นิพพานเป็นอนัตตาก็แปลว่า อยู่ในอำนาจ

เพราะฉะนั้นจึงเป็นอันได้ใจความว่าความรู้ของจิตที่เกิดขึ้นนั้นมีอยู่๓ขั้นตอนตอนต้นเป็นความรู้ที่เกิดจาก สัญญาความทรงจำที่เราอาศัยเป็นหลักหรือเป็นแนวน้อมนึกพิจารณาเช่นจะพิจารณาพระไตรลักษณ์อนิจจังทุกขัง

จิตเกิดดับต่อเนื่องกันไปเป็นธรรมชาติรู้ ญานแต่ละญานต่อเนื่องกันเป็นผลจากความเห็นของจิต แต่ละขณะ สังขารุเปกขาญาน- รู้อย่างเป็นกลางดั่งคนขึ้นมาอยู่บนฝีง มองสายน้ำที่เชี่ยวกรากตรงหน้า อนุโลมญาน -จิต

เมื่ออนัตตา พวกเกิด แก่ เจ็บ ตาย พวกอุบาทย์:) พวกเน่าเปื่อยผุพัง พวกไร้สาระแก่นสาร พวกฆาตกรลิบหาย เมื่อเจอกับนิพพานที่เป็นอัตา ทำไมถึงต้องคิดบ้างทำลายให้นิพพานเป็นอย่างนั้นตามไปด้วย.. มันเป๋นจั๋งใด๋

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

วิญญาณขันธ์พิจารณารูปขันธ์,เวทนาขันธ์,สัญญาขันธ์,สังขารขันธ์เป็นอนิจจัง,ทุกขัง,อนัตตาได้ แล้วอะไรพิจารณาวิญญาณขันธ์ถ้าไม่ใช่จิต

ดับสังขาร ก็จะเป็นสภาวะนิโรธ ฌาน1-8 เป็นเจตสิก เป็นสังขารตัวที่ประกอบกับจิต สติปัฐฐาน ในปรมัตถธรรม จึงต้องเห็นการดำเนินไปของฌาน 1-8 อันเป็นการดำเนินไปของเจตสิก จึงจะรู้ชัดในเจตสิก เมื่อรู้ชัดในเจตส