นิพพานเป็นอนัตตาก็แปลว่า อยู่ในอำนาจ

เมื่ออนัตตา พวกเกิด แก่ เจ็บ ตาย พวกอุบาทย์:) พวกเน่าเปื่อยผุพัง พวกไร้สาระแก่นสาร พวกฆาตกรลิบหาย เมื่อเจอกับนิพพานที่เป็นอัตา ทำไมถึงต้องคิดบ้างทำลายให้นิพพานเป็นอย่างนั้นตามไปด้วย.. มันเป๋นจั๋งใด๋

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

วิญญาณขันธ์พิจารณารูปขันธ์,เวทนาขันธ์,สัญญาขันธ์,สังขารขันธ์เป็นอนิจจัง,ทุกขัง,อนัตตาได้ แล้วอะไรพิจารณาวิญญาณขันธ์ถ้าไม่ใช่จิต

ดับสังขาร ก็จะเป็นสภาวะนิโรธ ฌาน1-8 เป็นเจตสิก เป็นสังขารตัวที่ประกอบกับจิต สติปัฐฐาน ในปรมัตถธรรม จึงต้องเห็นการดำเนินไปของฌาน 1-8 อันเป็นการดำเนินไปของเจตสิก จึงจะรู้ชัดในเจตสิก เมื่อรู้ชัดในเจตส

วิปัสสนาเพื่อสำเร็จพระโสดาบัน ใช้แค่พิจารณาขันธ์๕(ร่างกาย)เป็นพระไตรลักษณ์(อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) พอใช่มั๊ยครับ หรือต้องทำมากกว่านี้

Q:แยกรูปนามได้แล้ว เห็นกายกับใจเป็นคนละส่วน แต่ก็ยังทุกข์ A:เพราะ แม้รูปเป็นอนัตตาไปแล้ว แต่จิตขณะต่อไป ไม่อาจคงสมาธิ ให้จิตเป็นอภิภายตน ที่กว้างคลุมรูปอนัตตา ที่กว้าง ยาว สูงนี้