ขุนนางในสมัยต้นรัตนโกสินทร์เริ่มสั่งสมอำนาจตอนไหน

อยากทราบว่า ขุนนางในสมัยต้นรัตนโกสินทร์เริ่มสั่งสมอำนาจและอิทธิพลตอนไหน เท่าที่ทราบคือ พอหลังสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์แล้ว ตัดภาพมาที่สมัยต้นรัชกาลที่ห้า (ในฐานะที่ จขกท. ไม่ได้ศึกษาประวัติศาสตร์ละเอียดเลยไม่ทราบมากนัก) เป็นช่วงที่ขุนนางยังทรงอำนาจและอิทธิพลมาก โดยเฉพาะสายสกุลบุนนาค (ขออนุญาตและขออภัยสายสกุลนี้ด้วยครับที่ต้องกล่าวถึง) ตามประวัติศาสตร์เองในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ขุนนางและเจ้านายยังมีอิทธิพลในการเลือกผู้ที่จะมาสืบราชสมบัติ ในสมัยรัชกาลที่ห้า พระองค์เองก็ทรงเห็นไม่ตรงกับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ในหลายประเด็น ซึ่งต่อมาในการสร้างรัฐชาติสมัยใหม่ของสยามเพื่อรับมือกับจักรวรรดินิยมตะวันตก ราชสำนักจึงเริ่มปฏิรูปโดยการรวบอำนาจทางภาษีโดยการตั้งหอรัษฎากรพิพัฒน์แทนการให้เจ้าภาษีอากรเก็บแบบเดิม และทางทหารโดยการเลิกไพร่ซึ่งเป็นกำลังหลักของขุนนางมาแต่อดีต ทำให้อำนาจขุนนางลดลง เมื่อส่วนกลางมั่นคงแล้วจึงไปส่วนภูมิภาคโดยส่งคนจากส่วนกลางไปปกครองแทนเจ้าประเทศราชแบบเดิม ซึ่งการสร้างรัฐชาติสมัยใหม่ของสยาม ประกอบกับพระราโชบายหลายประการทำให้สยามรอดพ้นจากเจ้าจักรวรรดินิยมมาได้

จากที่เห็นนะครับ อำนาจของขุนนางเริ่มลดลงหลังมาการปฏิรูปเพื่อสร้างรัฐสยามสมัยใหม่ เลยเป็นที่มาของคำถามของผู้เขียนว่า แล้วก่อนหน้านั้น ขุนนางของสยามเริ่มสั่งสมอำนาจและอิทธิพลตั้งแต่เมื่อใด

รบกวนช่วยตอบด้วยครับ ขอบคุณครับ และหากมีส่วนใดที่ไม่เหมาะสม เข้าใจผิด หรือผิดพลาดไปก็ขออภัยด้วยครับ