เริ่มด้วยตัวฉันเองมีครอบครัวอยู่กับสามี และ ลูก 2 คน เดิมทีเมื่อก่อนก็อยู่บ้านแม่สามี
แต่ด้วยความที่เราเองอึดอัดมากเลยพยายามจะซื้อบ้านเป็นของตัวเองแล้วย้ายออกมา
จนในที่สุดก็ย้ายออกมาได้ แรกๆที่ออกมาอยู่เองก็ยังประคองชีวิตไม่ค่อยได้ ยังไปๆมาๆบ้านแม่สามีอยู่
แต่ลูกคนโต ค่อนข้างจะติดแม่สามีมาก เพราะว่าแม่สามีชอบเด็กผู้หญิงเลยตามใจมาก
ส่วนตัวสามีเองเป็นคนเจ้าอารมและเจ้าระเบียบมาก อะไรผิดก็จะบ่นเป็นชั่วโมงเลย
นี่ก็ย้ายออกมาได้2ปีกว่าแล้ว แต่ในระหว่างนั้น แม่สามีเหมือนจะพยายามคุยกับลูกสาวให้กลับไปอยู่ด้วยกัน(แค่ลูกสาวคนเดียว)
แล้วก็พูดประมาณว่า อยู่กับเราลำบากต้องทำงานบ้าน แล้วเราก็ทำงานกลับบ้านดึก แต่ที่เราให้ลูกสาวทำงานบ้านก็เพราะว่า
จะได้ฝึกทำให้เป็น กลัวว่าอีกหน่อยอยู่เองจะได้ช่วยเหลือตัวเองได้ ที่ให้ทำมีแค่ ทิ้งขยะ ล้างจาน หุงข้าว แล้วก็สอนเวลาเราทำกับข้าวให้ช่วยหันนั้นนี่
เราเลยคิดว่าน่าจะไม่เป็นไร แต่ลูกสาวกลับคิดว่า เราใช้งานหนัก อยากอยู่กับย่า อยู่ที่นั้นไม่ต้องทำอะไร
ล่าสุดคือ ลูกสาวปิดเทอม เราก็เห็นว่าระหว่างที่เปิดเทอมไม่ค่อยได้ไปหาแม่สามีเลย แล้วก็เห็นว่าลูกสาวคิดถึง
เลยถามไปว่า ปิดเทอมแล้วอยากไปนอนกับย่าไหม จะไปส่ง แล้วเดี๋ยวเปิดเทอมไปรับ ลูกสาวเองก็ตอบ ไป เรากับสามีเลยไปส่ง
ผ่านไปไม่กี่วัน แม่สามีบอกว่าให้เอาเสื้อผ้าลูกค้าสาวไปซักบ้านนั้นให้เอาชุดนักเรียนไปด้วย เปิดเทอมจะได้ไม่ต้องซัก
ตอนนั้นก็แอะใจแล้วว่าจะรีบทำไม เดี๋ยวก็กลับมาซักก็ได้ แล้วเหมือนเขารีบอ่ะ อยู่ก็มาที่บ้านแล้วยกเสื้อผ้าลูกสาวไปเลย แล้วอีกประมาณ2-3วัน อยู่ๆแม่สามีไลน์มาบอกว่า ใบเกิดลูกสาวอยู่ไหนให้เอาไปให้ เราก็ถามว่าจะเอาไปทำอะไร มันมีบัตรประชาชนแล้วนิ ไม่ต้องใช้ใบเกิด(ลูกสาวอายุ12แล้วค่ะ) แต่แม่สามีก็ตอบกลับมาว่า จะเอาไปสมัครเรียนให้หลานจะให้หลานย้ายมาอยู่ด้วยกัน
คือ แบบ เราตกใจมาก เพราะว่า ที่โรงเรียนที่ลูกสาวเรียนอยู่คือได้ทุนเรียนดีอยู่ไม่ต้องเสียค่าเทอม แล้วจะให้ย้ายไปเสียเงินทำไม แล้วที่ว่าทำงานกลับดึกคือ ลูกเลิก บ่าย3 ก็มานั่งทำการบ้านที่ออฟฟิส เพราะเลือกโรงเรียนติดออฟฟิสเลยจะได้กลับบ้านด้วยกัน แล้วที่แปลกคือลูกเราก็จะไปอยู่กะย่า
