หนูอายุ 14 ค่ะ ช่วง2-3วันที่ผ่านมานี้รู้สึกโดดเดี่ยวมากเลย ร้องไห้ทุกคืนเลยค่ะ เวลาร้องก็จะกอดแล้วก็ปลอบตัวเองตลอดเลย พูดเหมือนคนบ้าเลยค่ะ5555 ความรู้สึกช่วงนี้ก็เล่นโทรศัพท์ไม่สนุกเหมือนแต่ก่อน ไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อนเพราะปิดเทอมยาว พ่อแม่ก็บ่น พี่สาวก็ไม่คุยด้วย พักนี้เรารู้สึกไม่มีความสุขมากเลยค่ะ พยายามถามตัวเองว่าความสุขคืออะไร คำตอบคือว่างเปล่า พอลองคิดอีกมุมคือเราเกิดมาเพื่ออะไร เข้าเรียนหนังสือจนจบ หายใจทิ้งไปวันๆรอหมดวันนึงแล้วผ่านวันนึงไปเรื่อยๆ มันดูไม่มีเป้าหมายอะไรเลย เอาจริงๆหนูก็อยากมีชีวิตเป็นของตัวเองนะคะ อยากไปเที่ยวในสถานที่ที่ชอบ ไปเปิดหูเปิดตา แต่ก็โควิด อยู่ในบ้านหลายเดือนมาก แทบไม่ได้พูดคุยกับใครเลย วันนึงพูดไม่ถึง 20 ประโยคเลยมั้ง ตื่นเช้ามา กินข้าว อาบน้ำ นอน วนอยู่แบบนี้ ไม่มีเป้าหมาย ไม่เหลือใคร ขอโทษที่ต้องมาระบายอะไรไม่รู้ในนี้นะคะ มันมีอะไรคาใจอีกเยอะเลย เขียนให้หมดก็คงไม่ได้ เข้าเรื่องเลยดีกว่าค่ะ ความสุขของแต่ละคนคืออะไรหรอคะ แล้วเราจะหาความสุขได้จากที่ไหนหรอคะ อยากกลับมายิ้มเหมือนเด็กๆ อยากกลับมามีความสุขโลกสดใสเหมือนแต่ก่อนมากเลยค่ะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ ❤️