รู้สึกสงสารคุณพ่ออายุเข้า52เราพึ่งขึ้นม.ปลาย ไม่รู้ต้องทำไงอยากได้กำลังใจคำปรึกษาจากเพื่อนๆพี่ๆ

ผมก็แบบนี้แหละแต่ผมอยู่กับพ่อบุญธรรมที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็ก ส่วนพ่อจริงๆไม่เคยมาดูแลผมเลย แม่จริงๆก็อยู่กับพี่ชายที่ซึ่งเอาอารมณ์เป็นหลัก ส่วนแม่บุญธรรมก็อายุเยอะแล้วประมาณ64ปี ก็ป่วย จนต้องไปอยู่กับพี่สาวไม่แท้ ตอนผมจบ ม.3ใหม่ๆ พ่อบุญธรรมติดคุกเพราะพรากผู้เยาว์ เอาง่ายๆคือผมเหลือตัวคนเดียวตั้งแต่อายุ15ปี ผมไม่มีอะไรเลยมีเงินอยู่2000บาท ตัดสินใจหาข้อมูลและหางานที่ทำได้ ตัดสินใจไปจังหวัดระยอง ไปทำงานปั้มน้ำมันเอสโซ่ ที่ปั้มนั้นมีห้องให้อยู่ค่าน้ำค่าไฟไม่ต้องจ่าย ผมทำงานเก็บเงินได้ประมาณ3-4เดือน มีเงินเก็บอยู่ประมาณ 12000 ก็ได้ซื้อมอไซต์มือสองมาขับ พอทำงานได้ซักพัก ตัดสินใจออกจากห้องที่อยู่ที่ปั้ม และก็มาเช่าห้องอยู่เอง (ไม่ได้ออกจากงานปั้มนะ) พออายุ18 ตัดสินใจลาออกจากงานปั้ม หางานชัดดาวน์ทำ ค่าแรงได้วันละ500-600บาทแล้วแต่ที่และสมัครเรียนกศน.ไว้ ตอนนี้อายุ19ย่าง20แล้ว และปีนี้ก็จะจบกศน.แล้วด้วย ตอนนี้มีรถเก๋งขับแล้ว และมีรถมอไซค์150cc กับเงินเก็บอีก30,000บาท คาดว่าถ้าจบกศน. ก็ต่อม.ราม เพื่อเรียนต่อปริญญาตรี #สู้ๆครับคนเรามีทางออก ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจ