สวัสดีค่ะ คือเราอายุ 17 ปี เราผ่ารชนอะไรหนักมาเยอะมันอาจะไม่หนักสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเรามันก็ทำให้ชีวิตเราเขว่มาถึงตอนนี้ เราอยู่กับแม่มาตั้งแต่ตอนป.1 ตอนนั้นพพอแยกทางกับแม่มโดยที่เราก็ไม่รุ้เรื่องอะไรสักอย่าง รู้แค่พ่อไปทำงานเหมือนทุกๆวันแล้วก็หายไปเลยหลังจากวันนั้น เรามีพี่ชายคนนึง แต่ตนละพ่ออายุห่างกันก็...เยอะแหละ แต่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ เราอยู่กับแม่สองคนจนถึงป.5 แม่เสียกลับบ้านมาก็เห็นนอนอยู่บนเตียงแล้วหลังจากนั้นเราต้องอยู่กับเพื่อนแม่ แต่มีปัญหาทั้งตัวเขาและเรา เลยมาอยู่กับป้า คนนี้ก็เพื่อนแม่แต่เขาดุแลเราดีแต่เราเองที่ดื้อมากๆ เข้าเรื่องเลยแล้วกันพอเป็นแบบนี้เราเลยหมดเป้าหมายตั้งแต่ตอนนั้น ตอนมีแม่นะเรามีเป้าหมายแต่ตอนนี้ยิ่งโตยิ่งอยากตายมากขึ้น เหนื่อยคนเหนื่อยงาน เหนื่อยเรีบน เหนื่อยที่จะหายใจต่อไป เราพยายามเอ็นจอยกับมันนะ แต่เราไม่เห็นว่ามันจะมีความสุขเลย เราควรทำยังไงให้ตัวเอง ตายไปสักที หมดเป้าหมาย เรียนจบก้ไม่รู้จะต่ออะไรแล้ว อยากเป็นอะไรก็ยังหาตัวเองไม่เจออยากทำอะไรก็ยังไม่รู้ตัวเองเลย เราควรทำยังไง เราเหมือนมีปัญหาตลอดเวลาเลย เราอยากหลับแบบไม่ตื่น หลายๆปัญหาทำให้อยากตายมากๆ มันอาจจะดุเล็กนะถ้าเทียบกับใครหลายๆคน แต่มันสะสมให้เราทำยังไงได้