เครียดเรื่องเรียนน อยากตาย

ชีวิตนี้ไม่อะไรดีขึ้นเลยเครียดมากรู้สึกตัวคนเดียว ทำอะไรก็คนเดียวอยากตายมากนอนก็หลับๆตื่นๆคิดเเต่เรื่องเดียว รู้สึกชีวิตต้องเดินคนเดียวตลอดเวลาไม่มีใครเข้าใจ

คือพอเราจะนอนมันไม่หลับอ่ะค่ะ สมองมันคือเรื่องนู่นเรื่องนี่ไปเรื่อย คิดเเต่เรื่องเครียดๆ ทำให้เราเครียดตอนนอน ทรมานมากค่ะไม่รู้จะทำไงดี ใครมีทางออกบ้างคะ

ผมเชื่อว่าทุกคนมีเรื่องให้คิดให้เครียดเยอะแยะเต็มไปหมดเเละไม่รู้จะระบายกับใคร พื้นที่นี้เปิดให้คุณได้ระบายความในใจได้เต็มที่ครับ พื้นที่ที่ไม่มีใครรู้จักคุณ คุณอยากพูด อยากด่า อยากต่อว่าอะไรเชี้ยๆที่ผ

ชีวิตมันวนเเค่1-7วันพอถึง7ก็นับ1ใหม่ชีวิตมันอยู่กับที่ไม่มีเเรงบันดาลใจมันเหนื่อยอยู่ในใจอ่ะมันเเบบเหมือนยิ่งอยู่คนเดียวสมองก็คิดเเต่เรื่องเดิมๆซ้ำๆคำพูดที่เเย่ๆกับการคาดหวังเรื่องต่างๆในชีวิตมันดังอย

ตามหัวข้อกระทู้......

ปกติเป็นคนค่อนข้างร่าเริง สนุกสนาน ไม่ค่อยเก็บเรื่องร้ายไม่สบายใจไว้กับตัวนาน ทำใจกับเรื่องแย่ๆที่เจอได้เร็ว.. แต่หนึ่งเดือนมานี้ รู้สึกเหมือนแบกอะไรไว้ในอก มันหนักอึ้งตลอดเวลา ไม่ว่าตอนหลับหรือตื่น

ในความคิดเรา เราเชื่อว่า ทุกสิ่งมีชีวิตบนโลกใบเล็กๆรักชีวิตของตัวเองกันหมด ถึง มนุษย์จะมีความคิด มากกว่าทุกสิ่ง แต่ตัวเราเองกลับเชื่อว่า มนุษย์ทุกคน เกิดมาก็รักตัวเองกันทุกคน พวกเรามักจะมองว่า คนท

ตามหัวข้อเลยค่ะ  เรารู้สึกอยากหายไปจากโลกไปนี้เฉยๆ ไม่ได้อยากฆ่าตัวตายเลยนะคะ อาจจะเเค่ตื่นมาเเล้วหายไปเลย ตายไปเเบบที่ไม่มีใครรู้จักเรา เพราะสมมติว่าเราสนิทกับเพื่อนอยู่ เเล้วเราตายไป ยังไงเขาก้

คือ ตอนผมเกิด มา พ่อกับเเม่ก็เเยกจากทางบ้านมาอยู่เป็นครอบครัว 3คน มี ผม เเม่กับพ่อ เวลาที่พ่อผมเมามาในตอนยังเด็กซักผมอายุประมาณ6-7ปีนี่เเหละเขา ชอบขู่จะฆ่าโดยที่ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย ในเวลานอนบางครั่ง