มีคนเข้ามาทำให้เรามีเดือนเกิดที่ดีที่สุด และเขาหายไป หลังจากวันเกิดเรา

สวัสดีค่ะ พี่ๆในพันทิป หนูอยากจะมาเล่าเรื่อง ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง หนูเกิดเดือนสิงหาคมค่ะ ซึ่งปลายเดือนกรกฎาคม หนูไปบนศาลเจ้าที่ที่โรงเรียน ว่าขอให้ตัวเองสวย และหายเป็นสิว แล้วจะมาวิ่งให้ตามอายุ แล้วช่วงนั้นหยุดยาวพอดี หน้าหนูก็ไม่ได้หายนะคะ แต่ว่าอยากไปวิ่งให้เสร็จๆ ที่บนบานศาลกล่าวไว้ วิ่งครบแล้ว บังเอิญตรงวันพระพอดี หนูเลยซื้อพวงมาลัยมาไหว้ และขอให้เดือนเกิด มีความสุขที่สุด เท่าที่เคยเป็น ปกติหนูเป็นคนที่ไม่อะไรกับวันเกิด และคนรอบข้างไม่ได้ใส่ใจ เพราะคนที่บ้านต่างมีหน้าที่ของเขา ด้วยความเป็นผู้ใหญ่ คิดว่าหนูโตแล้ว เลยไม่จำเป็นต้องมีงานวันเกิดก็ได้ แต่ความจริงอยากมีปาร์ตี้ในบ้านเล็กๆก็พอ🥺 แล้วหลังจากวันนั้น วันที่ 27 กรกฎาคม เราไปเซเว่นใกล้บ้าน ด้วยความหาครีมไม่เจอ เลยไปถามพนักงาน เห็นว่าพี่แกจัดของอยู่ ยื่นโทรศัพท์ให้ดู แล้ววันนั้นหนูใส่แมส ใส่ผ้าคลุม เห็นแค่ตาค่ะ แต่เขาก็ยิ้มๆ ให้เรา ดูเหมือนอยากสนิทกับเรามากๆ แต่เราหวั่นคน เลยเฉยๆไป พี่แกเป็นทอมนะคะ หลังจากนั้นหนูไปเซเว่น ก็เจอเขาประจำ จนเหมือนว่าจะรู้สึกดีไปเลย แต่ว่า เขาถามไถ่เราตลอด จนวันนึง ไปกับเพื่อน เพื่อนผลักไปหาพี่เขา และขอไลน์ให้ เป็นคนเดินเกมส์ก่อน และพี่เขา ก็ดีใจนะคะ เขาก็บอกว่าที่ผ่านมาก็จีบนะ ไม่รู้อีกหรอ พอคุยไปเรื่อยๆ  เขาดีกับเรามาตลอดค่ะ แต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกันนะคะ อยากคุยให้รู้จักกันมากกว่านี้ เขาเป็นคนดีค่ะ เอาใจใส่ดีมากๆ จนหนูไม่รู้ ว่าจะได้เจอคนที่น่ารักเหมือนเขาอีกไหม หลังเขาเลิกงาน เขาก็จะมารับหนูกลับบ้านทุกเย็นค่ะ พาไปตลาด ซื้อของกินอร่อยๆให้ คือความรู้สึกดีๆต่อกัน มันไม่ได้หรูหรา แต่มันดูอบอุ่น เหมือนหนูได้มีเพื่อนสนิทคนนึงเลยค่ะ(แจ้งนิดหน่อยนะคะ พี่เขาทำงานเป็นพนักงานเซเว่น และเรียนไปด้วย อายุห่างกับหนูแค่2ปีค่ะ) ตอนนั้นหนูไม่มี save zone ที่บ้านเลย เขาเป็นคนเดียวที่เป็น save zone ให้หนู มีปัญหา ช่วยเหลือหนูตลอด ระยะเวลาที่ผ่านมา 1 เดือนเต็ม วันเกิด เขาพาหนูไปทำบุญไหว้พระ ดูหนัง เล่นเกม ทำหลายอย่างมากๆ เหมือนจะไม่ได้ทำอีก แต่ความรู้สึก ก็พูดไปวันนั้นเลยค่ะ ว่ารู้สึกกับเขามากแค่ไหน และหนูรู้สึกว่าไม่อยากให้เขาหายไปเลย พอหลังจากวันเกิดหนู เขาก็หายไป หายไปแบบไม่ได้เจอกันอีก ไม่มีการติดต่อกลับมา หายไปโดยที่ไม่รู้ ว่าการเป็นอยู่ของเขายังไง แม้แต่คำลาสักคำ ไม่มีเลย มันจุกในใจมาตลอด ว่าวันนั้นหนูทำอะไรผิดไป เขาถึงหายไป หนูคิดมาตลอด ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทุกครั้งที่ไปที่ที่เราเคยไปด้วยกัน ที่ที่เจอครั้งแรกด้วยกัน มันคิดถึงเขาตลอดเลยค่ะ สำหรับคนที่อ่านมาถึงตรงนี้ อาจจะมองว่ามันไร้สาระ ไม่มีประโยชน์อะไร แค่ความรักของเด็กอายุ16-17 แต่เขาคือคนที่ดีสำหรับหนูในช่วงนั้นจริงๆค่ะ มาถึงวันนี้ หนูก็ยังไม่หายสงสัย หรือ เลิกคิดถึงเขาเลยนะคะ จะครบ 1 ปี แล้วค่ะ ที่เขาหายไปแบบไม่มีเหตุผล หนูแค่อยากให้เขาได้รู้ว่าหนูรู้สึกดีมากขนาดไหน และอยากจะรู้จักเขามากกว่านี้ ในฐานะเพื่อน หรือ มากว่านี้ก็ได้ค่ะ แต่ความรู้สึกของหนูวันนี้ ก็ไม่ได้เจอคนที่ดีๆ แบบเขาอีกเลย มันเป็นความบังเอิญ หรือสิ่งที่เรียนว่าปฏิหาริย์งงๆ หรือเปล่าไม่รู้ แต่เดือนเกิดของหนูมีความสุขมากๆเลยค่ะ หนูไม่เคยใช้เวลาเปลืองๆ ไปแบบนั้นเลย แต่พอได้ใช้ชีวิตที่ลองใช้ มันสนุก กับคนที่เราอยู่ด้วยแล้วรู้สึกปลอดภัย ถ้าวันนึง เขาได้เข้ามาอ่าน หนูอยากจะบอกว่า ถ้าหนูเติบโต เป็นคนที่ดี และน่ารักเหมือนพี่ พี่อย่าลืมกลับมาเลี้ยงข้าวหนูนะ ที่บอกวันเกิดของพี่จะเลี้ยงหนูอะ ห้ามลืม จะถึงแล้วนะ ถ้าผ่านมาเห็น คิดถึงนะ ไปอยู่ไหน กลับมาได้แล้ว☹️
หนูเป็นแค่เด็กวัยรุ่นคนนึง ที่ได้รับความรักจากคนที่ดีกับหนูมากๆ หนูไม่ได้สนใจเรื่องเพศ แค่อยู่ด้วยกันแล้วสบายใจ อบอุ่น เขาเป็นคนเดียวจริงๆค่ะ ที่สอนหนูในหลายๆเรื่อง ความจริง เราเจอกันมานานแล้ว แต่ว่าหนูไม่รู้ว่าใช่เขาไหม เหมือนเคยเจอในฝัน ก่อนจะถึงวันเกิด