บางคนคงอาจจะบอกว่า แค่ 16 การที่จะยังไม่รุ้อนาคตอาจจะเป็นเรื่องที่ปกติ แต่สำหรับเรา.......สำหรับเด็กอายุ 16 ที่เพื่อนรอบตัวของเขามีความฝันกันหมดแล้ว มันไม่ง่ายเลย เพื่อนเราบางคนประสบความสำเร็จแล้วด้วยซำ้ บางคนโชคดี ได้ทำงานในวงการบันเทิง ได้ไปเดินแบบ ได้มีโอกาศไปแสดงผลงานต่างๆ ทุกคนล้วนแล้วมีอนาคตกันหมดแล้ว
แล้วพอ เราลองย้อนกลับมามองตัวเองดูสิ้ ทำไมนะ ทำไมเราถึงมองไม่เห็นอนาคตของตัวเองเลย ทำไมมันจางขนาดนี้ แต่นี่ก็ยังติดว่าตัวเองโชคดีอยู๋นิดหน่อย ที่รู้ว่าตัวเรายังพอมีดีเรื่องการเรียน อย่างน้อยก็ได้ เกรดสี่ ห้องวิทย์ ในโรงเรียน
ภูมิใจในตัวเองนะ แต่ก็รู้ว่ามันไม่ใช่ มันไม่ใช่ความฝันของเราเลย เราไม่ได้มีความฝันที่จะต้องไปเป็น หมอ หรือ พยาบาล ความฝันของเราไม่ใช่แบบนั้น
เราเป็นคนใช้ชีวิตในความอาร์ท ความติส ที่ได้เกรดสี่นี่บอกเลย อ่านก่อนสอบประมาณ อาทิตย์ก่อนสอบอาทิย์นึงทุกครั้ง แบบไม่ได้สนใจมาก แต่ก้ไม่ได้ทิ้งด้วยเช่นกัน เราเป็นคนที่ ถ้าไม่มีอารม ก็จะไม่ทำเลย เป็นคนใช้ชีวิตแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ซึ่งก็ส่งผลเสียในการทำงานหลายอย่าง จะเรียกว่า กลายเป็นคนขี้เกียจไปเลย เราเริ่มหมดแพชชั่นในการทำหลายอย่าง ไม่รู้ว่าอนาคตจะทำอะไร พอมานั่งไล่ดู เรากลัอบทำไปสะเกือบทุกอย่าง
เราชอบ แฟชั่น ออกแบบ รีวิวคาเฟ่ ถ่ายรูป ถ่ายแบบ ฟิสิกส์ ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น วาดรูป
โดย เราก็ไปนั่งลิสสิ่งที่ชอบมา แต่พูดจริงๆนะ ทั้งหมดนี้ที่เราคิดว่าเราถนัดหรือชอบมันอะ มันไม่ได้ดีขนาดนั้นเลย เมื่อเราเอาไปเทียบกับคนปัจจุบัน ลองไปดูพวกคนยุคใหม่สิ้ ทุกคนมีไอเดียดีๆเยอะแยะมากมาย จนเราแทบจะหาจุดขายของตัวเองไม่ได้เลย จะทำยังไงให้เราประสบความสำเร็จบ้าง
ความฝันที่เราตั้งไว้จะไปสำเร็จได้ยังไง ถ้าเรายังไม่สามารถเริ่มทำอะไรได้เลย จะทำยังไงเราถึงจะประสบความสำเร็จกับสิ่งที่เราชอบ
ทำไมมันฟังดูยากจัง.....
ไม่รู้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไร ในอนาคต ควรจะทำยังไงดีคะ ? คำถามจากเด็กอายุ 16
ภูมิใจในตัวเองนะ แต่ก็รู้ว่ามันไม่ใช่ มันไม่ใช่ความฝันของเราเลย เราไม่ได้มีความฝันที่จะต้องไปเป็น หมอ หรือ พยาบาล ความฝันของเราไม่ใช่แบบนั้น
เราเป็นคนใช้ชีวิตในความอาร์ท ความติส ที่ได้เกรดสี่นี่บอกเลย อ่านก่อนสอบประมาณ อาทิตย์ก่อนสอบอาทิย์นึงทุกครั้ง แบบไม่ได้สนใจมาก แต่ก้ไม่ได้ทิ้งด้วยเช่นกัน เราเป็นคนที่ ถ้าไม่มีอารม ก็จะไม่ทำเลย เป็นคนใช้ชีวิตแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ซึ่งก็ส่งผลเสียในการทำงานหลายอย่าง จะเรียกว่า กลายเป็นคนขี้เกียจไปเลย เราเริ่มหมดแพชชั่นในการทำหลายอย่าง ไม่รู้ว่าอนาคตจะทำอะไร พอมานั่งไล่ดู เรากลัอบทำไปสะเกือบทุกอย่าง
เราชอบ แฟชั่น ออกแบบ รีวิวคาเฟ่ ถ่ายรูป ถ่ายแบบ ฟิสิกส์ ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น วาดรูป
โดย เราก็ไปนั่งลิสสิ่งที่ชอบมา แต่พูดจริงๆนะ ทั้งหมดนี้ที่เราคิดว่าเราถนัดหรือชอบมันอะ มันไม่ได้ดีขนาดนั้นเลย เมื่อเราเอาไปเทียบกับคนปัจจุบัน ลองไปดูพวกคนยุคใหม่สิ้ ทุกคนมีไอเดียดีๆเยอะแยะมากมาย จนเราแทบจะหาจุดขายของตัวเองไม่ได้เลย จะทำยังไงให้เราประสบความสำเร็จบ้าง
ความฝันที่เราตั้งไว้จะไปสำเร็จได้ยังไง ถ้าเรายังไม่สามารถเริ่มทำอะไรได้เลย จะทำยังไงเราถึงจะประสบความสำเร็จกับสิ่งที่เราชอบ
ทำไมมันฟังดูยากจัง.....