อยู่ตรงไหนแล้วไม่สบายใจให้ออกมาจากตรงนั้น

สวัสดี ท่านผู้อ่านทุกท่าน ถ้าวันนึ่งเดินมาถึงจุดที่ควรหยุด ในเรื่องของความสัมพันธ์ ที่มันไม่ควรเกิดขึ้นต้องแต่แรก แต่ในใจก็ยังไม่อยากจบ เดินออกมาก็คิดถึง อยู่ต่อไปก็ไม่ควร อยากให้ช่วยแนะนำวิธีที

เกลียดความรู้สึกแบบนี้มาก เกลียดความรู้สึกที่โดนทำร้ายแต่กลับยังคิดถึงแต่ตัวเขา ความรู้สึกฟุ้งซ่านแบบนี้มันมักกลับมาในตอนที่ อยู่คนเดียว การออกไปเที่ยวพบหาสังสรรค์เพื่อนๆทำให้เราหยุดคิดชั่วครู่ แต่พอ

หากมีใครให้เหตุผลกับคุณว่าแบบนั้นน่ะ คุณจะมองว่ามีเหตุผลหรือเป็นข้ออ้าง

คือเราคบกันมานานมากๆเกือบ7ปี งานบ้านต่างๆนาๆไม่เคยทำ เราเป็นฝ่ายทำตลอด ไม่ว่าจะซักผ้าเสื้อในกางเกงใน ล้างาน ถูบ้าน กวาดบ้าน ทุกๆอย่างเราเป็นฝ่ายทำตลอด แม้จะกินข้าวยังขี้เกียจ กินเสร็จลุกหนี ทิ้งให้เร

เครียดมากอยากหยุดกินยา เพราะมันไม่ลงเลยแม้จะกินน้อยลง เชื่อไหม บางทีผมกินยา โดยไม่กินข้าว กินนมกับน้ำเปล่า เพราะอยากผอมมาก ผมไปหาหมอ หมอบอก ค่อยๆปรับ เขาไม่ปรับยาให้ เคยหยุดกินยาแล้วสั่งอาหารเสริมมา

เราคบกับแฟนมาตั้งแต่ม.ปลาย เลิกกันไปช่วงนึงประมาณ2ปี ตอนนี้กลับมาคบกันใหม่ได้2ปีแล้ว แรกๆความสัมพันธ์มันดีมากจนรู้สึกว่ารักเค้ามากกว่าที่เคย จริงจังกับการวางแผนอนาคตร่วมกัน เขาชอบมาเล่าแพลนชีวิตในอนาค

ผมทำให้คนสำคัญของผมเสียใจมาก และเขาคงเกลียดผมเเล้ว ผมควรทำยังไงดี?

สามี ป่วยเกิดอุบัติเหตุทางรถมอไซต์ค่ะ กลายเป็นผู้ป่ววติดเตียง มีภาวะพึ่งพิง ส่วนตัว จขกท มีลูกสาว และแต่งงานกันมา ตอนนี้เครียดและ ไม่มีความสุขเลยค่ะ คือ ดีใจที่เขายังอยู่กับเรา ให้เราได้กอด ได้แล แต่เ