หัวใจพลิกล็อค...บทที่ 20

๒๐
ไม่กี่นาทีหลังรูปคู่ระหว่างปาณฑราและพิชญ์พงศ์ถูกโพสต์ลงบนเฟซบุ๊ก แจ้งเตือนว่ามีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นก็เด้งขึ้นมารัวๆ ทั้งจากมนฤดี ณิชชยา แม้กระทั่งตัวต้นเรื่องอย่างวาสิตา   
 
         NooMim Monruedee : ‘แหมยายแป้ง พอมีชะนีมาเกาะแกะแฟนเข้าหน่อย รีบเปิดตัวเลยนะยะ แบบนี้ก็แสดงว่าเคลียร์กันเข้าใจดีแล้วล่ะสิ โอ๊ยยย ใครก็ได้ช่วยหาน้ำมาดับไฟในตาฉันที’
 
         NongNam Nitchaya : ‘กรี๊ดดด แบบนี้มันต้องฉลอง’ พร้อมกับแท็กชื่อสามีตัวเองในคอมเมนต์
 
         วิวิว วาสิตา : ‘อะไรยังไงยายแป้ง รีบมาแถลงด่วน ที่คุยกันไว้ไม่ใช่แบบนี้นี่นา’ ตามด้วยสติ๊กเกอร์ทำหน้าฉงน
 
         นอกจากคอมเมนต์จากเพื่อนๆ ของปาณฑราแล้ว ฝั่งเพื่อนๆ ของพิชญ์พงศ์เองก็ไม่น้อยหน้า
 
         Sin Drum Satanun : ‘ไอ้นี่มันร้ายเว้ย’
 
         Tiwat Bass : สาวๆ ได้อกหักกันเป็นแถวแน่คราวนี้ 
 
         Dew Darunbhorn : เห็นเงียบๆ แต่แซงหน้าไปก่อนเพื่อนเลยเว้ยมือกีตาร์ฉัน
 
         
 
         และยังมีอีกหลายความคิดเห็น ทั้งจากเพื่อนเธอและเพื่อนเขา ที่พร้อมใจกันเข้ามาแซว ซึ่งปาณฑราอ่านแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ที่บ้าจี้ไปกับเขา เลือกใช้วิธีนี้เพื่อให้พ่อแม่เธอตายใจ
 
         “ผมว่าเรามาเปลี่ยนสรรพนามเรียกกันด้วยดีกว่า เวลาคุยกันต่อหน้าพ่อกับแม่คุณมันจะได้ดูเหมือนคนเป็นแฟนกันจริงๆ”
 
         “ไม่ต้องก็ได้มั้งคุณ เรียกแบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว” 
 
         “ไหนๆ ก็ทำแล้ว เราต้องเอาให้สุดครับ หากพวกท่านไม่เชื่อขึ้นมา แล้วคุณโดนจับแต่งงานกับนายบุญอะไรนั่น จะมาโทษผมไม่ได้นะ” เขายกเรื่องคลุมถุงชนขึ้นมาอ้าง
 
         “แล้วคุณจะให้ฉันเรียกคุณว่าอะไรล่ะคะ”
 
         “ต่อไปผมจะเรียกคุณว่าน้องแป้ง ส่วนน้องแป้งก็เรียกพี่ปราชญ์ โอเคไหมครับ”
 
         “ฟังแล้วจักจี้หูยังไงไม่รู้คุณ ไม่ชินเลย ฉันว่าเราเรียกกันแบบเดิมแหละดีแล้ว” หญิงสาวทำท่าขนลุกขนพอง
 
         “ฝึกไว้ให้ชินตั้งแต่วันนี้เลยสิครับ ยังเหลือเวลาอีกตั้งอาทิตย์กว่าให้ฝึกเรียก แต่ถ้าน้องแป้งไม่ถนัดเรียกพี่ปราชญ์ จะเรียกปราชญ์ขาแบบเมื่อคืนก็ได้นะครับ พี่ชอบ” 
 
         พิชญ์พงศ์ที่แทนตัวเองว่าพี่เสร็จสรรพ แถมยังพูดได้อย่างคล่องปากยิ้มตาพราว เมื่อได้เห็นใบหน้าสวยนั้นงอง้ำแถมยังมองมาที่เขาตาขุ่น
 
         “ไม่ต้องมาล้อฉันเลย” ว่าพลางยื่นมือไปผลักไหล่เขาเบาๆ แก้อาการเก้อเขิน เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน กับสรรพนามที่เธอใช้เรียกเขายามเมามาย
 
         “แป้ง ต่อไปให้แทนตัวเองว่าแป้งนะครับ” ชายหนุ่มเตือนเสียงนุ่ม “ไหนลองพูดใหม่สิครับ”
 
         “ไว้เรียกเฉพาะตอนอยู่ต่อหน้าพ่อกับแม่ไม่ได้เหรอคะ” 
 
