ผมเลิกเรียนตั้งแต่ป.6 จนตอนนี้ก็อายุ 18-19 ปี (ไม่มีเพื่อนซักคน) ถือว่านานมาก เหตุผลที่ผมไม่ไปเรียนเพราะมันต้องเข้าค่าย ผมเกลียดการที่ต้องอยู่รวมกับคนเยอะ ๆ เกลียดการนอนร่วมกับคนอื่นที่สุด
ผมเป็นคนที่ไม่ชอบเข้าสังคมมาตั้งแต่ช่วง ป.5
จนเพื่อนแถวบ้านที่มาซื้อขนมที่ร้านผม แซวผมว่าเป็นแวมไพร์เหรอ ไม่กล้าเจอแสงแดด วันหยุดไม่ออกมาเล่นกันบ้างเลย
แอบเหมือนคนเป็นโรคจิตนะ ก็อย่างที่ว่าแหละ คนไม่เรียนหนังสือมันจะไม่มีเพื่อน
ซึ่งผมรู้สึกดีนะ ที่ไม่มีใครมายุ่ง แม้จะเหงาบ้าง
แต่ปัจจุบันก็มีความสุขดีกับการอยู่คนเดียว
จะให้ผมแก้ไขตัวเองยังไงล่ะ
ในเมื่อผมไม่อยากเจอผู้คนอะ รู้แหละว่าอนาคตต้องทำงานร่วมกับคนอื่น
แต่จะรักษาอาการแบบนี้ได้ยังไง มีวิธีมั้ย
ไม่รู้เอาไงดี เกลียดการเข้าสังคม
ผมเป็นคนที่ไม่ชอบเข้าสังคมมาตั้งแต่ช่วง ป.5
จนเพื่อนแถวบ้านที่มาซื้อขนมที่ร้านผม แซวผมว่าเป็นแวมไพร์เหรอ ไม่กล้าเจอแสงแดด วันหยุดไม่ออกมาเล่นกันบ้างเลย
แอบเหมือนคนเป็นโรคจิตนะ ก็อย่างที่ว่าแหละ คนไม่เรียนหนังสือมันจะไม่มีเพื่อน
ซึ่งผมรู้สึกดีนะ ที่ไม่มีใครมายุ่ง แม้จะเหงาบ้าง
แต่ปัจจุบันก็มีความสุขดีกับการอยู่คนเดียว
จะให้ผมแก้ไขตัวเองยังไงล่ะ
ในเมื่อผมไม่อยากเจอผู้คนอะ รู้แหละว่าอนาคตต้องทำงานร่วมกับคนอื่น
แต่จะรักษาอาการแบบนี้ได้ยังไง มีวิธีมั้ย