เราคุยกันทุกวัน เขาบอกว่าเขาสบายใจทุกครั้งที่ได้คุยกัน เขาบอกว่าผมดีกับเขามากๆ เขาบอกกับผมว่า เขากลัวว่าวันหนึ่งผมจะหายไป
ผมก็บอกกับเขาว่าผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เพราะว่าตรงนี้ที่ผมอยู่มันดีมากๆ
แต่สุดท้ายแล้วเขาก็เลือกคนที่เขารัก ไม่ได้เลือกผม ต่อให้ผมจะทำดีกับเขามากแค่ไหน มันก็ไม่ได้ดีพอสำหรับเขา
ผมเลยเลือกที่จะออกมาจากเขา โดยที่เขายังไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าผมรักเขามากแค่ไหน
ซึ่งที่เจ็บปวดที่สุดคือ ตอนที่ผมออกมา เขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ทั้งๆที่เขาเคยบอกว่า กลัวว่าวันหนึ่งผมจะหายไป
ผมก็พึ่งมารู้ตัวเองว่า ตอนนั้นมีแค่ผมที่รู้สึกกับเขาแค่ฝ่ายเดียว เขาแค่มาคุยกับผมเฉยๆ
ผมทำถูกแล้วใช่ไหมครับ ที่ผมเลือกที่จะออกมา ถ้าตรงนั้นไม่ใช่ที่ของเรา
ต่อให้เราทำดีกับเขามากแค่ไหน แต่สุดท้ายยังไงเขาก็เลือกคนที่เขารักอยู่ดี
ผมก็บอกกับเขาว่าผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เพราะว่าตรงนี้ที่ผมอยู่มันดีมากๆ
แต่สุดท้ายแล้วเขาก็เลือกคนที่เขารัก ไม่ได้เลือกผม ต่อให้ผมจะทำดีกับเขามากแค่ไหน มันก็ไม่ได้ดีพอสำหรับเขา
ผมเลยเลือกที่จะออกมาจากเขา โดยที่เขายังไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าผมรักเขามากแค่ไหน
ซึ่งที่เจ็บปวดที่สุดคือ ตอนที่ผมออกมา เขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ทั้งๆที่เขาเคยบอกว่า กลัวว่าวันหนึ่งผมจะหายไป
ผมก็พึ่งมารู้ตัวเองว่า ตอนนั้นมีแค่ผมที่รู้สึกกับเขาแค่ฝ่ายเดียว เขาแค่มาคุยกับผมเฉยๆ
ผมทำถูกแล้วใช่ไหมครับ ที่ผมเลือกที่จะออกมา ถ้าตรงนั้นไม่ใช่ที่ของเรา