เกือบได้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน สุดท้ายกลับไม่ได้

สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นเลยที่เรามาพิมพ์ในนี้เราไม่ได้มีเจตนาที่จะประจานตัวโครงการอย่างใดๆเลยนะคะ เรายอมรับเลยค่ะว่าตัวโครงการนี้มันดีมากๆ ตอนเราไปค่ายรอบคัดเลือกคือดีมากๆ เพื่อนๆแต่ละคนดีมากรวมถึงพี่ๆด้วย เอาล่ะที่เราพูดถึงว่าเราเกือบได้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนทุนหนึ่งก่อนหน้านี้ในใบประกาศรายชื่อหลังจากเข้าค่ายคัดเลือก จะเป็นใบกาศรายชื่อเกี่ยวนักเรียนที่มีสิทธิ์ได้รับการพิจารณาจากประเทศอุปถัมภ์ ซึ่งตอนแรกเราก็ดีใจแต่ยังไม่มาก เพราะต้องรอดคัดอีกรอบถึงจะได้ไปจริงๆ แต่แล้วทุกๆครั้งเวลาที่มีอีเมลส่งถึงเรามาจะเขียนว่าเราได้รับคัดเลือกเเล้ว ตอนนั้นเราก็คิดว่าสงสัยด้วยสถานการณ์โรวิดทำให้เค้าไม่มีการคัดรอบอีกรอบหนึ่ง(รอบนี้รับน้อยกว่าปีก่อนๆเยอะมาก) เราจึงได้ไปบอกครูแต่ละคนที่เราสนิทว่า เราทำได้แล้วนะในระหว่างนั้นก็มีการคุยขอเอกสารเพิ่มเติมมาตลอดจนใกล้ถึงวันคุยเกี่ยวกับเรื่องวีซ่าก็มีอีเมลส่งมาถีงเราว่า เราไม่ได้รับคัดเลือกจากทางประเทศอุปถัมภ์ นี่คือจุดเริ่มต้นของความสงสัยเราเลยว่า แล้วแต่ละครั้งที่ก่อนหน้านี้ส่งอีเมลมาบอกเราได้รับคัดเลือกนี่ไม่ใช่ว่าผ่านทางประเทศอุปถัมภ์แล้วหรอ ทุนนี้เป็นทุนฟรีนะคะ ด้วยความทุนฟรีเราก็เลยพยาทำความเข้าใจบวกปลอบใจตัวเองว่าอืมไม่เป็นไรนี่มันทุนฟรีนี่น่า อีกอย่างด้วยสถานการณ์เค้าอาจจะลดโควต้าก็เป็นได้ เราพยายามทำใจจนผ่านไปอาทิตย์หนึ่งเป็นอะไรที่ฝังใจเรามากถึงมากที่สุด คือมีอีเมลส่งมาถึงเรา ว่าให้ขอใบหนังสือรองจากทางร.รเนื่องจากจะใช้ทำหนังสือวีซ่า เราอึ้งเลย มันไม่ใช่อีเมลทีพิมพ์มาเฉยๆแต่เป็นเมลที่เป็นจดหมายเขียนถึงผอ.ร.รว่าทางนักเรียนของตนได้รับคัดเลือกนะ ซี่งวันที่ในจดหมายนั้นก็เป็นของเมื่อวานไม่ใช่ของนานแล้ว อีกทั้งยังมีการเซ็นรับทราบของคนต่ำแหน่งสูงอีกด้วย ที่เรางงคือโครงการนี้อยู่มาหลายปีมาก ทำไมถึงทำพลาดกับเรื่องแค่นี้วินาทีที่เราได้นับจดหมายฉบับบนี้เราตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนประกาศรายขื่ออีก เราภาวนาว่าขอให้ได้รับคัดเลือกอีกครั้งจริงๆ แต่สุดท้ายเราตอบกลับอีเมลว่าเราไม่ได้รับคัดเลือกแล้วนะเมื่อสัปดาห์ก่อน เมลนี้หมายความว่าอย่างไร ส่งผิดหรือยังไง สุดท้ายเค้าตอบมาแค่นั้นๆว่า ขออภัย ส่งผิดค่ะ ตอนนั้นคือแบบโหวววววเสียใจรอบที่สองเราร้องหนักมาก ดิ่งไปด้วยหมดแพชชั่นในการทำอะไรหลายอย่างๆ พอคิดย้อนกลับไปคือเราเหนื่อยมากๆไปกลับการเตรียมเอกสารในตอนนั้นเราตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ทำ แต่มาตอนนี้เราสึกว่ามันไร้ประโยชน์มาก เราเสียความรู้สึกไปเยอะเลยรวมทั้งค่าใช้จ่ายกับค่าตรวจสุขภาพอีกหมื่นกว่าๆตอนแรกบอกจะจ่ายให้ส่วนหนึ่งในวันที่มี่ค่ายแต่ด้วยความที่ค่ายตัดออกไปเราจึงไม่ได้อะไรเลย เราไม่กล้าที่จะไปถามโครงการกลัวถูกมองว่าเรื่องมาก สุดท้ายนี้เรายังข้องใจไม่หายว่าทำไมถึงส่งอีเมลมาผิดขนาดนี้ได้ ทำไมถึงไม่รอบคอบอะไรเลย เราดีใจมากๆนะที่ได้ร่วมกับโครงการนี้เพราะในระหว่างที่ทำค่ายเราได้เพื่อนใหม่ได้ประสบการณ์ใหม่ๆเยอะเลย ในตอนเข้าค่ายเราคิดเสมอเลยว่าทุกคนคู่ควรกับมันจริงๆ แต่นั้นแหละความรู้สึกเสียใจในตอนนี้มันมากกว่ามากๆ เราไม่กล้าไปร.รเพราะมีครูหลายคนยังไม่รู้ เรากลัวคำถามที่ว่า จะไปตอนไหนมากๆ เราเจอคำถามนี้ที่ไหน น้ำตาแตกตลดฮรืออ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่