ไม่โอเคกับเพื่อนร่วมงานอยากลาออก​แต่ภาระเยอะทำอย่างไรดีกับความรู้สึกนี้

ตามหัวข้อเลยค่ะ​
เราทำงานราชการค่ะ​ ทำงานมาได้​เกือบ​2 ปีแล้ว แต่เราไม่มีความสุขกับที่ทำงานและเพื่อนร่วมงานเลย​เรารู้สึกเราไม่เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่​ รู้สึกตัวคนเดียวในต่างถิ่น​ และรู้สึกโดนเหยียดจากคำพูดเพื่อนร่วมงานหลายครั้งมาก​ ที่เราเป็นคนต่างจังหวัด​ เป็นคนอิสาน​ แล้วเจาพูดถึงคนอิสานไม่ดีเลย​ เรารู้สึกเราถูกกลั่นแกล้ง​ ในคำสั่งทำงานบางครั้งไม่มีชื่อเรา​ แต่เราเป็นคนทำงานให้​เขาทุกอย่าง เราโดนแขวะ​ โดนเสียดสีในที่ทำงานตลอด​ (แล้วคนที่แขวะเราก็เป็นผู้ชายกับผู้หญิงคู่นึง​ซึ่งผู้หญิงพึ่งมาทำงานวันเดียวกันกับเรา​ มาพร้อมกันกับเรานี่ละค่ะ​ส่วนผู้ชายทำงานที่นี่มานานแล้ว)​ แล้วยิ่งไปกว่านั้นเขาจะชอบพูดในตอนที่คนในห้องเราไม่อยู่​เหมือนมีแค่เรากับเขาสามคน​ ถ้ามีคนอื่นในห้องเขาจะพูดกับเราดีเวอร์ เราเคยไปเล่าเรื่องนี้ให้คนที่เราไว้ใจฟังค่ะเพราะเราคิดว่าเราไว้ใจเขาได้​ จุดประสงค์เราคือแค่ต้องการคนรับฟังเพื่อให้เราสบายใจว่าเราเจอแบบนี้ทำไมเราถึงเจอแบบนี้แค่นั้น​ แต่สุดท้ายเรื่องที่เราเล่าก็รู้กันทั่วทั้งที่ทำงานเลย​แล้วมันส่งผลกระทบกับเรามาก​ พี่ๆในห้องทำงานไม่เข้าใจเรา​ เขาคิดว่าเราเป็นคนมีปัญหา​ เราทำตัวมีปัญหา​ เราคิดไปเอง​ ไม่มีใครทำแบบนั่นกับเราหรอก​ ถึงขั้นเราโดนว่าเราอิจฉาเขา​เอาเขาไปพูดเสียหาย​ ทั้งๆที่เราทำงานแทบไม่ได้เสวนากับใครเลย​ แล้วเราก็โดนพูดเหน็บอยู่ตลอด​ เวลาพักกลางวัน​ ไม่มีใครชวนไปกินข้าวด้วยซ้ำส่วนคนที่เอาเรื่องนี้ไปพูดอยู่ดีๆเขาก็ไม่คุยกับเราเลยตอนนั้นเราจิตตกมากๆ​ ไม่เข้าใจว่าที่เราเจอคืออะไร แต่ก็พยายามอดทนมาตลอด​ แล้วเราจะชอบถูกกลั่นแกล้งด้วยเรื่องงาน​มาตลอดที่แบบงานมีหนังสือสั่งการมาให้ทำตั่งนานแล้ว​ แต่เราพึ่งได้รับหนังสือวันสุดท้ายที่หมดเขตส่ง​ เป็นค้น​​ เรารู้นะคะว่าเราโดนแกล้ง​ เพราะเราเป็นคนโดน​ แต่บอกใครไม่ได้​ไม่ไว้ใจใคร​ ไม่ใช่เราเข้ากับใครไม่ได้นะคะ​ แต่สถานการณ์ในที่ทำงานของเราคือ​ เราไว้ใจใครไม่ได้เลยจริงๆ​ ​เราเลือกทำแต่งาน​กลับห้อง​  ทำงาน​ วนๆซ้ำๆอย่างนี้มาตลอด​2ปี​ ชีวิตเหมือนไร้ค่ามากทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด​ เราคิดถึงบ้านมากๆคิดถึงพ่อแม่​ ที่ทำงานเราห่างจากบ้านเกือบเจ็ดร้อยกิโลเมตร เราอยากลาออกทุกวัน​ แต่เราอดทนเพราะเราคือความหวังของพ่อแม่​ครอบครัว​ หนี้สินก็เยอะ​ งานที่เราทำก็มั่นคง​แต่จิตใจและความรู้สึกเราตอนนี้คือย่ำแย่มาก​ ไม่มีขวัญและกำลังใจในการทำงาน เหมือนตัวคนเดียวในที่ห่างไกล​ ไม่มีเพื่อนที่จริงใจเลยสักคน​ มันเป็นเรื่องที่เล่าให้ใครฟังไม่ได้​ จริงๆ​เราเจอผลกระทบจากคนรอบข้างหลายอย่างมากเลยแต่ละคนหลายรูปแบบ​ จนเราคิดว่า​เราคงไม่เหมาะกับที่นี่​ 😭 เราเหมือนเครียดสะสม​ ช่วยแนะนำเราทีนะคะ​ ว่าเราจะอยู่กับคนแบบนี้ได้ยังงัย​ เพราะตอนนี้เรายังย้ายที่ทำงานไม่ได้​ กำหนดที่ย้ายได้ยังอีก​หลายปี  😭 เข้าใจดีว่าต้องอดทน​ แต่เหนื่อยและท้อเหลือเกิน
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่