พอดีว่า เคยรู้จักน้องคนนึง เป็นลูกสาวของเพื่อนแม่ (ไม่ต้องถามว่าทำไมไม่ถามแม่ แม่บอกว่า กูก็ลืมมันไปแล้วเหมือนกัน) ผมเกิดปี 2521 ผมจำได้ว่า ได้รู้จักกับน้องคนน้ ตอนผมอายุ 16-17 เนี้ยแหละ พอดีแม่ผมเป็นม่ายตอนอยู่ ม.3 พ่อเสีย พอขึ้น ม.4 แม่ก็เริ่มมีเพื่อนกลุ่มม่ายๆ ด้วยกัน เขาก็เลยเป็นเพื่อนกัน และน้าคนนั้นมีลูกสาวคนนึงด้วย พอน้ามา ก็ชอบบอกให้ผมดูแลน้องดีๆ น้องเขาอ่อนกว่าผม 2 ปี จำได้ว่า ผมอยู่ ม.4 น้องอยู่ ม.2

ส่วนเหตุการณ์ที่พอจำได้คือ ตอนรู้จักน้องวันแรกๆ ผมชวนน้องไปขี่มอเตอร์ไซด์ไปแหลมฉบังกัน พอดี๊พอดีวันนั้นผมดูข่าวว่ามีสุริยุปราคาเต็มดวง หรือค่อนดวง น่าจะเป็นข่าวใหญ่เหมือนกัน ผมก็อยู่ใกล้ทะเลแหลมฉบัง เลยขี่ไปดูกัน เพราะคนไปที่นั้นเยอะ แต่ผมไม่มีแว่นดู เลยเอาขวดเบียร์ตรงนั้น ทุบให้แตก แล้วเอาเศษแก้วจากขวดไปยืนดูด้วยกัน จำแม่นเลย

หลังจากนั้นน้องก็มาที่บ้านบ่อยๆ มากับน้า เพราะแม่ผมกับน้า เหมือนจะทำงานขายประกันหรืออะไรด้วยกันนั้นแหละ จำไม่ได้ แต่ไม่นานก็ติดต่อน้าไม่ได้ จนเวลาผ่านไปน่าจะเกือบปี ผมยังอยู่ ม.4 เกือบขึ้น ม.5 แม่บอกว่าน้าคนนั้นแกไปเปิดร้านคาราโอเกะแถวๆ บางพลี ชวนไปเที่ยวเล่นที่ร้านบ้าง แม่ก็เลยไป ไปกับผม และพ่อเลี้ยงคนใหม่ผม

พอไปถึง น้าแกก็มีแฟนใหม่ คนที่ร่วมลงทุนเปิดร้านด้วยกัน และผมก็ได้เจอน้องเขาอีกครั้ง น้องเขามาช่วยแม่เสริฟอาหารในร้าน แต่น้องแต่งตัวยังกะเด็กดริ้ง ผมก็บอกน้องไปว่าแต่งตัวดีๆ หน่อย ที่แบบนี้ไม่อยากให้แต่งตัวไม่ดี น้าเขาก็แซวๆ ว่าหวงน้องเหอ โตไวๆ แล้วเอาน้องไปอยู่ด้วยป่ะ 555 น้าเขาขำ น้องเขาก็ขำ แต่ผมกลับคิดไปไกลเลย 555 และขากลับวันนั้น ผมก็ไม่รู้จะมาได้อีกตอนไหน ถ้าแม่ไม่มา ผมก็มาไม่ถูก และไม่ได้เตรียมตัวไรมาเลย พอดีว่ายุคนั้น รองเท้า Kito สีแดงๆ ที่เคลือบแก้ววาวๆ กำลังฮิต ผมเลยถอดรองเท้ายกคู่นั้นให้น้องไปเลย เพราะมันแบบเคลือบแก้วด้วย ถ้าใส่ในตอนกลางคืนมันจะมันๆ วาวๆ น้องเขาก็บอกว่าชอบๆ เขาก็อยากได้อยู่ แต่พอลองใส่แล้วมันหลวม เขาบอกว่าจะเก็บไว้ สักวันจะใส่มาเต้นให้ผมดู

ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ได้เจอน้องกับน้าคนนั้นอีกเลย จำได้ว่าตอน ม.5 ม.6 ถามแม่ แม่บอกว่าน้าเขาปิดร้านแล้วไปไหนแล้วไม่รู้ ติดต่อไม่ได้ ถามแม่ ล่าสุด แม่บอกจำไม่ได้... เพราะทุกครั้งที่ฟังเพลง "ความทรงจำสีจางๆ" ผมก็คิดเรื่องนี้ตลอด จำชื่อน้องก็ไม่ได้ เจอกันจิงๆ แค่ 4 ครั้ง ครั้งแรก ดูสุริยุปราคา อีก 2 ครั้งถัดมา มากินข้าวมาเล่นที่บ้าน และสุดท้ายก็เจอที่ร้านคาราโอเกะของน้า

ตอนนี้ผมอายุ 42 น้องเขาก็น่าจะ 40 แล้ว (ถ้ายังมีชีวิตอยู่อะนะ) ก็เลยอยากมาโพสไว้ เรื่องตามหาคงไม่มีวันได้เจอ เพราะข้อมูลไม่มีอะไรเลย จำได้แค่หน้าแบบสีจางๆ แบบในเพลงเลย น่าจะเป็นเรื่องหนึ่งที่ยังค้างคาใจ และก็ถ้าได้เจอจริงๆ อยากให้น้องเต้นให้ดูสักทีตามที่บอก 555 ตลกดี