เราดูโง่เกินไปไหม ?

เราแต่งงานกันแฟนมาได้ 1 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คน  แล้วชีวิตมันเปลี่ยนไปเยอะมากเลยค่ะ. จากปกติเราเคยกลับบ้านทุกวันหยุด (เสาร์ อาทิตย์ วันหยุดนักขัตฤกษ์)  ก่อนแต่งงานเราอยู่หอก้วยกัน ทำงานกลับหอ วันหยุดกลับบ้านใครบ้านมัน แต่พอหลังแต่งงานมีลูก ช่วงที่ท้องเราก็ยังอยู่หอจนคลอด แต่เรื่องราว ระหว่างตอนท้องมันทำให้เราไม่อยากใช้ชีวิตร่วมกันกับเขาแล้ว. เราก็ไม่ได้ว่าเขาไม่ดีนะคะ แต่ทุกครั้งที่ที่เราจะกลับบ้านเราก็ไม่ได้กลับ เขาก็ไม่ไปส่งเราเพราะเราท้องเขาเลยไม่อยากให้เราขับรถกลับเอง(เราขับรถยนต์ไม่เป็น)  บางทีคุยกันแล้วว่าจะไปส่งกลับบ้านพอถึงวันจริงๆก็ไม่ไปส่ง ครั้งหนึ่งเคยขับรถออกไปแล้วจะไปส่งแล้ว กลับโกรธแม่เราที่อยากให้เรากลับ เขาขับรถเร็วมากๆ เเช้วบอกว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้น แม่เราเป็นต้นเหตุ เราเสียความรู้สึกมากกกก. ทำไมต้องมาเจอคนแบบนี้ สิ่งที่เราทำได้คือ เงียบ แล้วก่นอมให้เขากลับรถเข้าบ้านเขาเหมือนเดิม. เลยตัดปัญหาไม่กลับบ้านแล้วทั้งคัวเองและบ้านสามี อยู่หอคนเดียว วันหยุดเขาก็กลับบ้านปกติเหมือนตอนเป็นแฟนกัน ทั้งๆที่ท้องแก่มากๆ ใกล้คลอดแล้ ผู้ใหญ่บอกให้เขาเอารถยนต์มาใช้เผื่อมีอะไรฉุกเฉิน จะได้สะดวก เขากลับบอกว่าแม่เราไม่จ่ายค่าน้ำมันให้เจา เขาเลยไม่เอารถยนต์มาใช้ (เขานังไม่ได้เอารถยนต์มาใช้สักครั้งเลย แล้วถามค่าน้ำมันแล้วหรอ ). ความคิดเราในตอนนั้นคือ เราโทษตัวเองอย่างเดียว ว่าเราเลือกเขาเอง เราผิดเอง ก็ปล่อยไปค่ะ เรายังไปทำงานคนเดียวค่เราก็อดทนกับเรื่องต่างๆมากมาย จนคลอดทีแรกตกลงกันอยู่บ้านเราไปก่อน แต่มีเรื่องกันนิดหน่อยถึงกับด่าแม่เราแรงมากๆ จนตอนนี้เข้าหน้ากันไม่ติดแล้ว เราเลยได้มาอยู่บ้านสามีตอนลูกได้ 1 เดือน แล้วก็มีปัญหากันอีก หลักๆคือการกลับบ้านเหมือนเดิมค่ะ จนเราทะเลาะกันใหญ่โต เขาเป็นคนเจ้าอารมณ์ถึงขั้นทำร้ายตัวเอง วันนี้นเขาชกตู้เสื้อผ้า พังประตูห้องนอน ไล่เรากลับบ้านตอนตี 2  เราก็ยังอดทนเพื่อลูกสวสารลูก  จนมีปัญหากันอีกรอบ เขาว่าให้เรามาอยู่กับเขาเพราะมาหาพ่อให้ลูก คือตอนนั้นเราเสียทุกอทั้งความรู้สึก เสียใจ เราเลยพอละคิดว่าพอแค่นี้ละ อีก2 วันเรากลับบ้านเลยค่อยู่บ้านไปสักพัก เขาก็ตามว้อนะคะ ให้ไปหาเขา จนให้แม่เขามาคุยแทน เราก็ยังโง่กลับมาที่เดิมค่ะ  แต่ตอนนี้ความรู้สึกเรามันไม่เหมือนเดิมแล้ว เหลือแค่เพื่อลูกเท่านั้น จะหย่าก็กลัวจะถึงขั้นฟ้อง เร็วสู้เขาไม่ได้เราลาออกจากงานมาเลี้ยงลูก ไม่ทีงานทำ ฐานะทางบ้านก็สู้ฝั่งเขาไม่ได้
 
เราไปเจอแชทไลน์เขากับคนๆหนึ่ง แต่เขาตอบเราว่าเขาจำไม่ได้ ว่าเพราะอะไรถึงทักคนนั้นไป เขาจำไม่ได้ เราก็ไม่รู้จะว่ายังไงก็เลยเงียบกันไปเรื่องนี้ 
 
สามีเราเป็นคนมีโรคประจำตัวค่ะ ที่มีผลมาจากสมอง เวลาอาการกำเริบเขาจะไม่รู้สึกตัว จำเหตุการณ์อะไรไม่ได้ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เวลาเขาโมโหเขาใส่อารมณ์สุดขีดเลยค่ะ แต่พออารมณ์ดีขึ้นเขากลับจำอะไรไม่ได้ จำไม่ได้แม้แต่คำพูดที่เขาด่า ว่า คนอื่นไป แล้วยังดีหน้ามึนไม่รู้ไม่สนใจอะไรเลย  เพิ่มอีกหน่อยเขาหวงของเขามากๆ เวลาเราหยิบอะไรเขาจะกลับมาถามเราว่า โดนของอย่างอื่นหรือป่าว มันมีรอนไหม อะไรประมาณนั้น เราก็เซ็งนะ 555
 
สุดท้ายเราก็มองว่าตัวเราเป็นคนโง่ โง่มากๆๆๆๆๆๆๆ โทษตัวเองทุกอย่าง ไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไรดีค่ะ 😔😔😔😔😔