คบกับแฟนมาได้จะสองปีแล้วค่ะ ตลอดเวลาที่คบกันมาเขานอกใจเราตลอดพอเราจับได้เขาก็รับปากและพูดว่าจะไม่ทำอีกแล้วไม่กล้าทำอีกแล้ว แต่สุดท้ายเขาก็แอบเล่นแอพหาคู่ แอบคุยกับคนอื่นเราจับได้แต่เราก็ยังให้โอกาสและคิดว่าเขาจะคิดได้และมองเห็นความดีของเราบ้างแต่เปล่าเลยยิ่งเขารู้ว่าเราไม่ทิ้งเขาๆก็ไม่สนใจไม่เคยแคร์ความรู้สึกเราเลย เขาไม่เคยมีเวลาให้เราเลยยิ่งตอนอยู่ห่างกันเขาแทบจะไม่ทักมาหรือตอบแชทเราเลย ชีวิตของเขามีเวลาให้เหล้า ให้เพื่อน ให้งานแต่เขาไม่เคยมีเวลาให้เราเลย เคยคิดจะเลิกและคิดจะไปจากเขาแต่พอเขามาง้อมาพูดดีเราก็ใจอ่อนลืมสิ่งที่เขาทำกับเราไปเลย ทุกวันนี้อยู่กับน้ำตาความระแวงมากกว่ารอยยิ้ม เราชอบถามตัวเองตลอดว่าทุกวันนี้เรามีความสุขเราภูมิใจพอใจกับสิ่งที่เราเป็นอยู่หรอ เขาเคยรักเราหรือซึงใจกับสิ่งที่เราทำให้เขาไหม บางทีก็เกลียดตัวเองที่ยังทนเขาอยู่ได้โง่ที่ไม่ยอมไปสักทีโง่ที่ยอมให้เขาหลอกโง่ที่ยอมให้เขาจูง เขาไม่ผิดหรอกค่ะผิดที่เราที่เกิดมาโง่ไม่ยอมไปเอง