คือขอเกิ่นก่อนว่าเราเป็นคนที่ลั้นลา เฮฮา เฟลนลี่ แล้วตอนอยู่รร.เก่าเราเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือคุณครูมากช่วยครูยกของ มีอะไรพอช่วยได้คือช่วยหมด แต่พอมารร.ใหม่ เราทำแบบนี้กับคุณครูแบบที่ทำเหมือนอยู่ที่รร.เก่า คือคุณครูเขาก็ชอบนะ เขามองว่าเป็นเด็กน่ารัก มีนำใจ แต่กับในสายตาเพื่อนๆ คือไม่ใช่ เพื่อนๆมองว่าทำดีเอาดี อย่างเด่น ประจบสอพอคุณครู เราเคยบอกเพื่อนๆไปแล้วนะว่าเราแค่เคยชินจากรร.เก่า เราชอบช่วยเหลือแบบนี้มาตั้งนานแล้ว อ่อแล้วก็อีกเหตุผลคือ ครูชอบพูดว่าเนี้ย เราน่ารักมากเลยนะช่วยคุณครู อย่างนู้นอย่างงี้ พูดให้เพื่อนฟัง เพื่อนคงไม่ชอบ แล้วเราก็เล่นเก่งพอสมควรด้วยเวลาครูถามอะไรเราก็ตอบได้ตลอด//เราชอบเสนอคำตอบด้วยแหละ เพื่อนๆคงมองว่าเราอยากเด่น หนูไม่รู้หนูทำอะไรผิดอะค่ะ คือหนูแบบนี้มันผิดมากนักหรอคะ มีครั้งหนึ่งหนูไม่เข้าใจ การบ้าน เลยเดินไปถามเพื่อนที่ทำได้ เขาหันมาบอกเราว่า เด็กเก่งหนิ่ ถามทำไม ทำไมไม่ทำเอง ทั้งที่เราำม่เคยหวงคำตอบอะไรเลยนะ เวลาเพื่อนงงอะไร ไม่เข้าใจเนื้อกาที่เราสอน เพื่อนก็มาถามเรา เราก็ตอบ พอเราถามบ้าง เขากลับตอบแบบนี้ คือเรารู้สึกนอยมากๆเลยค่ะ รู้สึแบบท้อแท้อะค่ะ เราควรทำยังไงดีคะ หนูปรับอะไรตรงไหนบ้างคะT^T เสนอความคิดเห็นได้เลยค่ะ หนูอยากให้เพื่อนมองหนูในแง่ดีบ้างอะค่ะ ฮรือๆๆ หนูทำด้วยใจจริง ไม่ได้หวังผลอะไรเลยค่ะ แต่กลับโดนเพื่อนๆมองเราแบบนี้ รู้สึกนอยมากๆเลยค่ะ ทำไงดีคะ หนูเป็นคิดมากด้วยค่ะ ชอบคิดเล็กๆน้อยๆ
เพื่อนไม่ชอบเรา มองว่าเราอยากเด่น ทำไงดีคะ