         ปาณฑราต่อรอง เพราะเธอเรียกเขาว่าคุณจนชินแล้ว จะให้เปลี่ยนไปเรียกว่าพี่มันก็ไม่ชินปาก แม้เขาจะอายุมากกว่าเธอตั้งสามปีก็เถอะ
 
         “ไม่ได้ครับ หากไม่ฝึกไว้ตั้งแต่วันนี้ แล้วไปทำพิรุธต่อหน้าพ่อแม่น้องแป้งและความแตกขึ้นมา พี่ไม่รู้ด้วยนะ เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว ก็ต้องให้ความร่วมมือกันหน่อยสิครับ ที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อผลประโยชน์ของน้องแป้งทั้งนั้นเลยครับ” พิชญ์พงศ์ยกสารพัดข้ออ้าง
 
         “ใช่เหรอ” ปาณฑราเหล่ตามองอีกฝ่ายอย่างจับผิด
 
         “ใช่สิครับ” ชายหนุ่มตอบเสียงจริงจัง แต่นัยน์ตากลับไหวระริกอย่างชอบใจ
 
         “หน้าตาไม่น่าเชื่อเลยนะคะพี่ปราชญ์” ถึงจะว่าเขาไปอย่างนั้นแต่ปาณฑราก็ยอมทำตามที่เขาต้องการอยู่ดี 
 
         “พอใจหรือยังคะ” กระแทกเสียงถามพร้อมแยกเขี้ยวใส่คนเจ้ากี้เจ้าการ ที่ฉีกยิ้มกว้างจนน่าหมั่นไส้ 
 
         “ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปเราเป็นแฟนกันแล้วนะครับ”
 
         “พูดให้ถูกด้วยค่ะ แค่แฟนหลอกๆ อีกอย่างเป็นแฟนเฉพาะเวลาอยู่ต่อหน้าพ่อกับแม่และในเฟซบุ๊กแค่นั้นแหละ นอกนั้นทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม” ปาณฑราแย้ง และนั่นก็ทำให้คนที่หวังตีเนียนหลุดขำออกมา
 
         “จะคล้อยตามพี่หน่อยก็ไม่ได้” พิชญ์พงศ์แกล้งมองค้อนอย่างที่เธอชอบทำใส่เขา
 
         “เปลี่ยนใจไปขอให้คนอื่นช่วยตอนนี้ยังทันไหมเนี่ย” ปาณฑราพูดขึ้นด้วยความหมั่นไส้อีกฝ่าย
 
         “ไม่ทันแล้วครับ ให้พี่ช่วยน่ะเหมาะสมที่สุดแล้ว” พิชญ์พงศ์รีบพูดดัก 
 
          “ว่าแต่พ่อกับแม่ของน้องแป้งเป็นคนยังไงเหรอครับ พี่จะได้เตรียมตัวรับมือกับว่าที่พ่อตาแม่ยายถูก”
 
         ปาณฑราส่ายหน้าน้อยๆ ให้กับความชอบทำเนียนของอีกฝ่าย แต่ก็ขี้เกียจจะต่อปากต่อคำด้วย เลยปล่อยให้เขาตีเนียนต่อไป
 
         “ท่าทางจะหวงลูกสาวน่าดู แล้วแบบนี้พี่จะผ่านด่านว่าที่พ่อตาได้ไหมเนี่ย” พิชญ์พงศ์เปรยขึ้นหลังได้ฟังข้อมูลคร่าวๆ ของบิดามารดาหญิงสาว
 
          “แต่ไม่ว่าจะมีอุปสรรคสักแค่ไหนพี่ก็ไม่หวั่นหรอกนะ ต่อให้ต้องลุยน้ำลุยไฟยังไงพี่ก็จะฝ่าไปให้ได้ ก็ชอบลูกสาวท่านแล้วนี่เนอะ จะให้ถอยไปง่ายๆ ก็คงไม่ทันแล้ว” 
 
         พิชญ์พงศ์พูดอย่างหมายมั่น โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดของตนนั้นทำให้คนฟังใจเต้นแรงขนาดไหน แถมยังเผลอยิ้มไปกับความมุ่งมั่นของเขา
 
         “ทำเป็นจริงเป็นจังไปได้ ก็แค่แฟนกำมะลอเอง” 
 
         ถึงจะว่าให้เขาไปอย่างนั้น แต่ในใจลึกๆ ปาณฑรากลับแอบลุ้นไปกับเขาด้วย อยากรู้ว่าเขาจะมีวิธีเข้าหาพ่อกับแม่เธอยังไง แล้วพ่อกับแม่ของเธอจะมีท่าทีต่อเขาอย่างไรบ้าง
 
         ดอกไม้ดอกไม้หัวใจดอกไม้ดอกไม้
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่