สวัสดีค่ะ เราอยากปรึกษาเรื่องเพื่อนค่ะ
ปกติเราเป็นคนมีเพื่อนน้อย แต่จะมีแค่คนนึงที่สนิทที่สุดชื่อมิลี เป็นเพื่อนที่รู้จักมาร่วม10ปีแล้ว ตอนนี้เราก็อายุ25 กันแล้ว
ที่เราจะปรึกษาคือเรารู้สึกสับสนและสงสัยว่าเพื่อนไม่ค่อยรักเรา หรือจริงใจกับเรารึป่าว เรื่องมีว่า..ตั้งแต่สมัยเรียนเราเป็นคนช่วยเหลือเค้าตลอด แม้กระทั่งตอนจะเข้ามหาลัยเราก็เป็นคนยื่นใบสมัครเรียนให้มิลีเข้าสอบ ช่วยติวข้อสอบ จนเค้าสอบเข้าได้ จนถึงตอนเรียนเราทำงานส่งอาจารย์ให้เค้าได้A+ หลายครั้ง ส่วนเราได้C-D เพราะมีเวลาไม่มาก ก็ทำได้ดีแค่ชิ้นเดียว.. เราก็ไม่คิดอะไรเพราะถือว่าช่วยเพื่อน
ตอนเข้าเรียนเราคิดว่าจะคบกัน2คน ไปไหนด้วยกัน แต่สรุป
มิลีอยากไปคบกลุ่มนึง ซึ่งกลุ่มนั้นเราไม่ชอบมาก เพราะเป็นกลุ่มที่ชอบนินทาคนอื่นมากๆทั้งวันจริงๆ เราเลยบอกว่าเราไม่โอเคนะกลุ่มนี้
แต่มิลีบอกกับเราว่า”คบเพื่อนเป็นกลุ่มอ่ะมีประโยชน์ เวลาติวข้อสอบบลาๆ” ผิดหวังกับคำตอบของมิลีบ้างแต่ก็ไม่คิดอะไร เราก็เลยเฟดตัวออกมา อยู่คนเดียวแล้วก็เริ่มมีเพื่อนกลุ่มใหม่ เลยมีปัญหาไม่คุยกันช่วงนึง
จนพอเรียนจบ หลังๆเราก็กลับมาคุยกันอีกครั้งก็รู้สึกเหมือนเดิม มิลีบอกว่า”กลุ่มนั้นไม่มีใครดีเลย” เราก็ไม่คิดอะไร เราก็รักเพื่อนยินดีที่คุยกันปกติ แล้วทุกอย่างก็ดีเหมือนเดิม มีอะไรปรึกษากัน พอวัยทำงานแล้วก็เดือนนึงคุยกันที บางทีก็ไปเจอกันบ้าง
ทุกวันนี้เพื่อนมีความลับเกี่ยวกับชีวิต เค้าก็กล้าพูดกับเราเพราะเราเป็นคนเก็บความลับได้ ไม่เคยเอาเรื่องของเพื่อนไปพูด และไม่คิดดูถูกเพื่อน เรารับรู้ว่าเพื่อนไว้ใจเรามาก
แต่สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกแย่ รู้สึกสับสนมีอยู่หลายเหตุการณ์คือ มีครั้งนึงที่มิลีชวนเราไปเที่ยวเกาะสมุย เราบอกไม่ไป เพราะมันมีกลุ่มผชเยอะๆด้วย ซึ่งในกลุ่มผช.7-8คนนั้นมี ดอม(กิ๊กของมิลี)อยู่ในนั้นด้วย แล้วก็มีเพื่อนผญ.ชื่อด้า+ลิซ ที่เป็นกลุ่มเพื่อนของมิลีตอนเรียนมหาลัยนั่นแหละ เราไม่ได้มีปัญหากับด้า+ลิซ เราก็รู้จักเพราะก็เรียนมาด้วยกัน แต่เราแค่ไม่ชอบไปกับคนเยอะๆโดยเฉพาะผช.เยอะ แต่มิลีก็ขอให้เราไปจนได้
จุดสำคัญอยู่ที่ว่า..ตอนไปเที่ยวเราได้ไปกินอาหารทะเลร้านนึง นั่งโต๊ะรวมกลุ่มกันประมาณ10 คน
