ขอถามหน่อย ทั้งๆที่เราพยายามฮีลใจทุกคน แต่ทำไมทุกคนบั่นทอนจิตใจเราจัง

เป็นเหมือนผมครับเหนือยกับที่ทำงานเครียดกับที่ทำงานเเต่ไม่สามารถระบายกับไครได้เลยจะมาระบายกับเเฟนจะมาเล่าไห้เเฟนฟังเเต่ต้องมาฟังคำตอบที่บั่นทอนเข้าจิตใจเข้าไปอีก ได้เเค่พูดกับตัวเองไม่เป็นไรเเล้วก็ยิ้ม

เธอคบกับผม แรกๆก็ดีน่ะคราบ ตอนนี้คบกันได้4เดือนแล้ว เธอเป็นคนหงุดหงิดง่ายแล้วเธอก็อายุมากกว่าผม2ปี ผมทำตามเธอทุกอย่าง ทั้งๆที่บางอย่างที่ทำมันไม่เป็นตัวของตัวเองเลย แล้วก็เริ่มมีสัญญาณว่าเธอจะมีคนอื่น

สวัสดีค่ะเราอายุ 22 ปีค่ะ ตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยได้รับคำชมจากครอบครัว ส่วนใหญ่จะเป็นตำหนิ  'ไม่ได้เรื่อง' 'ทำอะไรไม่รู้จักคิด' 'สมองดีอยู่มั้ย' เราโดนมาสารพัดทุกรูปแบบค่ะ อะไรที่บั่นทอนจิตใจโดนหมด

ตอนเรียนอยู่หรือตอนเด็กทำไมมีความสุขจัง แต่พอทำงานทำไมมันเหนื่อยไม่เหมือนตอนเรียน มีแต่การแข่งขัน ใส่หน้ากากเข้าหากัน นินทากัน เหวี่ยงใส่กัน ไม่ชอบขี้หน้า เราต้องอยู่กับสังคมแบบนี้ ทำให้สุขภาพจิตเสีย

สภาพวันนี้คือยับมาก ถึงจะชนะมาก็เถอะ ไม่เคยเห็นขาแข็งขนาดนี้ ตีไปหอบไป เราคนนึงเป็นแฟนคลับของโมโม่ เรารู้สึกว่า โมโม่ไม่ไหวจริงๆ แต่ทำไมถึงยังลงแข่งต่อเนื่องแบบนี้ กว่าจะชนะมาได้ หอบแล้วหอบอีก  

เจ็บกว่าเขามีคนใหม่คือเขาไม่เคยรักเราเลย เลิกกันแล้วไม่อยากรู้ไม่อยากเห็นแต่ก็มีเหตุบังเอิญได้พบได้เห็นความจริง พยายามค้นหาความจริงสุดท้ายเป็นเราเองที่รับความจริงไม่ได้ ทำไมเจ็บจัง ทั้งๆที่เขาเป็นคนเ

คือเรารู้นิสัยป้าเราตั้งแต่เด็กๆแล้วว่าป้าเราคนนี้เป็นยังไง เราเคยทะเลาะกันเมื่อตอนเราเรียนมัธยม เราเปิดร้านเสื้อผ้าขายในออนไลน์ เขาก็มาว่าเราว่าทำไมไม่ตั้งใจเรียน ทั้งๆที่เราก็ตั้งใจเรียน แบ่งเวลา หา