รู้สึกว่าผมถูกเก็บมาเลี้ยง

ผมอายุ18ปี เก็บเงินตั้งแต่เด็กมาได้60000บาท ที่นี้แม่แอบเอาเงินออกในบัญชีผมออก มารู้อีกทีคือตอนผมจะเอาเงินออกมาจาก ค่าเทอมเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพ แต่พอมารู้ความจริงคือเงินในบัญชีเหลือ1500บาท จนสุดท้ายแม่บอกว่า ก็ซิ่วไป กูไม่มีเงินส่ง อ่านอีกปีอย่าขี้เกียจ แล้วก็บอกเพื่อนที่รร.ยังมีคนซิ่วเลย (มันไม่อ่านหนังสือเลย ไปเที่ยวตลอด) พอย้อนไปในอดีต มันมีหลายเรื่องมากที่ผมรู้สึกว่าแม่รักลูกไม่เท่ากัน เริ่มจากตอนช่วงผมอายุ

8-9ขวบ ย้องอายึน้อยกว่าผมแค่11เดือน  ผมต้องทำงานบ้านทุกอย่างน้องไม่ต้องทำอะไรเลย นานๆทำที่เวลาผมไปทำงานบ้านเพื่อนแล้วกลับเย็น แต่แม่จะให้เงินน้องตลอด ผมไม่เคยได้ เวลาไม่มีเงินแม่จะยืมผม(ไม่เคยคืน) ส่วนน้องจะคืนภายใน2วันทันที เวลาท้วงก็จะด่าผม ว่าไม่หัดช่วยเหลือพ่อแม่เลย ค่างานอะไรต่างๆ กีฬาสี  ไปค่าย ค่างานกลุ่มผมต้องออกเอง ขอไม่เคยได้ ค่าชุดรด.ตอนม.4 ต้องออกเองทั้งหมด ส่วนน้องได้ทุกครั้งที่ขอ พอช่วงเข้ามหาลัย ผมจะซื้อหนังสือแต่ไม่มีเงิน ออกไปทำงานไม่ได้ เพราะโควิด ต้องนั่งอ่านในเน็ต พอถึงปีนี้น้องจะสอบ แม่ซื้อให้ทันที5เล่ม พร้อมพาไปเรียนพิเศษ หมดเกือบ10000 อยากรู้ว่าทำไมเป็นแบบนี้ครับ ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยิ่งกว่านี้แต่ผมไม่ขอเล่า