ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนครับ
ผมเป็นวัยรุ่นอายุประมาณ20กลางๆ ภูมิลำเนาอยู่อีสานตอนบน
ผมอยู่กับแฟนมาแล้ว7ปี แฟนผมมีลูกติด3คน ทุกอย่างเริ่มต้นด้วย "0" ล้มมานับไม่ถ้วนแบบชนิดว่า"ยามมีร่วมกันอิ่ม ยามทุกข์ร่วมกันเสพ" พอมาถึงจุดหนึ่ง แฟนผมรับลูกคนเล็กสุดมาอยู่ด้วย เรื่องเรียน เสื้อผ้า การเดินทาง ค่าเทอม โทรศัพท์มือถือ ผมเป็นคนจัดการเองทั้งหมด
เหมือนจะไปได้สวย แต่....
ด้วยสถานะการณ์โควิต ต้องทำให้เรียนที่บ้าน ช่วงแรกๆก็ปกติดี แต่พักหลังๆ น้องเริ่มไม่สนใจการเรียน ติดเกมส์(ไม่ถึงกับขั้นงอมเเงม) ติดการ์ตูน ไม่ค่อยสนใจการเรียน ช่วงนี้ผมเองกับแฟนขายของออนไลน์ ออเดอร์เริ่มล้นมือ เริ่มทำกันไม่ไหว แต่น้องก็ช่วยทำแต่ไม่มากเท่าที่ทำไหวตอนเลิกเรียน ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ก็มีดุบ้างเวลาทำผิด เช่น ตั้งเงินทิ้งตั้งขว้าง กินข้าวไม่หมดกล่อง เขี่ยผักออก ของไม่ถูกใจ ตั้งทิ้ง น้ำหวาน กินไม่หมดขวด ตั้งทิ้ง ซึ่งผมเวลาด่าๆหนัก เสียงดัง แต่ไม่เคยลงมือ ก็ไม่ช่วยให้นิสัยเหล่านี้หายไป
พอมาถึงวันหนึ่ง แฟนผมก็ให้ลูกคนโตมาอยู่ด้วย(มาช่วยทำของ) ตอนมาไม่ค่อยมีอะไร แต่มันไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันอยู่ที่ว่า เวลาผมดุน้องคนเล็กเวลาทำผิด สีหน้าเขาเหมือนไม่ค่อยพอใจ
แต่ไม่ได้พูดอะไร ส่วนคนโตก็ยังไม่มีอะไรผิดปกติ แต่จะผิดปกติ ก็คงเป็นแฟนเค้า ชอบทำเสียงดังยามวิกาล เช่น เร่งรถเวลาตีสาม
เจียรเหล็กเวลาตีห้า ข้างบ้านรำคาญ จนผมออกคำขาดกันแฟน ถ้าเป็นแบบนี้เราอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ ส่วนคนโตก็ยอมรับผิด พากันไปอยู่ที่อื่น ตอนนี้พอมีของมีทองติดตัวไปแล้ว ผมดีใจ แฟนผมดีใจ ถึงไปก็ไม่ต้องอด "มาถึงตรงนี้เหตุการณ์ยังปกติ"
ต่อเนื่องกัน ลูกคนกลางของแฟน เลิกกันกับแฟน(ครั้งที่2)
ครั้งแรกหอบลูกมาบอกไม่กลับไปแล้ว ผมกับแฟนก็หาของให้ขาย
หาที่ให้ลง ขายเกือบหมดทุกวันแต่บอก"ขายไม่ได้"ทั้งๆที่ของหมดเท่ากันกับวันที่ขายได้ แปลกไหมล่ะ ตังค์ก็บอกไม่มี ทั้งๆที่คนที่คุยด้วย(กิ๊ก)โอนมาให้ตลอด โป๊ะแตก ตังค์ที่เธอขายได้บางส่วนเธอโอนไปให้แฟนเก่าเธอ แฟนผมก็ไล่ให้กลับไปอยู่ที่เดิม
แต่เหมือว่าเธอจะรู้แล้วว่าทางนี้หาเงินง่ายกว่าทางนู้น
กลับเข้าสู่ปัจุบัณ รอบนี้ เธอเลิกกับแฟน(อีกแล้ว)รอบนี้หอบลูกมาอีกเช่นเคย โดยพี่คนโตกันแฟนผมเป็นธุระค่าเดินทางให้ รอบนี้มากับแฟนใหม่พร้อมเหล่าลูกๆของเธอ ขนของมาเกือบหมด บอกแฟนเก่าอย่างนู้นอย่างนี้ จนวันที่แฟนใหม่เธอถึงเวลาที่ต้องกลับไปทำงาน ใช่แล้ว แค่วันเดียว แฟนเก่ามาหาถึงที่ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เช่นกัน มาไม่มีอะไรเลย
