ขอคำปรึกษากับชีวิตที่เลือกไม่ได้

สวัสดีค่ะ ขอเล่านะคะว่าเราเป็นเด็กต่างจังหวัด แล้วมีโอกาสได้เข้ามาเรียนในจังหวัดนึง แต่ไม่มีบ้านที่นี่เลยได้เช่าบ้านอยู่เป็นห้องเช่าธรรมดา เราก็ใช้ชีวิตปกติคือ ไปเรียน-ทำงาน-กลับบ้าน ทำแบบนี้จนเราเรียนจบ เหมาะกับเราโตพอดีเลยอยากมีห้องส่วนตัว อยากใช้ชีวิตส่วนตัวเหมือนที่ผู้หญิงทั่วๆไปเขามี เราก็เริ่มหางานทำและได้งานที่กทม. เงินเดือนเยอะในระดับหนึ่ง เราคุยกับที่บ้านว่าได้งานที่นั่น ว่าจะลองทำแล้วอยู่หอแถวนั้น ซึ่งราคาหออยู่ในราคาที่รับได้แต่ที่บ้านไม่ให้ไปและให้เหตุผลว่าเราดูแลตัวเองไม่ได้ (ซึ่งที่ผ่านมาค่าเทอม ค่ากินหรือค่าเดินทาง เราเป็นคนจัดการเองทั้งหมด) หรือคำว่าดูแลตัวเองของเรากับเขาอาจจะต่างกัน แต่อีกหนึ่งคำพูดที่เราไม่โอเคเลยคือ "ทำงานก็ต้องส่งเงินให้บ้าง" อันนี้ไม่โอเคมากๆ มันทำให้เรามองว่าเขาหวังแต่เงินเดือนไม่ได้หวังอนาคตหรือชีวิตที่ดีขึ้นของเราเลยต่อให้เขาไม่พูดเราก็จะส่งให้อยู่แล้ว ให้เพราะเราอยากจะให้ไม่ใช่เพราะหน้าที่ของคำว่าลูก ทุกอย่างเราทำให้เขาหมดเรียนในสิ่งที่เขาต้องการ ทำในสิ่งที่เขาอยากให้ทำ ปัญหาของเราคือชีวิตที่เราอยากจะมีหรืออยากจะทำอยู่ตรงไหน ทุกวันนี้เหมือนเป็นเด็กมีปัญหาเลย เราคิดนะว่าปัญหาของพ่อแม่เลยคือให้กำเนิดแล้วทำไมต้องกำหนด?? เขาอยากให้เราทำงานในแบบที่เขาต้องการ แต่เราอธิบายแล้วว่ามันไม่ได้ เขาก็บอกให้นอนอยู่บ้าน หางานอื่น ซึ่งเราไม่อยากอยู่บ้านเราอยากออกไปทำงานมีครั้งนึงเราก็บอกเขาว่า "ไปหางานมาให้ทำสิ เอาเงินเท่านี้ ลักษณะงานแบบนี้ไปหามาให้ได้นะ ไปหามาเยอะๆหลายๆบริษัท ขอเลือกบ้าง" เขาไม่พูดอะไรได้แต่เงียบ บางครั้งเราก็อยากจะหนีหายไปเลยแล้วก็ส่งเงินให้เขาทุกเดือนเอาต่างหาก ถ้าเราเลือกไม่ได้เราก็อยากจะทำแบบนี้ // เราควรทำยังไงดีคะ ทุกวันนี้เหนื่อยมากเลยเราอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น มีชีวิตที่เราอยากจะเป็น ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ T^T 

แท็กผิดหรือมีคำผิดในส่วนไหน ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