เรากินข้าวอยู่ เราโดนผช.แปลกหน้ามาลวนลามเรา มาจับแขนเราที่โต๊ะอาหารเลย มันจับแค่เรา เราตกใจ แต่ทุกคนแค่มองผชคนนั้นไม่ช่วยอะไรเราเลย จนเราหันไปหาเพื่อน เพื่อนนั่งนิ่ง เราไม่หวังให้เพื่อนคนอื่นที่มาด้วยกันมีรีแอคอะไร แต่ที่เราหวังที่สุดคือมิลี แต่มิลีก็ไม่ได้มีท่าทีเป็นห่วงอะไรเลย จนกินเสร็จขึ้นรถมิลีก็เงียบ เพื่อนๆว่าแบบนี้ปกติไหม? เราสมควรที่จะน้อยใจมั๊ย? อันนี้เรื่องนานเเล้วเราก็ไม่อยากไปคิดมาก แต่เราลองคิดกลับกันถ้าเป็นเรา เราคงแสดงอาการเป็นห่วงเพื่อนมาก
จนเมื่อไม่นานมานี้ เราไปเที่ยวห้างแล้วเราเจอบุ๊ค (เพื่อนผญ.ที่เป็นเพื่อนเก่า ก่อนเข้ามหาลัยบุ๊คก็รู้จักกับมิลีด้วย) เราเลยเดินเที่ยวด้วยกัน ถ่ายรูปด้วยกันโพสต์ลงFacebook แต่มิลีมากดปุ่มหัวเราะให้เรา เราก็สงสัยว่าหมายความว่ายังไง เพราะสำหรับเรา เราจะไม่กดปุ่มหัวเราะให้เพื่อนถ้าไม่ใช่โพสต์ที่ขำ มันดูเสียมารยาท
เราเลยถามกลับว่า คืออออขำหน้าเราหรอ มิลีก็อ่านแล้วไม่ตอบ เราเลยสงสัยในความจริงใจของเพื่อนที่มีกับเรามาก เราก็มานึกนะว่าเราทำอะไรไม่ดีกับเพื่อนไหม ก็ไม่มี เรามีแต่จะช่วยเพื่อนไม่เคยเบียดเบียนเพื่อนเลย จริงๆก็มีหลายครั้งที่เพื่อนทำให้เราจุกแบบงงๆ แต่เราพยายามไม่คิดมาก แล้วเราก็ไม่มีเพื่อนสนิทๆคนไหนให้ปรึกษาอีก เราเคยเล่าเรื่องมิลีให้แฟนฟัง แฟนเราก็รู้สึกไม่โอเค แต่เค้าก็ไม่ได้ตัดสินเพื่อนเรา จริงๆเราอายุเท่านี้แล้วเราไม่อะไรกับเพื่อนมาก แต่เพื่อนคนนี้เราพิมพ์ไปเรื่อยๆน้ำตาจะไหลเลย
ขอคำปรึกษาเรื่องเพื่อนสนิทที่คบกันมามากกว่า10 ปี แต่เรารู้สึกเหมือนเพื่อนไม่จริงใจกับเราเท่าไหร่เลยค่ะ
ที่เราจะปรึกษาคือเรารู้สึกสับสนและสงสัยว่าเพื่อนไม่ค่อยรักเรา หรือจริงใจกับเรารึป่าว เรื่องมีว่า..ตั้งแต่สมัยเรียนเราเป็นคนช่วยเหลือเค้าตลอด แม้กระทั่งตอนจะเข้ามหาลัยเราก็เป็นคนยื่นใบสมัครเรียนให้มิลีเข้าสอบ ช่วยติวข้อสอบ จนเค้าสอบเข้าได้ จนถึงตอนเรียนเราทำงานส่งอาจารย์ให้เค้าได้A+ หลายครั้ง ส่วนเราได้C-D เพราะมีเวลาไม่มาก ก็ทำได้ดีแค่ชิ้นเดียว.. เราก็ไม่คิดอะไรเพราะถือว่าช่วยเพื่อน
ตอนเข้าเรียนเราคิดว่าจะคบกัน2คน ไปไหนด้วยกัน แต่สรุปมิลีอยากไปคบกลุ่มนึง ซึ่งกลุ่มนั้นเราไม่ชอบมาก เพราะเป็นกลุ่มที่ชอบนินทาคนอื่นมากๆทั้งวันจริงๆ เราเลยบอกว่าเราไม่โอเคนะกลุ่มนี้ แต่มิลีบอกกับเราว่า”คบเพื่อนเป็นกลุ่มอ่ะมีประโยชน์ เวลาติวข้อสอบบลาๆ” ผิดหวังกับคำตอบของมิลีบ้างแต่ก็ไม่คิดอะไร เราก็เลยเฟดตัวออกมา อยู่คนเดียวแล้วก็เริ่มมีเพื่อนกลุ่มใหม่ เลยมีปัญหาไม่คุยกันช่วงนึง
จนพอเรียนจบ หลังๆเราก็กลับมาคุยกันอีกครั้งก็รู้สึกเหมือนเดิม มิลีบอกว่า”กลุ่มนั้นไม่มีใครดีเลย” เราก็ไม่คิดอะไร เราก็รักเพื่อนยินดีที่คุยกันปกติ แล้วทุกอย่างก็ดีเหมือนเดิม มีอะไรปรึกษากัน พอวัยทำงานแล้วก็เดือนนึงคุยกันที บางทีก็ไปเจอกันบ้าง
