ตอนนี้ลังเลมากค่ะ ช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะTT เดี๋ยวจะย่อๆให้นะคะ
เรา2คนอายุเท่ากันค่ะ(ม.4)เราอยู่โคราช เขากาฬสินธุ์ เจอกันในเกม บังเอิญได้อยู่ทีมเดียวกัน2ตาติด เขาก็เลยขอชื่อเฟสไว้เล่นด้วยกันอีก ก็แอดเฟสแล้วก็คุยกันมาเรื่อยๆ คุยกับเขามีความสุขมากค่ะ เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากๆคนนึงเลยให้เกียรติผู้หญิงไม่เอาเปรียบ คุยกันได้2เดือนเรารู้ตัวเราว่าชอบเขา เราก็บอกไปตรงๆเลยนะคะว่าชอบ เขาก็บอกว่าชอบเราเหมือนกัน แต่ให้สถานะแฟนไม่ได้ค่ะ เพราะเขายังไม่อยากมี อยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปก่อน เขาเป็นคนโรคส่วนตัวสูง ชอบอยู่คนเดียวทำอะไรคนเดียว อิสระสำคัญกับเขามาก ต่างจากเราที่กลัวการอยู่คนเดียวค่ะความรักสำคัญกว่าอิสระ เราก็คุยกันมาเรื่อยๆเข้าเดือนที่3 เขาถามเราว่าถ้าเรียนจบจะขอคบมันจะสายไปไหม ตอนนั้นเราตอบแบบไม่คิดเลยค่ะว่าไม่สาย เพราะคลั่งรักมากตอนนั้น เราก็ถามนะคะว่ามันจะเป็นไปได้เหรอ ที่จะคุยกันต่อไปเรื่อยๆแบบไม่มีสถานะอีก3ปี ตอนนี้คุยกันมา4เดือนแล้วค่ะ เขาเปลี่ยนไป ไม่ใช่ว่าไม่สนใจนะคะแต่เหมือนเขาอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม เหมือนตอนที่เขาอยู่คนเดียวแบบไม่ต้องมีใครมาคุยแบบนี้ เราพยายามมากพยายามทำให้มันเหมือนเมื่อก่อน ทำให้มันเสมอต้นเสมอปลายที่สุด เราห่างกันมากวันนึงคุยกันคำเดียวคือฝันดีนะ เราเหนื่อยและท้อมาก ก็ถามเขาไปตรงๆเลยค่ะว่าช่วงนี้เธอว่าเราห่างกันไหม เขาก็บอกว่าห่างสิ มันไม่เหมือนเดิม เราบอกว่าเราพยายามแล้วนะ เขาก็บอกว่ามันยากที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม เราไม่น่าเจอกันตั้งแต่แรกเลยเนอะ ไม่น่ารู้จักกันเลย ขอโทษที่ทำให้ชอบนะ เรานี่น้ำตาแตกค่ะ555 มีคำถามว่าจะจบแค่นี้จริงๆเหรอ เขายังบอกต่ออีกว่าถ้าอยากทักมาก็ทักมาได้นะพร้อมตอบเสมอ
""""" คำตอบที่เราอยากรู้ก็คือ""""
เราจะหยุดความสำพันธ์ไว้แค่นี้ หรือจะพักก่อนแล้วค่อยกลับมาใหม่เพื่อรอเป็นแฟนกับเขาในวันที่พร้อมดีคะ?
จะไปต่อหรือพอแค่นี้ดีคะ ช่วยบอกที
เรา2คนอายุเท่ากันค่ะ(ม.4)เราอยู่โคราช เขากาฬสินธุ์ เจอกันในเกม บังเอิญได้อยู่ทีมเดียวกัน2ตาติด เขาก็เลยขอชื่อเฟสไว้เล่นด้วยกันอีก ก็แอดเฟสแล้วก็คุยกันมาเรื่อยๆ คุยกับเขามีความสุขมากค่ะ เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากๆคนนึงเลยให้เกียรติผู้หญิงไม่เอาเปรียบ คุยกันได้2เดือนเรารู้ตัวเราว่าชอบเขา เราก็บอกไปตรงๆเลยนะคะว่าชอบ เขาก็บอกว่าชอบเราเหมือนกัน แต่ให้สถานะแฟนไม่ได้ค่ะ เพราะเขายังไม่อยากมี อยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปก่อน เขาเป็นคนโรคส่วนตัวสูง ชอบอยู่คนเดียวทำอะไรคนเดียว อิสระสำคัญกับเขามาก ต่างจากเราที่กลัวการอยู่คนเดียวค่ะความรักสำคัญกว่าอิสระ เราก็คุยกันมาเรื่อยๆเข้าเดือนที่3 เขาถามเราว่าถ้าเรียนจบจะขอคบมันจะสายไปไหม ตอนนั้นเราตอบแบบไม่คิดเลยค่ะว่าไม่สาย เพราะคลั่งรักมากตอนนั้น เราก็ถามนะคะว่ามันจะเป็นไปได้เหรอ ที่จะคุยกันต่อไปเรื่อยๆแบบไม่มีสถานะอีก3ปี ตอนนี้คุยกันมา4เดือนแล้วค่ะ เขาเปลี่ยนไป ไม่ใช่ว่าไม่สนใจนะคะแต่เหมือนเขาอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม เหมือนตอนที่เขาอยู่คนเดียวแบบไม่ต้องมีใครมาคุยแบบนี้ เราพยายามมากพยายามทำให้มันเหมือนเมื่อก่อน ทำให้มันเสมอต้นเสมอปลายที่สุด เราห่างกันมากวันนึงคุยกันคำเดียวคือฝันดีนะ เราเหนื่อยและท้อมาก ก็ถามเขาไปตรงๆเลยค่ะว่าช่วงนี้เธอว่าเราห่างกันไหม เขาก็บอกว่าห่างสิ มันไม่เหมือนเดิม เราบอกว่าเราพยายามแล้วนะ เขาก็บอกว่ามันยากที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม เราไม่น่าเจอกันตั้งแต่แรกเลยเนอะ ไม่น่ารู้จักกันเลย ขอโทษที่ทำให้ชอบนะ เรานี่น้ำตาแตกค่ะ555 มีคำถามว่าจะจบแค่นี้จริงๆเหรอ เขายังบอกต่ออีกว่าถ้าอยากทักมาก็ทักมาได้นะพร้อมตอบเสมอ
""""" คำตอบที่เราอยากรู้ก็คือ""""
เราจะหยุดความสำพันธ์ไว้แค่นี้ หรือจะพักก่อนแล้วค่อยกลับมาใหม่เพื่อรอเป็นแฟนกับเขาในวันที่พร้อมดีคะ?