...เรื่องมันมีอยู่ว่า พ่อกับแม่เราเลิกกันตั้งแต่เราอายุได้ 8 ขวบ (ตอนนั้นเราก็ไม่รู้ว่าพวกท่านเลิกกันเพราะอะไร) แต่เราต้องอยู่กับพ่อค่ะ  เพราะพ่อมีความพร้อมที่จะเลี้ยงดูเรามากกว่าแม่ ตอนนั้นเราจําได้ว่าเราเสียใจมาก เรานอนร้องไห้คิดถึงแม่ก่อนนอนทุกคืน. เราเริ่มกลายเด็กมีปัญหา ควบคุมความรู้สึกตัวเองไม่ค่อยได้ รู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กขาดความอบอุ่น กลายเป็นเด็กที่ต้องการความรัก ชอบเรียกร้องความสนใจอยู่ตลอดเวลา แต่พ่อก็พยายามเลี้ยงเราให้ดีที่สุดเท่าที่พ่อคนนึงจะทําได้ พ่อยอมเลิกกับผญ.ใหม่ทุกคนเพื่อเรา เราทําลายความสุขของพ่อ ตอนนั้นเรายังเด็กมาก เรายังคิดไม่ค่อยเป็น ตอนนี้เรารู้ตัวแล้วว่า เราเป็นคนที่เห็นแก่ตัวมาก แต่ตอนนั้นเรากลัวว่าพ่อจะไม่รักเรา กลัวจะโดนแย่งความรักไป เราเลยทําทุกอย่างให้พ่อกลับมาอยู่กับเรา เราอยากให้พ่อสนใจเราแค่เพียงคนเดียว สุดท้ายพ่อก็ต้องยอมเลิกกับผญ.ทุกคน เพราะเรา เราทําให้พ่อไม่มีความสุข เรารู้สึกเสียใจนะคะ จนทุกวันนี้พ่อก็ยังไม่มีผู้หญิงคนใหม่
พอโตขึ้นเราพยายามตามหาแม่ จนในที่สุดเราก็เจอแม่จาก Facebook มันเป็นช่วงที่เรากําลังจะเรียนจบ ม. ปลาย และกําลังหาที่เรียนอยู่พอดี เราจึงตัดสินใจไปสอบเข้ามหาลัยในจังหวัดที่แม่อาศัยอยู่ เพื่อที่เราจะได้อยู่กับแม่ พอถึงตอนที่เรามาอยู่กับแม่หลังจากที่ไม่ได้เจอกันหลายปี ตอนแรกเราดีใจมาก แต่ตอนนี้เรากลับเห็นแก่ตัวอีกแล้ว เรากําลังจะทําลายความสุขของแม่อีกแล้ว เรากลัวมาจะมีใครมาแย่งความรักของแม่ไปจากเรา เราเลยทําตัวแย่ๆกับผช.ที่แม่คบด้วยทุกคน เพราะเราไม่ชอบ เรารักแม่มากนะคะ แต่เราแค่ไม่รู้ว่าเราต้องแสดงออกยังไง อาจเป็นเพราะเราโตมากกับพ่อ เลยสนิทกับพ่อมากกว่า เวลามีปัญหาอะไรเราก็จะกล้าคุยกับพ่อ แต่พอเป็นแม่เราก็ไม่รู้ว่าจะต้องพูดยังไงที่จะทําให้แม่เข้าใจเรา เข้าใจความรู้สึกของเรา อีกอย่างเราเป็นคนพูดไม่คิด เวลาโกรธปากมันก็จะไปไวกว่าสมอง จนเผลอทําให้แม่ต้องเสียใจเพราะคําพูดเราบ่อยๆ แต่ครั้งนี้แม่คงทนเราไม่ไหวแล้ว แม่เลยระเบิดอารมณ์ใส่เรา ปกติแม่จะรักษาความรู้สึกเรามากค่ะ แต่ครั้งนี้แม่คงเอือมกับเราแล้วจริงๆ ตอนนี้เราไม่ได้คุยกับแม่ 2 วันแล้ว เพราะเราอยากให้แม่ใจเย็นก่อนแล้วค่อยพูด เรากลัวว่ายิ่งพูดตอนที่แม่กําลังโกรธเรื่องมันจะกลายไปกันใหญ่ แต่ตอนนี้เรารู้สึกว่าการเลือกที่จะเงียบ มันก็ทําให้เราอึดอัด และทําให้แม่รู้สึกไม่ดีไปด้วย เราควรจะทํายังไงดี ให้แม่เข้าใจเราคะ ว่าจริงๆแล้วเราแค่อยากได้ความรักจากแม่ ไม่อยากให้ใครมาแย่งความรักไป เรารู้ตัวค่ะ ว่าเรางี่เง่า และนิสัยแย่ แต่ที่เรามาโพสต์ลงกระทู้เพราะเราแค่อยากระบาย และขอคําปรึกษา ไม่ได้อยากโดนด่าซํ้าเติมค่ะ  เพราะแค่แม่ไม่เข้าใจความรู้สึกของเราจริงๆ แค่นี้เราก็แย่พอแล้วค่ะ  เราคิดว่าเราอาจจะต้องการความรักมากไป จนทําให้คนอื่นต้องมาเดือดร้อนเพราะเรา เราเสียใจที่เราเป็นคนพูดไม่คิด และเป็นคนไม่ชอบพูดเวลาโกรธ จริงๆเรารักแม่มาก หวงแม่มาก แต่แค่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกยังไงให้แม่เข้าใจเราดีค่ะ...