ทุกวันนี้เพื่อนมีความลับเกี่ยวกับชีวิต เค้าก็กล้าพูดกับเราเพราะเราเป็นคนเก็บความลับได้ ไม่เคยเอาเรื่องของเพื่อนไปพูด และไม่คิดดูถูกเพื่อน เรารับรู้ว่าเพื่อนไว้ใจเรามาก
แต่สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกแย่ รู้สึกสับสนมีอยู่หลายเหตุการณ์คือ มีครั้งนึงที่มิลีชวนเราไปเที่ยวเกาะสมุย เราบอกไม่ไป เพราะมันมีกลุ่มผชเยอะๆด้วย ซึ่งในกลุ่มผช.7-8คนนั้นมี ดอม(กิ๊กของมิลี)อยู่ในนั้นด้วย แล้วก็มีเพื่อนผญ.ชื่อด้า+ลิซ ที่เป็นกลุ่มเพื่อนของมิลีตอนเรียนมหาลัยนั่นแหละ เราไม่ได้มีปัญหากับด้า+ลิซ เราก็รู้จักเพราะก็เรียนมาด้วยกัน แต่เราแค่ไม่ชอบไปกับคนเยอะๆโดยเฉพาะผช.เยอะ แต่มิลีก็ขอให้เราไปจนได้
จุดสำคัญอยู่ที่ว่า..ตอนไปเที่ยวเราได้ไปกินอาหารทะเลร้านนึง นั่งโต๊ะรวมกลุ่มกันประมาณ10 คน เรากินข้าวอยู่ เราโดนผช.แปลกหน้ามาลวนลามเรา มาจับแขนเราที่โต๊ะอาหารเลย มันจับแค่เรา เราตกใจ แต่ทุกคนแค่มองผชคนนั้นไม่ช่วยอะไรเราเลย จนเราหันไปหาเพื่อน เพื่อนนั่งนิ่ง เราไม่หวังให้เพื่อนคนอื่นที่มาด้วยกันมีรีแอคอะไร แต่ที่เราหวังที่สุดคือมิลี แต่มิลีก็ไม่ได้มีท่าทีเป็นห่วงอะไรเลย จนกินเสร็จขึ้นรถมิลีก็เงียบ เพื่อนๆว่าแบบนี้ปกติไหม? เราสมควรที่จะน้อยใจมั๊ย? อันนี้เรื่องนานเเล้วเราก็ไม่อยากไปคิดมาก แต่เราลองคิดกลับกันถ้าเป็นเรา เราคงแสดงอาการเป็นห่วงเพื่อนมาก
จนเมื่อไม่นานมานี้ เราไปเที่ยวห้างแล้วเราเจอบุ๊ค (เพื่อนผญ.ที่เป็นเพื่อนเก่า ก่อนเข้ามหาลัยบุ๊คก็รู้จักกับมิลีด้วย) เราเลยเดินเที่ยวด้วยกัน ถ่ายรูปด้วยกันโพสต์ลงFacebook แต่มิลีมากดปุ่มหัวเราะให้เรา เราก็สงสัยว่าหมายความว่ายังไง เพราะสำหรับเรา เราจะไม่กดปุ่มหัวเราะให้เพื่อนถ้าไม่ใช่โพสต์ที่ขำ มันดูเสียมารยาท
เราเลยถามกลับว่า คืออออขำหน้าเราหรอ มิลีก็อ่านแล้วไม่ตอบ เราเลยสงสัยในความจริงใจของเพื่อนที่มีกับเรามาก เราก็มานึกนะว่าเราทำอะไรไม่ดีกับเพื่อนไหม ก็ไม่มี เรามีแต่จะช่วยเพื่อนไม่เคยเบียดเบียนเพื่อนเลย จริงๆก็มีหลายครั้งที่เพื่อนทำให้เราจุกแบบงงๆ แต่เราพยายามไม่คิดมาก แล้วเราก็ไม่มีเพื่อนสนิทๆคนไหนให้ปรึกษาอีก เราเคยเล่าเรื่องมิลีให้แฟนฟัง แฟนเราก็รู้สึกไม่โอเค แต่เค้าก็ไม่ได้ตัดสินเพื่อนเรา จริงๆเราอายุเท่านี้แล้วเราไม่อะไรกับเพื่อนมาก แต่เพื่อนคนนี้เราพิมพ์ไปเรื่อยๆน้ำตาจะไหลเลย