พอทำไปซักพัก เริ่มมี้เงิน เริ่มซื้อของ ซื้อทอง ทำตัวพอได้ แบบว่ากูมีทองเส้นบักแอ้บ และจุดๆนี้ ทำให้ผมเริ่มสงสัย เวลาผมดุคนเล็ก คนกลางจะเหน็บแนมตลอด เช่นเรื่องขอตังค์ ผมก็ให้ แต่ให้ไม่เยอะ คนกลางก็จะประมาณว่า มาเอากับพี่ ไม่ต้องไปเอากับเขาหรอก ซึ่งผมจะพยายามปรับนิสัยการใช้เงินน้องคนเล็ก ให้เข้าใจความยากง่ายในการหาเงิน แต่ พังหมด เพราะความอวดรวยของคนกลาง พอมาซักพัก เริ่มมีการโกงเกิดขึ้นในครอบครัว
ลืมบอก การทำออเดอร์ของพวกเรา คือเอาออเดอร์ทั้งหมดลงกองกลาง ทุน÷2 กำไร÷2 เหมือนจะไปได้ดี แต่... เธอรับออเดอร์มาเธอไม่เอาลงกองกลาง เธอรับกินคนเดียว ซึ่งคนร่วมขบวนการของเธอคือพี่แท้ๆของเธอ เพื่อโกงแม่แท้ๆของพวกเธอ อีกทั้งเรื่องผมกับแฟนซื้อโทรศัพท์ใหม่ ซึ่งราคาแพงพอสมควร พวกเธอสองคนก็เอาไปนินทากันในเเชท ประมาณว่าซื้อของไร้สาระ ทำไมไม่ซื้อทอง อีกทั้งเรื่องผมซื้อกีตาร์ให้เป็นของขวัญในการทำงานหนัก
พวกเธอสองคนก็หาว่าผมเอาคนเล็กไปเป็นข้ออ้าง เดี่ยวซักหน่อยมันก็เอาไปเล่นเอง คุยกันเพลินเลย ไหนจะคุยเรื่องผมเอาตังไปซื้อเบ็ดมั่ง เอาเรื่องแต่รถผมมาพูดเล่นกัน ว่าผมกับแฟนเอาตังไปลงรถหมด ทั้งๆที่พวกมันไม่รู้4รู้8อะไรเลย ผมกับแฟนแค่ทำให้มันสภาพดีกว่าเก่า เพื่อเก็บ มันคือสมบัติชิ้นแรก ที่เราซื้อร่วมกัน
ผมบังคับคนเล็กเรียนหนัก คนกลางก็จะทำนองว่า มายุ่งอะไรกับน้องตรู บอกสอนอะไรก็จะเป็นทำนองเดียวกัน ผมเจอเเชทผมถึงกับน้ำตาไหล คนกลางกับโตพูดกันว่า "น้องตรูเหมือนเมิงเลี้ยงมาอ่ะ ด่าแม่มยุได้ เวลามันขอตังค์ก็ให้มันยาก"
บางส่วนพวกเธอก็รวมหัวกันหลอกแม่พวกเธอ เช่น เรื่องสร้อย บอกแม่เธอว่าสร้อย50 สต. ทั้งๆที่เห็นกันอยู่ว่ามันคือ 1บาท บอกว่ายืมตังเค้าไปซื้อมาอีก ทั้งๆที่ตังก็โกงไปจากแม่ของเธอ
เจอแบบนี้ผมควรทำอย่างไรดี ผมไม่เคยแน่นในอกขนาดนี้มาก่อน ทั้งๆที่ผมหยิบยื่นโอกาศให้ทุกอย่าง แต่กลับได้รับคำตอบกลับมาแบบนี้ ผมไม่เคยเศร้าเท่านี้มาก่อน
รึจะเป็นแบบเขาว่า ลูกฆ่าแม่ได้ แต่สำหรับแม่ผิดกี่ครั้งลูกก็ยังคือลูก
ผมเจอปัญหาหาครอบครัวครับ ทำไมมันเละอย่างนี้
ผมเป็นวัยรุ่นอายุประมาณ20กลางๆ ภูมิลำเนาอยู่อีสานตอนบน
ผมอยู่กับแฟนมาแล้ว7ปี แฟนผมมีลูกติด3คน ทุกอย่างเริ่มต้นด้วย "0" ล้มมานับไม่ถ้วนแบบชนิดว่า"ยามมีร่วมกันอิ่ม ยามทุกข์ร่วมกันเสพ" พอมาถึงจุดหนึ่ง แฟนผมรับลูกคนเล็กสุดมาอยู่ด้วย เรื่องเรียน เสื้อผ้า การเดินทาง ค่าเทอม โทรศัพท์มือถือ ผมเป็นคนจัดการเองทั้งหมด
เหมือนจะไปได้สวย แต่....
