไม่กล้ามองกล้องแน่ๆ แต่ตอนนี้เราโคตรจะเสียดายเลยเพราะถ้าถ่ายรูปนั้นจะเป็นรูปแรกที่พี่เค้าถ่ายให้เรา พอเรามาถึงทางเดิน เราก็เลยยื่นถุงกระดาษที่เราใส่แคนวาสให้พี่เค้า พอพี่เค้าจะเปิดเราก็ห้ามไว้ก่อนบอกแล้วค่อยเปิดดีกว่านะคะ พี่เค้าก็พยักหน้าแล้วมาเดินเป็นเพื่อนเรา เราเดินคุยกัน มีความสุขมากๆเลย เหมือนฝันเลย เค้าถามเราถึงเรื่องแฟนด้วย มีแฟนอะไรกับเค้าบ้างรึยัง เห็นมีช่วงนึงอินเลิฟไม่ใช่เหรอ เราก็บอกว่าอย่าพูดถึงมันเลย แล้วเราก็ถามคืนว่าแล้วพี่ยังไม่มีแฟนเหรอ พี่เค้าก็บอกว่าไม่มีหรอก คนล่าสุดก็บอกเลิกเอง เพราะว่าพี่ไม่ได้รักเค้าแล้ว คือใจเราฟูมาก เพราะพี่เค้าโสด!!! จนทุ่มกว่าป้าเราถึงมารับ เราก็เลยแยกกัน คือวันนั้นเราอยู่ด้วยกันนานมาก ตั้งแต่บ่ายโมงจนถึงทุ่มนึง มันดีสุดๆเลย เราทักแชทไปบอกขอบคุณที่พี่ออกมาเที่ยวด้วยกัน พี่เค้าก็บอกว่าทางนี้ก็เช่นกันนะ แล้วเค้าก็ขอบคุณที่เราทำแคนวาสให้ด้วย บอกว่าน่ารักมากๆ เราดีใจมากเลยที่พี่แกชอบ นี่คือเรื่องทั้งหมดตั้งแต่เริ่มจนมาถึงปัจจุบัน เราอยากรู้ว่าพี่เค้าคิดยังไงกับเรา เห็นเราเป็นน้องก็เลยเอ็นดูหรือว่าเค้าเริ่มสนใจเราบ้างแล้ว คือเราอ่ะคิดเข้าข้างตัวเองค่ะ55555 แต่ก็กลัวจะเสียใจ ทุกวันนี้ก็เพ้อหาเค้าตลอดอยู่แล้ว เดี๋ยวก็ยิ้มเดี๋ยวก็ร้องไห้แบบนี้มาจะ 2 ปีแล้ว เราอยากให้พี่เค้าชอบเราจริงๆ แล้วอีกคำถามคือ เราอยากชวนพี่เค้าออกมาเที่ยวด้วยกันอีก ทุกคนคิดว่าเค้าจะยอมไปกะเราอีกไหมคะ เราไม่กล้าชวนเพราะเรากลัวว่าถ้าถูกปฏิเสธเราจะดาวน์ เพราะถ้าชวนก็คงจะใกล้นี้ ถึงเราจะเลื่อนกลับเป็นกลางเดือนก.ค.แล้วแต่เวลามันก็สั้นอยู่ดี แถมพี่เค้ารู้ว่าความจริงเราจะกลับสิ้นเดือนเรายิ่งไม่กล้าชวน รบกวนทุกคนที่อ่านช่วยแนะนำเราหน่อยนะคะ ตอนนี้เราอยากให้เค้าสนใจจนจะซื้อเครื่องรางมาบูชาแล้วล่ะค่ะ555555