เล่าสู่กันฟัง

***  สิ่งที่จะเขียนต่อไปนี้  ไม่ได้เขียนถึงบุคคลใดบุคลหนึ่ง  เป็นเพียงความรู้สู้ของเจ้าของกระทู้เท่านั้น***
    ผมกระไม่เคยเขียนอะไรลงในเว็บนะคับ   แต่ที่เขียนลงนี้ก็เพราะเห็นว่าเป็นพื้นที่ที่ไม่กระทบสิทธิ์ใคร  และผมก็ไม่ต้องการหมายถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง  ก็เลยลองเขัยนดู
      ผมก็เป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่งนะ   จะว่าไปเรื่องของเรื่องคือผมไม่อยากทำนา  มันเหนื่อยๆ   ผมก็เลยเลือกที่จะเรียน  ถึงแม้จะเรียนไม่เก่งแต่ก็เลือกที่จะเรียน   เพียงเพราะว่าผมไม่อยากทำนา     ชีวิตผมเริ่มต้นในวัยเด็กที่หมู่บ้านเล็กๆเเห่งหนึ่ง   ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ   ก้อจำไม่ค่อยได้หรอกคับ  เอาเป็นว่าเล่าสู่กันฟังเฉพาะที่จำได้ละกัน ิ ิจากนัเนผมก้อเข้าเรียนชั้น ป.เด็กเล็ก(ไม่รู้ที่อื่นเขาเรียกยังไงนะ)ที่บ้านเรียกปอเด็กเล็กตอนอายุประมาน 7ขวบ   ชีวิตก้อไม่มีไรคับ   พ่อแม่ไปทำงานโรงงานที่กรุงเทพ   ตัวผมอยู่กับน้องชาย   กับตากับยายที่บ้านนอก   หลังเลิกเรียน  ในฤดูทำนาก็ไปนาเพื่อช่วยงานเท่าที่ช่วยได้   หากบ  หาเขียด  ตามวิถีชีวิตบ้านๆเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่จำความได้   จนกาลเวลาผ่านไปจนมารู้ตัวอีกที  ก็จะจบป.6แล้ว   ชีวิตมันก้อเป็นอย่างนี้มาตลอด  ใช้ชีวิตตามรูปแบบเดิมๆซ้ำๆไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง   แต่ในใจผมคิดว่า  จะทำยังไงดีชีวิตนี้ไม่อยากทำนาต่อไปอีกแล้ว   มันเหนื่อย   เหนื่อยมาก   ฉนั้นแล้วผมจึงคิดว่าผมจะเรียนหนังสือเะื่อให้การศึกษาที่ผมได้รับมานั้น  มันจะพาชีวิตผมไปในทิศทางอื่น.......

ง่วงละ   ไว้เล่าต่อวันหลังละกันคับ   ..ฝันดีนะคับทุกทัน