ด้วยสถานะการณ์โควิต ต้องทำให้เรียนที่บ้าน ช่วงแรกๆก็ปกติดี แต่พักหลังๆ น้องเริ่มไม่สนใจการเรียน ติดเกมส์(ไม่ถึงกับขั้นงอมเเงม) ติดการ์ตูน ไม่ค่อยสนใจการเรียน ช่วงนี้ผมเองกับแฟนขายของออนไลน์ ออเดอร์เริ่มล้นมือ เริ่มทำกันไม่ไหว แต่น้องก็ช่วยทำแต่ไม่มากเท่าที่ทำไหวตอนเลิกเรียน ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ก็มีดุบ้างเวลาทำผิด เช่น ตั้งเงินทิ้งตั้งขว้าง กินข้าวไม่หมดกล่อง เขี่ยผักออก ของไม่ถูกใจ ตั้งทิ้ง น้ำหวาน กินไม่หมดขวด ตั้งทิ้ง ซึ่งผมเวลาด่าๆหนัก เสียงดัง แต่ไม่เคยลงมือ ก็ไม่ช่วยให้นิสัยเหล่านี้หายไป
พอมาถึงวันหนึ่ง แฟนผมก็ให้ลูกคนโตมาอยู่ด้วย(มาช่วยทำของ) ตอนมาไม่ค่อยมีอะไร แต่มันไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันอยู่ที่ว่า เวลาผมดุน้องคนเล็กเวลาทำผิด สีหน้าเขาเหมือนไม่ค่อยพอใจ
แต่ไม่ได้พูดอะไร ส่วนคนโตก็ยังไม่มีอะไรผิดปกติ แต่จะผิดปกติ ก็คงเป็นแฟนเค้า ชอบทำเสียงดังยามวิกาล เช่น เร่งรถเวลาตีสาม
เจียรเหล็กเวลาตีห้า ข้างบ้านรำคาญ จนผมออกคำขาดกันแฟน ถ้าเป็นแบบนี้เราอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ ส่วนคนโตก็ยอมรับผิด พากันไปอยู่ที่อื่น ตอนนี้พอมีของมีทองติดตัวไปแล้ว ผมดีใจ แฟนผมดีใจ ถึงไปก็ไม่ต้องอด "มาถึงตรงนี้เหตุการณ์ยังปกติ"
ต่อเนื่องกัน ลูกคนกลางของแฟน เลิกกันกับแฟน(ครั้งที่2)
ครั้งแรกหอบลูกมาบอกไม่กลับไปแล้ว ผมกับแฟนก็หาของให้ขาย
หาที่ให้ลง ขายเกือบหมดทุกวันแต่บอก"ขายไม่ได้"ทั้งๆที่ของหมดเท่ากันกับวันที่ขายได้ แปลกไหมล่ะ ตังค์ก็บอกไม่มี ทั้งๆที่คนที่คุยด้วย(กิ๊ก)โอนมาให้ตลอด โป๊ะแตก ตังค์ที่เธอขายได้บางส่วนเธอโอนไปให้แฟนเก่าเธอ แฟนผมก็ไล่ให้กลับไปอยู่ที่เดิม
แต่เหมือว่าเธอจะรู้แล้วว่าทางนี้หาเงินง่ายกว่าทางนู้น
กลับเข้าสู่ปัจุบัณ รอบนี้ เธอเลิกกับแฟน(อีกแล้ว)รอบนี้หอบลูกมาอีกเช่นเคย โดยพี่คนโตกันแฟนผมเป็นธุระค่าเดินทางให้ รอบนี้มากับแฟนใหม่พร้อมเหล่าลูกๆของเธอ ขนของมาเกือบหมด บอกแฟนเก่าอย่างนู้นอย่างนี้ จนวันที่แฟนใหม่เธอถึงเวลาที่ต้องกลับไปทำงาน ใช่แล้ว แค่วันเดียว แฟนเก่ามาหาถึงที่ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เช่นกัน มาไม่มีอะไรเลย
พอทำไปซักพัก เริ่มมี้เงิน เริ่มซื้อของ ซื้อทอง ทำตัวพอได้ แบบว่ากูมีทองเส้นบักแอ้บ และจุดๆนี้ ทำให้ผมเริ่มสงสัย เวลาผมดุคนเล็ก คนกลางจะเหน็บแนมตลอด เช่นเรื่องขอตังค์ ผมก็ให้ แต่ให้ไม่เยอะ คนกลางก็จะประมาณว่า มาเอากับพี่ ไม่ต้องไปเอากับเขาหรอก ซึ่งผมจะพยายามปรับนิสัยการใช้เงินน้องคนเล็ก ให้เข้าใจความยากง่ายในการหาเงิน แต่ พังหมด เพราะความอวดรวยของคนกลาง พอมาซักพัก เริ่มมีการโกงเกิดขึ้นในครอบครัว
ลืมบอก การทำออเดอร์ของพวกเรา คือเอาออเดอร์ทั้งหมดลงกองกลาง ทุน÷2 กำไร÷2 เหมือนจะไปได้ดี แต่... เธอรับออเดอร์มาเธอไม่เอาลงกองกลาง เธอรับกินคนเดียว ซึ่งคนร่วมขบวนการของเธอคือพี่แท้ๆของเธอ เพื่อโกงแม่แท้ๆของพวกเธอ อีกทั้งเรื่องผมกับแฟนซื้อโทรศัพท์ใหม่ ซึ่งราคาแพงพอสมควร พวกเธอสองคนก็เอาไปนินทากันในเเชท ประมาณว่าซื้อของไร้สาระ ทำไมไม่ซื้อทอง อีกทั้งเรื่องผมซื้อกีตาร์ให้เป็นของขวัญในการทำงานหนัก
พวกเธอสองคนก็หาว่าผมเอาคนเล็กไปเป็นข้ออ้าง เดี่ยวซักหน่อยมันก็เอาไปเล่นเอง คุยกันเพลินเลย ไหนจะคุยเรื่องผมเอาตังไปซื้อเบ็ดมั่ง เอาเรื่องแต่รถผมมาพูดเล่นกัน ว่าผมกับแฟนเอาตังไปลงรถหมด ทั้งๆที่พวกมันไม่รู้4รู้8อะไรเลย ผมกับแฟนแค่ทำให้มันสภาพดีกว่าเก่า เพื่อเก็บ มันคือสมบัติชิ้นแรก ที่เราซื้อร่วมกัน
ผมบังคับคนเล็กเรียนหนัก คนกลางก็จะทำนองว่า มายุ่งอะไรกับน้องตรู บอกสอนอะไรก็จะเป็นทำนองเดียวกัน ผมเจอเเชทผมถึงกับน้ำตาไหล คนกลางกับโตพูดกันว่า "น้องตรูเหมือนเมิงเลี้ยงมาอ่ะ ด่าแม่มยุได้ เวลามันขอตังค์ก็ให้มันยาก"
บางส่วนพวกเธอก็รวมหัวกันหลอกแม่พวกเธอ เช่น เรื่องสร้อย บอกแม่เธอว่าสร้อย50 สต. ทั้งๆที่เห็นกันอยู่ว่ามันคือ 1บาท บอกว่ายืมตังเค้าไปซื้อมาอีก ทั้งๆที่ตังก็โกงไปจากแม่ของเธอ
เจอแบบนี้ผมควรทำอย่างไรดี ผมไม่เคยแน่นในอกขนาดนี้มาก่อน ทั้งๆที่ผมหยิบยื่นโอกาศให้ทุกอย่าง แต่กลับได้รับคำตอบกลับมาแบบนี้ ผมไม่เคยเศร้าเท่านี้มาก่อน
รึจะเป็นแบบเขาว่า ลูกฆ่าแม่ได้ แต่สำหรับแม่ผิดกี่ครั้งลูกก็ยังคือลูก