ส่วนสามีก็หงุดหงิดมาก เพราะไม่ใช่ครั่งแรกที่แม่เขามาเอาลูกไปแบบนี้ มันหลายครั้งแล้ว แล้วก็ทะเลาะกันทุกครั้ง แล้วครั้งนี้คือด่ากันรุนแรงมาก
สามีขู่ว่าถ้าไม่เอาลูกมาคืน จะไม่จ่ายเงินค่าเรียนใดๆ ให้หาเงินส่งหลานเรียนเอง แล้วก็ด่าอีกว่าทำไมต้องมาพรากครอบครัวกันแบบนี้
ตอนนี้ลูกสาวอยู่กับแม่สามี ตอนไปหาแม่สามีก็ให้ไปหลบหน้าข้างบน ไม่ได้เจอหน้าเลย โทรศัพท์ที่เคยซื้อให้ก็เอามาคืนอีก กลายเป็นไม่มีทางติดต่อ ต้องติดต่อผ่านแม่สามีอย่างเดียว หน่ำซ้ำเวลาไปหาคนอื่นก็ว่า เรากับสามีทิ้งลูกให้อยู่กับแม่ไม่ดูดำดูดี เป็นคนอกตัญญู เราก็ได้แต่นิ่งเพราะคิดว่าจะว่าแม่สามีให้คนนอกฟังก็ใช่เรื่อง จะเถียงไปอธิบายก็จะกลายเป็นแก้ตัว
ขอปรึกษาทุกคนว่า จริงๆแล้ว เราคิดผิดไหมที่ให้ลูกไม่ค้างบ้านแม่สามีตอนปิดเทอมครั้งนั้น
หรือว่า สามีเราผิดที่ไปทะเลาะด้วย หรือปัญหามันอยู่ตรงไหน เราพลาดอะไรไป
ตอนนี้คือช้ำใจมาก ที่หนักสุดคือสามีเลย เพราะทั้งแม่ทั้งลูก กินยาคลายเครียดที่หมอจัดให้ก็ไม่หาย นั่งร้องไห้เกือบทุกวัน
ต้องขอโทษนะคะ ที่ยาวไปหน่อย หากใครอ่านได้จบ รบกวนแนะนำทีคะ
อยากขอคำแนะนำจากความเห็นหลายๆคน
แต่ด้วยความที่เราเองอึดอัดมากเลยพยายามจะซื้อบ้านเป็นของตัวเองแล้วย้ายออกมา
จนในที่สุดก็ย้ายออกมาได้ แรกๆที่ออกมาอยู่เองก็ยังประคองชีวิตไม่ค่อยได้ ยังไปๆมาๆบ้านแม่สามีอยู่
แต่ลูกคนโต ค่อนข้างจะติดแม่สามีมาก เพราะว่าแม่สามีชอบเด็กผู้หญิงเลยตามใจมาก
ส่วนตัวสามีเองเป็นคนเจ้าอารมและเจ้าระเบียบมาก อะไรผิดก็จะบ่นเป็นชั่วโมงเลย
นี่ก็ย้ายออกมาได้2ปีกว่าแล้ว แต่ในระหว่างนั้น แม่สามีเหมือนจะพยายามคุยกับลูกสาวให้กลับไปอยู่ด้วยกัน(แค่ลูกสาวคนเดียว)
แล้วก็พูดประมาณว่า อยู่กับเราลำบากต้องทำงานบ้าน แล้วเราก็ทำงานกลับบ้านดึก แต่ที่เราให้ลูกสาวทำงานบ้านก็เพราะว่า
จะได้ฝึกทำให้เป็น กลัวว่าอีกหน่อยอยู่เองจะได้ช่วยเหลือตัวเองได้ ที่ให้ทำมีแค่ ทิ้งขยะ ล้างจาน หุงข้าว แล้วก็สอนเวลาเราทำกับข้าวให้ช่วยหันนั้นนี่
เราเลยคิดว่าน่าจะไม่เป็นไร แต่ลูกสาวกลับคิดว่า เราใช้งานหนัก อยากอยู่กับย่า อยู่ที่นั้นไม่ต้องทำอะไร
ล่าสุดคือ ลูกสาวปิดเทอม เราก็เห็นว่าระหว่างที่เปิดเทอมไม่ค่อยได้ไปหาแม่สามีเลย แล้วก็เห็นว่าลูกสาวคิดถึง
