ทำยังไงดี...แม่นิสัยเปลี่ยนไปทำให้ทะเลาะกันทุกวัน

สวัสดีครับเพื่อน ๆ กระทู้นี้อาจจะยาวหน่อยนะครับแต่ผมไม่รู้จะไปปรึกษาใครดี

ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมอายุ 27 ปี เรียนจบและได้ทำงานเป็นครูเอกชน
(เป็นครูได้ 5 ปี) แล้วผมก็รู้สึกไม่มั่นคง ก็เลยลาออกมาอยู่บ้านเพื่ออ่านหนังสือสอบราชการท้องถิ่น
นี่คือเรื่องของผมคร่าว ๆ ครับ ทีนี้ไปฟังเรื่องของแม่ผมบ้าง......

ตอนผมเรียนมัธยม พ่อกับแม่ทำงานกันคนละอย่างครับ
พ่อรับจ้างก่อสร้าง แม่รับจ้างรีดผ้า/ทำความสะอาด
มีครั้งหนึ่ง แม่ผมไม่ได้ทำงานครับ เลยเปิดธรรมะฟังแก้เบื่อ
และนั่นแหละครับ คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้แม่ผมเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

แม่ผมเริ่มฟังช่องธรรมะช่องหนึ่ง (ผมไม่ขอเอ่ยช่องนะครับ)
แม่บอกว่าพระท่านสอนให้ทำบุญมาก ๆ จะได้บุญมาก
สอนให้นั่งสมาธิมาก ๆ จะได้เป็นพระอรหันต์ในเร็ววัน
และคำสอนอีกมากมาย ที่ผมคิดว่า ผมไม่ค่อย OK เท่าไหร่

เพราะอะไรน่ะหรอครับ...ก็เพราะว่า แม่ผมเอาทองไปหล่อพระ
เอาตรง ๆ บ้านเราฐานะก็ไม่ได้ดีอะไรหรอกครับ แต่แม่ก็ยังทำบุญเกินตัว
ตอนนี้แม่ผมถือศีล 8 ครับ แต่บอกตรง ๆ ว่าแม่ยังปล่อยวางไม่ได้
แม่ก็ยังนินทาคนอยู่ ซึ่งเวลาผมบอกแม่ ก็จะทะเลาะกันกับแม่ทุกครั้งเลย

อะไรหลายอย่างเปลี่ยนไป แม่ฟังแต่ธรรมะและไม่ได้กินข้าวเย็นพร้อมหน้าพร้อมตา
(เพราะว่าแม่ถือศีล 8) กินได้แค่เที่ยง
ฟังแต่ธรรมะ ผมไม่ว่าหรอกครับ แต่แม่ชอบบอกว่า
"นั่น เห็นไหม พระท่านเห็นแม่ ท่านพูดถึงแม่"
ด้วยความที่เราก็ไม่ได้เชื่อเรื่องอะไรแบบนี้ ก็เลยบอก/อธิบาย
สุดท้ายก็ทะเลาะกันอยู่ดีครับ
มีบางทีนะครับที่มันบังเอิญ ยกตัวอย่างนะครับ

มีวันนึงแม่เจองูที่บ้านและในวันเดียวกันพระใน FM ก็พูดถึงเรื่องงู
แม่ก็บอกว่า "นั่นไง พระท่านดูแม่อยู่ ท่านเห็นทุกอย่าง ท่านพูดถึงแม่"

คือ...ผมก็ไม่รู้ว่า มันเป็นเรื่องที่ควรเชื่อไหม ?
สรุปเรื่องราวของแม่ก็คือ เข้าสายธรรมะ ถือศีล 8

กลับมาเรื่องของผมบ้าง คือผมออกมาจากที่ทำงานจะได้มีเวลาอ่านหนังสือ
เพื่อที่จะสอบข้าราชการท้องถิ่น แต่แม่ก็ยังไม่เข้าใจผม...
บอกว่าผมน่ะ คบแฟนแล้วทำให้โดนออกจากงานเพราะดวงไม่เข้ากัน
ว่าผมต่าง ๆ นา ๆ ว่าไม่ใช่เนื้อคู่กัน (เป็นเพื่อน ๆ จะรู้สึกยังไงครับ)
ผมไม่ชอบการที่เอาดวงมาตัดสอนคนในชีวิตจริงอ่ะ
คนเราจะชอบกันรักกัน มันไม่ได้อยุ่ที่การดูดวงป่ะ
มีบางครั้งหนัก ๆ ก็แม่บอกว่า แม่นั่งสมาธิ เห็นว่าแฟนผมนอกใจ
เฮ่อ ผมล่ะปวดหัวจริง ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตผม

บางครั้งก็ว่าผมแรง ๆ ว่าทำไมไม่ไปทำบุญบ้าง คงสอบติดตายแหละ
บางครั้งก็พูดบั่นทอนจิตใจอ่ะ "สอบไม่ติดหรอก ไม่ใช่ดวงของ"
"ดวงของไม่ได้มาทางนี้ กูดูตำราอยู่" เนี่ย เป็นซะแบบนี้

บางครั้ง ผมยังคิดในใจเลยว่า ผมกลับบ้านมาทำไมวะ
กลับมาต้องมาเจออะไรแบบนี้...เฮ่อ !!
ทำไงได้ คนเราพื้นฐานชีวิตไม่เหมือนกัน
บางคนเกิดมาก็มีพร้อม บางคนเกิดมาก็ขาดบางอย่างไป

แต่ผมก็ยังมีพ่อกับแม่อยู่ ถึงแม้จะไม่ค่อยให้กำลังใจสักเท่าไหร่
แต่ผมก็จะทำให้เต็มที่ครับ แรงกดดันมันมีหลายทาง

ผมคบกับแฟนมา 4-5 ปี แฟนผมก็รู้ว่าแม่ผมเป็นคนยังไง
บางทียังพูดเลยว่า ถ้าแต่งงานกันไป แล้วแม่นิสัยแบบนี้
ชอบว่าคนอื่นในทางที่ไม่ดี เราอาจไปกันไม่รอด

ดีอย่างนึงที่พ่อผม เป็นคนขยันทำงาน
ส่งผมเรียนจนจบ ทุกวันนี้พ่อก็ทำงานคนเดียว
ส่วนแม่บอกว่า แม่ไม่ทำงาน เพราะชีวิตนี้แม่ไม่ต้องการอะไรแล้ว
แม่บอกว่าแม่ปลงแล้ว ไม่ต้องการเงินทองมากมาย
แม่แค่นั่งสมาธิ งานก็มาหาพ่อแล้ว อะไรทำนองนี้

แต่ผมคิดว่า บ้านคนอื่นเขายังทำมาหากินอยู่เลย
มีเงินเก็บเอาไว้ยามฉุกเฉิน (ในขณะที่บ้านเรา เงินเก็บน้อยมาก)
เฮ่อออ....รู้สึกน้อยใจที่บ้านอื่นเขาดีกว่าเรา
แต่อย่างที่ผมพูดนั่นแหละครับ คนเราพื้นฐานชีวิตไม่เท่ากัน

คือกระทู้นี้ จริงๆ ไม่ได้จะมาตั้งคำถามอะไรหรอกครับ
แค่อยากจะมาระบายให้ใครสักคนได้มารับรู้ความรู้สึกของเรา
ไม่อยากเก็บไว้คนเดียวจริง ๆ : (
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่