เหนื่อยกับชีวิต ขอกำลังใจหน่อยค่ะ❤️

เราเป็นคนหนึ่งที่กลัวสัตว์เอามากๆเลยค่ะ เกลียดกลัวสัตว์ทุกชนิดที่มีชีวิตบน โลก ทุกคืนเราจะต้องคิดว่าเราจะเจองู เรากลัวแบบขึ้นสมอง จนรู้สึกแพนิค หายใจไม่ออก จะอ้วก อะไรแบบนี้ค่ะ  ตอนนี้ที่เราเขียน

ขออนุญาตลบนะครับ 🙏

ตอนนี้ผมอายุ15ได้ดรอปเรียนปีนึงทำงานอยู่ตอนนี้ซึ่งผมจะเอาเงินนี้เนี้ยไปใช้จ่ายค่าเรียนและของที่อยากได้แต่เรื่องค่ากินที่ติดอย่างเดียวเพราะผมรู้สึกว่าหน้าที่นี้แม่ควรทำเพราะเลี้ยงผมแค่คนเดียวถ้าจะให้ผม

คือเราเป็นคนที่ดำ อ้วน ไม่มีน่มน้ม เเล้วรักเเร้ เเละตามซอกต่างๆก็ดำเพราะเกิดจากการเสียดสี หน้าก็มีเเต่ขี้เเมลงวันกันพวกสิวเสี้ยน คือรู้สึกท้อเเท้มากเลยค่ะไม่รู้จะเริ่มทำอะไรตรงไหนก่อนดี ขอรบกวนขอคำปรึ

ขอบอกทุกคนก่อนนะว่าตอนนี้เราเหนื่อยเราท้อมาก คือ.... ถ้าเป็นทุกคนเหื่อยท้อก็ต้องนึกถึงพ่อแม่ใช่มั้ย แต่ของเรามันไม่ใช่ เราไม่รู้จะนึกถึงใครดี เพื่อน พ่อแม่ ญาติ พี่น้อง ทุกคน ไม่มีใครเข้าใจเราเลย มีแต

ว่าไปเเล้วชีวิตเราก็ผ่านอะไรมามากมายเหมือนกันเนอะ กว่าจะมีชีวิตถึงปัจจุบันนี้ได้ ขอบคุณตัวเราเอง เเละ คนที่หนุนหลังเรา ค่อยให้กำลังใจเรา เเละถ้าวันนั้นเรา ไม่ครูบาอาจารย์ค่อยสั่งสอนเราเเทน พ่อเเม่/คนใ

คือเรากำลังเตรียมตัวสอบเข้าโครงการหนึ่งอยู่สอบรอบแรกก็พฤษจิกา​ยน64 ตอนนี้กำลังอ่านหนังสือคณิตศาสตร์​เก็บเนื้อหาม.ต้นทั้งหมด​ ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี​ พยามเรียนก็รู้สึกว่ามันวกไปวนมา​ พอเป็นอย่างนี้ก็เค

เรื่องมีอยู่ว่าหนูมีเพื่อน 3 คน เเละเราทะเลาะกัน คนนึงย้ายหนีไปเรียนอีกสาขา อีกคนไปได้เพื่อนใหม่ เเล้วหนูก็มีเพื่อนใหม่ค่ะเเต่ชีวิตช่วงนั้นโดนเพื่อนที่ได้เพื่อนใหม่ได้เอาหนูไปเเฉให้เพื่อนของเขาเรื่องท

เหนื่อยกับทุกสิ่งอย่างท้อไม่คิดอยากจะอยู่ต่อแล้วกลัวไปหมดทุกอย่างอยากได้กำลังใจจากแม่แต่แม่ก็ไม่เคยเข้าใจ เหนื่อยมากท้อสุดๆรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าไม่มีเราแม่ก็อยู่ได้ไม่เป็นภาระให้แม่ด้วย แม่พูดกับเราว่