เลยถามไปว่า ปิดเทอมแล้วอยากไปนอนกับย่าไหม จะไปส่ง แล้วเดี๋ยวเปิดเทอมไปรับ ลูกสาวเองก็ตอบ ไป เรากับสามีเลยไปส่ง
ผ่านไปไม่กี่วัน แม่สามีบอกว่าให้เอาเสื้อผ้าลูกค้าสาวไปซักบ้านนั้นให้เอาชุดนักเรียนไปด้วย เปิดเทอมจะได้ไม่ต้องซัก
ตอนนั้นก็แอะใจแล้วว่าจะรีบทำไม เดี๋ยวก็กลับมาซักก็ได้ แล้วเหมือนเขารีบอ่ะ อยู่ก็มาที่บ้านแล้วยกเสื้อผ้าลูกสาวไปเลย แล้วอีกประมาณ2-3วัน อยู่ๆแม่สามีไลน์มาบอกว่า ใบเกิดลูกสาวอยู่ไหนให้เอาไปให้ เราก็ถามว่าจะเอาไปทำอะไร มันมีบัตรประชาชนแล้วนิ ไม่ต้องใช้ใบเกิด(ลูกสาวอายุ12แล้วค่ะ) แต่แม่สามีก็ตอบกลับมาว่า จะเอาไปสมัครเรียนให้หลานจะให้หลานย้ายมาอยู่ด้วยกัน
คือ แบบ เราตกใจมาก เพราะว่า ที่โรงเรียนที่ลูกสาวเรียนอยู่คือได้ทุนเรียนดีอยู่ไม่ต้องเสียค่าเทอม แล้วจะให้ย้ายไปเสียเงินทำไม แล้วที่ว่าทำงานกลับดึกคือ ลูกเลิก บ่าย3 ก็มานั่งทำการบ้านที่ออฟฟิส เพราะเลือกโรงเรียนติดออฟฟิสเลยจะได้กลับบ้านด้วยกัน แล้วที่แปลกคือลูกเราก็จะไปอยู่กะย่า
ส่วนสามีก็หงุดหงิดมาก เพราะไม่ใช่ครั่งแรกที่แม่เขามาเอาลูกไปแบบนี้ มันหลายครั้งแล้ว แล้วก็ทะเลาะกันทุกครั้ง แล้วครั้งนี้คือด่ากันรุนแรงมาก
สามีขู่ว่าถ้าไม่เอาลูกมาคืน จะไม่จ่ายเงินค่าเรียนใดๆ ให้หาเงินส่งหลานเรียนเอง แล้วก็ด่าอีกว่าทำไมต้องมาพรากครอบครัวกันแบบนี้
ตอนนี้ลูกสาวอยู่กับแม่สามี ตอนไปหาแม่สามีก็ให้ไปหลบหน้าข้างบน ไม่ได้เจอหน้าเลย โทรศัพท์ที่เคยซื้อให้ก็เอามาคืนอีก กลายเป็นไม่มีทางติดต่อ ต้องติดต่อผ่านแม่สามีอย่างเดียว หน่ำซ้ำเวลาไปหาคนอื่นก็ว่า เรากับสามีทิ้งลูกให้อยู่กับแม่ไม่ดูดำดูดี เป็นคนอกตัญญู เราก็ได้แต่นิ่งเพราะคิดว่าจะว่าแม่สามีให้คนนอกฟังก็ใช่เรื่อง จะเถียงไปอธิบายก็จะกลายเป็นแก้ตัว
ขอปรึกษาทุกคนว่า จริงๆแล้ว เราคิดผิดไหมที่ให้ลูกไม่ค้างบ้านแม่สามีตอนปิดเทอมครั้งนั้น
หรือว่า สามีเราผิดที่ไปทะเลาะด้วย หรือปัญหามันอยู่ตรงไหน เราพลาดอะไรไป
ตอนนี้คือช้ำใจมาก ที่หนักสุดคือสามีเลย เพราะทั้งแม่ทั้งลูก กินยาคลายเครียดที่หมอจัดให้ก็ไม่หาย นั่งร้องไห้เกือบทุกวัน
ต้องขอโทษนะคะ ที่ยาวไปหน่อย หากใครอ่านได้จบ รบกวนแนะนำทีคะ