สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 3
ผมหนักแน่นและมีจุดยืนของตัวเอง ญาติๆไม่กล้าขอเงินผม เพราะเขารู้ว่าผมพูดคำไหนคำนั้นและไม่แคร์ใคร ยกเว้นพ่อแม่ผม มันเป็นบุคลิกที่หนักแน่น จนเขาไม่กล้ามาพูดเรื่องเงินกับผม ขึ้นอยู่กับการวางตัวด้วย แม่ผมบอกผมว่าเขาไม่กล้าแม้จะวานผมซื้อของกลับจากตปทด้วย ผมถือว่าผมโชคดี ที่กล้าแค่พูดว่า “no” และผมก็ไม่ต้องหาเหตุผลว่าทำไมไม่ให้เงิน แต่ผมจะซื้อของฝากแทน ถ้าให้แบบน้องมันจะไม่รู้จบ แถมมาว่าน้องคนให้เงินอีก ฝึกพูดคำว่า “ไม่” ให้ติดปาก และทำให้ปากกับใจให้ตรงกัน เรื่องยากจะเป็นเรื่องง่ายทันที
สมาชิกหมายเลข 6483711 ถูกใจ, อัปสรสงคราม ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6282607 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 874497 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3434008 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1948184 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 843417 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2881936 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1063473 ถูกใจ, แมวบนหลังคา ถูกใจรวมถึงอีก 29 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 8
มาเขียนในนี้ไม่มีประโยชน์ เขียนบอกญาติคุณสิ ความจริงเรื่องนี้ ทางแก้มันอยู่ที่คุณเอง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับใครเลย คุณเองที่ทำให้เป็นปัญหากับตัวเอง แค่จะพูดกับญาติ ยังไม่กล้าเลยมต้องเอามาแปะ บอกคนทั่วไปในพันทิป ปัญหาคุณแก้ง่ายมาก เพราะมันคือตัวเอง ไม่ได้ขึ้นกับคนอื่น
สมาชิกหมายเลข 6483711 ถูกใจ, Barbie Joo ถูกใจ, El Patron ถูกใจ, อัปสรสงคราม ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6282607 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 843417 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6275329 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1716198 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1063473 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1792927 ถูกใจรวมถึงอีก 15 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
คนไทยในอเมริกา
คนไทยในต่างแดน
ปัญหาครอบครัว
ชีวิตในต่างแดน
ทำงานต่างประเทศ
คนไทยในเมืองนอกไม่ได้รวยกันทุกคนนะคะ
เราได้มีโอกาสมาอยู่และทำงานที่อเมริกานะคะ และก็ยังมีครอบครัว(ญาติๆ)ในเมืองไทยที่เราต้องส่งเงินไปช่วยบ้างเป็นบางคราวเหมือนคนอื่นๆนะละค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า ญาติก็มาขอเงินตามปกตินั่นละค่ะ ขออย่างนี้เป็นประจำเกือบทุกๆเดือนมาหลายปีแล้ว ซึ่งบางคร้ังเราก็ให้ บางครั้งเราก็ไม่มีให้ค่ะ แต่มาคราวนี้เราก็พอมีที่จะส่งให้บ้าง เพราะเห็นว่าเป็นช่วงโควิด ญาติก็ตกงานด้วย แต่พอส่งเงินไปแล้ว เค้าก็บอกว่าทำไมถึงส่งมาน้อยจัง แล้วก็ขอให้เราส่งมามากกว่านี้และส่งมาทุกๆเดือนได้ไหม เราก็บอกว่าไม่ได้เพราะอยู่ที่นี่เราก็ลำบากเหมือนกัน เราก็เลยบอกให้เค้าทำตารางรายรับรายจ่ายของแต่ละเดือนมาให้เราดู เผื่อเราจะช่วยเค้าจัดการเรื่องการเงินของเค้าในแต่ละเดือน ให้เค้ารู้และยืนได้ด้วยตัวเอง จะได้ไม่ต้องเป็นหนี้หรือเงินขาดในแต่ละเดือน ต้องมาฝากชีวิตรอให้คนอื่นส่งเงินมาให้ เราอยากให้เค้ายืนได้ด้วยตัวเอง ซึ่งเราบอกเค้าไปอย่างนี้ เค้าก็หาว่าเราก้าวก่ายกับชีวิตและการเงินของเค้า แล้วก็มาว่าเราขี้เหนียว ไม่อยากให้ก็บอกมาตรงๆ อะไรประมานนี้ค่ะ เราก็พยายามอธิบายว่าเราช่วยได้แค่นี้จริงๆ อธิบายยังงัยเค้าก็ยังไม่ฟังคำแนะนำเราอยู่ดี เหนื่อยใจมากเลยคะ
ที่เล่ามายืดยาวขนาดนี้ก็ไม่มีอะไรมากหรอกคะ แค่อยากบอกให้ทุกคนได้ทราบว่า ถึงเรา(ทุกๆคน)จะได้มาทำงานเมืองนอก ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะรวยแล้วก็สบายเหมือนที่ทุกคนคิดไปเองนะคะ ซึ่งมันอาจจะจริงที่ค่าเงินเมืองนอกสูงกว่าค่าเงินบาท ก็เลยอาจทำให้คุณคิดว่าเราทำงานได้เงินเยอะมีเงินใช้ แต่ก็อย่าลืมนะคะว่าค่าครองชีพที่เมืองนอกก็แพงกว่าที่เมืองไทยเหมือนกัน รายจ่ายก็ใช่ว่าจะไม่มี ซึ่งที่ๆเราอยู่ แค่มีเงินมาจ่ายค่าเช่าห้องตามเวลาก็ถือว่าปาฏิหาริย์แล้วคะ ช่วยเข้าใจหัวอกคนทำงานเมืองนอกด้วยนะค้ะ ขอบคุณที่รับฟังค่ะ
Edit: ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะคะ แต่ถ้าใครสงสัยและอยากทราบเรื่องเพิ่มเติม ไปอ่านความคิดเห็นที่ 20-1 ได้นะคะ