คือทุกคนคะเราอยากถามว่าคน
ในครอบครัวไม่ชอบเราใช่มั้ยคือเรารู้สึกมาตลอกเลยว่าในครอบครัวเราไม่มีใครชอบเราเลย เราทำอะไรผิดนิดหน่อยก็ด่าแต่เวลาพี่ทำผิดไม่เคยด่าแล้วแม่ชอบบ่นเราว่าเล่นเกมทั้งวันเลยไม่ทำไรเลยแต่เราก็พอทำงานบ้านบ้างนะส่วนพี่เล่นเกมทั้งวันแม่ไม่เคยว่าสักคำเลิกทีตี2ตี3คนในครอบครัวเราก็ไม่เคยว่าเลยสักครั้งแต่เราเลิกเล่น4ทุ่ม-เที่ยงคืน ด่าทีเป็นชั่วโมง แล้วมันมีอยู่วันนึงค่ะเขาจะกินหมูกระทะกันเขาเดินมาเปิดที่หน้าห้องเราแต่ว่าเขามองเราด้วยสายตาแบบรังเกียจอ่ะแล้วเขาก็เดินไปหาพี่แล้วบอกว่ากินหมูกระทะมั้ยทั้งๆที่ไม่ชวนเราเลยสักคำแล้วคืนนั้นพี่เราก็กินหมูกระทะค่ะ แต่เรานั่งกินข้าวอยู่ในบ้านแล้วแม่ไม่คิดจะชวนเลยสักคำคือมันทำให้เราคิดหนักมากเลยค่ะ
แล้วพอมาอีกวันเขาก็บอกเราว่า เดี๋ยวกูจะไม่ให้เล่นคอมแหละแต่กับพี่เขาไม่เคยว่าเลยสักครั้งไม่เคยติเลยสักครั้งมีแต่เราที่โดนว่าโดนบ่นอยู่คนเดียว เราก็คิดฆ่าตัวตายหลายรอบมากเคยทำหลายรอบมากแล้วคิดในใจไม่มีกูคนในครอบครัวคงจะสบายเนอะ เราไม่เคยระบายกะใครเลยนอกจากตัวเองเราเครียดมากแล้วก็ท้อมากที่จะใช้ชีวิตแบบนี้ เราอยากตายเราคิดอยู่แค่นี้แล้วคิดอยู่ตลอดเวลาเลย เราไม่ไหวแล้วอ่ะเราไม่อยากอยู่แล้วจริงๆเราเหนื่อยอ่ะเราท้อว่ะ ความคิดผู้ใหญ่อาจจะดูว่าเรื่องแค่นี้ทำเป็นอยากตายแต่ว่าเด็กอย่างเราเนี่ยต้องมานั่งคิดนั่งเครียดกับเรื่องนี้ขนาดไหนอะ แล้วมันเกิดเรื่องแบบนี้เกือบทุกวันเลยอ่ะค่ะจะให้เราคิดไงกับเรื่องนี้

คนในครอบครัวไม่ชอบเราใช่มั้ย?
แล้วพอมาอีกวันเขาก็บอกเราว่า เดี๋ยวกูจะไม่ให้เล่นคอมแหละแต่กับพี่เขาไม่เคยว่าเลยสักครั้งไม่เคยติเลยสักครั้งมีแต่เราที่โดนว่าโดนบ่นอยู่คนเดียว เราก็คิดฆ่าตัวตายหลายรอบมากเคยทำหลายรอบมากแล้วคิดในใจไม่มีกูคนในครอบครัวคงจะสบายเนอะ เราไม่เคยระบายกะใครเลยนอกจากตัวเองเราเครียดมากแล้วก็ท้อมากที่จะใช้ชีวิตแบบนี้ เราอยากตายเราคิดอยู่แค่นี้แล้วคิดอยู่ตลอดเวลาเลย เราไม่ไหวแล้วอ่ะเราไม่อยากอยู่แล้วจริงๆเราเหนื่อยอ่ะเราท้อว่ะ ความคิดผู้ใหญ่อาจจะดูว่าเรื่องแค่นี้ทำเป็นอยากตายแต่ว่าเด็กอย่างเราเนี่ยต้องมานั่งคิดนั่งเครียดกับเรื่องนี้ขนาดไหนอะ แล้วมันเกิดเรื่องแบบนี้เกือบทุกวันเลยอ่ะค่ะจะให้เราคิดไงกับเรื่องนี้