เชื่อว่าทุกคนมีสังคมการทำงานส่วนตัวเราขี้เกรงใจไม่ชอบยุ่งกับของคนอื่นเพราะเรากลัวว่าคนอื่นจะมายุ่งกับของๆเรา เราไม่ใช่คนขี้งกแต่เรากลัวการล้ำเส้นเราเป็นพนักงานออฟฟิตซึ่งต่างคนต่างทำงานโต๊ะใครโต๊ะมันเราคุยกับทุกคนปกติแต่ด้วยสถานะการณ์โควิดมันเลยทำให้เราอยู่ห่างจากเพื่อนร่วมงานกว่าเดิมแต่เค้าจะชอบมาอยู่ใกล้ๆแมสไม่ใส่กันเลยเราเก็บมาเรื่อยเพราะกลัวเสียมารยาทเลยเลือกที่จะดูแลตัวเองมากขึ้นเราคนเดียวที่ใส่แมสทำงานนะคะ แต่คนในออฟฟิตกลับมองเราว่าเยอะ แต่เราปล่อยผ่านเพราะคิดว่าทำงานหาเงินพอถึงช่วงเวลาทานอาหารเราจะถอดแมสออกและช่วงนั้นเค้าจะชอบมาพูดใกล้ๆเราหลีกตลอดจนมันจะดูเสียมารยาทเกินไปมั้ยจนเราต้องพูดตรงๆว่าเรากลัวขออยู่ห่างๆจากเพื่อนๆเพราะป้องกันตัวเองและป้องกันเพื่อนด้วยเราให้เหตุผลว่าครอบครัวเราทำงานเสี่ยง แต่กลับโดนเสียดสีจากคนที่สนิดกันมานาน ว่าจะติดได้ไงอย่าเยอะสิเวอร์เกินบ้างอะไรบ้าง ถามว่าเราแคร์มั้ยก็ไม่เท่าไหร่เราผิดหร่อที่เราอยากดูแลตัวเองเพื่อครอบครัวเพื่อลูกของเราถ้าเราติดโควิดอย่างแรกคือเราจะไม่ได้กอดครอบครัวและสิ่งสำคัญเราขาดรายได้แน่นอนเรามีภาระและเราเชื่อว่าทุกคนมีเราแค่อยากให้คนอื่นเข้าใจเราหน่อยว่าโควิดมันไม่ใช่ไกลตัวและเราก็มีโรคประจำตัวอีกทั้งๆที่เพื่อนร่วมงานแข็งแรงไม่มีโรคเราควรจัดการกับคนพวกนี้ยังไงวุ่นวายไม่พอชอบขอนั้นนี่เหนื่อยใจจังเลยค่ะเราอยากทำงานให้มีความสุขแบบไม่ต้องมานั่งติดใจกับใครเลย