จง มนะ เจ้า toshare

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ @ เมตตา ตระหนักชัด....ปฏิบัติ ละ"ตน"จึง ปันแบ่ง มิแค้นตรึง......จิตะซึ้ง อภัยกัน @ เมตตา มิมีข้าง....ละ! ริอ้าง อ๊ะ"เรา-มัน" ร่วมแรง พลังฝัน......มุลุวัน สงบ

@ จง มนะ เจ้า.....เฝ้าประจุ "รัก" กิจ มุประจักษ์.......ชน สุ-ขะศานต์ วาร ระอุร้อน.........ผ่อน ชะ มินาน ชื่น ณ สถาน........"รัก" ลุผลิ ธรรม @ กา

จิตรปทาฉันท์ ๘ @ มิตระสหาย.......ผลิขยายจาร ขับเสนาะขาน........สุขะศานติ์ไกล ว่างก็แสดง...........จะตะแบงไป อ่อนจะมุให้..........ลุประเจิดจริง @ ศัพทะจะง่าย.....จะละลายกลัว ยากระอุหัว...........ดุจ(

สมาน(ะ)ฉันท์ ๔ (๑ บท มี ๔ วรรค) (รับสัมผัส ระหว่างบท ที่ ท้ายวรรค ๒) @ จะร่วงจะรุ่ง.....มุมุ่งลุฝัน ตระหนัก"ขยัน"..."ระทม"สบาย @ จะทุกข์จะสุข......จะรุกมิหาย พระธรรมขยาย.......ไส

@ ค ค ล ค ค ... ค ค ค ล ค ค      ค ค ล ค ค ... ค ค ค ล ค ค @ ยานี เสนอจาร หวังเพื่อนสาน สิยังรอ ขอแรง มุมั่นก่อ ฉันท์จักพอ ขจรไป @ ค ค ล ค ค ... ล ค ค ค ค ค      ค ค ล

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

อย่า อยู่ อย่าง อยาก ฉันท์ อยากส่งเสริม (ลหุ ๘) ผัง : ​ค คค ลลค @ ​อย่า ลุ่มหลง สติหลุด อยู่ พึงผุด สุขะเลิศ​ อย่าง เมตตา ระอุเถิด อยาก ธรรมเทิด มุเสมอ

@ จง มนะ เจ้า.....เฝ้าประจุ "รัก" กิจ มุประจักษ์.....ชนสุขะศานต์ @ วาร ระอุร้อน..ผ่อน ชะ มินาน ชื่น ณ สถาน....."รัก" ลุผลิ งาม

*** เบญจางคอักษร *** กาพย์พรหมคีติ (มีเสียงขับอันไพเราะ) บทละ ๘ วรรค วรรคหน้า ๕ พยางค์  วรรคหลัง ๖ พยางค์ ส่งสัมผัส บทท้ายวรรค ๘ รับสัมผัส บทท้ายวรรค ๒ @ กานท์กาพย์แบบเก่าก่อน อุระร้อนจารขับขา