ตั้งแต่โตมาบ่อยครั้งที่มักมีความรู้สึก ชอบ ในเพื่อนตัวเอง และก็พบว่าที่ผ่านมาตั้งแต่มัธยมยันเข้ามหาวิทยาลัยก็ชอบเพื่อนตัวเองมาตลอด ชอบทั้งในกลุ่มในห้องเดียวกัน ตอนวัยมัธยมก็ชอบเพื่อนในห้องตัวเองไป 2-3 คน แต่ตอนนี้พวกเขาก็รู้หมดแล้ว ก็กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม มามหาวิทยาลัยมาเจอเพื่อนใหม่ก็เจอเพื่อนใหม่ตอนแรกเฉยๆ ตอนหลังๆ สนิทกัน และนิสัยเดิมก็กลับมาคือแอบชอบเขา ชอบมากด้วย พยายามเทคแคร์เขา เอาอกเอาใจ ทั้งๆ ที่รู้ว่ายังไงก็ได้เป็นแค่เพื่อน เอาจริงๆ รู้สึกทรมานกับอะไรแบบนี้มาก รู้ว่ามัสจะไม่สมหวัง แต่ก็ชอบชอบคนใกล้ตัว 
เวลาชอบเพื่อนไม่ว่าใครก็ตาม ก็จะคิดเสมอว่า ขอแค่ได้ใกล้ชิด ขอแค่ได้เห็นกันก็มีความสุขก็พอ แต่นานๆไปมันก็อยากจะได้ครอบครอง (มันทำให้ทุกข์มากกว่าเดิม) แล้วกว่าจะมูฟออนจากคนเก่าๆ ได้ใช้เวลาเกือบ 10 ปีเลยครับ บางคนชอบตั้งแต่ม.1 ตอนนี้ยังปลื้มอยู่ ตอนนี้ก็มาชอบคนใหม่แล้ว ใครพอจะมีวิธีเลิกนิสัยชอบเพื่อนใกล้ตัวได้บ้าง รู้สึกทรมานกับอะไรแบบนี้ 
//สาเหตุคือผมเป็นเกย์แล้วไปชอบเพื่อนผู้ชาย ทางเพื่อนก็บอกว่าถ้าเป็นผู้ชายไปชอบผู้หญิงอาจจะมีลุ้นกว่า แต่เผอิญว่าเปนเกย์ไปชอบผู้ชาย

คนที่ชอบปัจจุบันเขาเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างตุ้งติ้ง คบหาสมาคมแต่กับเพื่อนผู้หญิง แต่เขาก็มักเล่าเรื่องที่เขาไปชอบผู้หญิงคนนึงในคณะให้ฟังเพราะสนิทกับเขา นี่ก็ฟังแล้ว รู้สึกสงสารตัวเองจับใจ ผมอยากจะบอกชอบเขา แต่มันทำไม่ได้ เพราะถ้าหากบอกแล้ว เกิดเสียเพื่อน ผมรู้สึกเสียดายความสัมพันธ์ที่รู้จักกันมา ทำอย่างไรดีครับ