การปฏิบัติเพื่อความมีจิตว่าง @ ท่านพุทธทาสภิกขุ

อยากถามนักปฏิบัติและผู้รู้ทางศาสนาพุทธผู้รู้คำสอนพระพุทธเจ้าครับว่าตามการการเจริญวิปัสสนาปัญญาเนี่ยเจริญสติพิจารณาขันธ์5คือรูปนามกายใจที่เป็นสภาะจริงครบทุกข้อเลยไหมถ้าเกิดสภาวะขึ้นมาตามหลักคำสอนของพระ

อยากถามผู้ทุกท่าน่านที่เขาว่ากันนั่งสมาธิแล้วจะเป็นและกลัวกันไม่อยากให้คนป่วยจิตเวชไปนั่งสมาธิเพราะมาจากการปฏิบัติผิดสายเป็นมิจฉาสมาธิหรือเปล่าคือเน้นเพ่งฌานหลงนิมิตออกไปดูผีดูนรกสวรรค์โดยไม่มีสติสัมป

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

ตัวอักษรใดในพระไตรปิฏกมีไว้เทียบเคียงทางเดินของจิต ไม่มีตัวอักษรใดในพระไตรปิฏกสักตัวเดียว ที่อ่านแล้วจะทำให้รู้เข้าใจปฏิบัติภาวนาได้ทันที 1.โดยธรรมชาติมันจะแยกกันสองส่วนระหว่างจิตกับกาย หากยังไม่เห็

คือจขกทสงสัยมานานแล้วว่าทำไมฆราวาสนักปฏิบัติภาวนฟหลายคนถึงเน้นทำแต่สมถะเพ่งเอาแต่ฌานสมาบัติอย่างเดียวแบบขาดสติจนบางคนหลงนิมิตจนเพี้ยนก็นาด้วยด้วยยนไม่เจริญวิปัสสนาโดยการเจริญสติปัญญากำหนดรู้หรือพิจารณ

อันนี้จขกทเพิ่งสังเกตเลยสงว่าที่หลวงวงงตามหาบัวและศิษย์ท่านอย่างหลวงพ่ออินทร์ถวายไม่ค่อยสอนฆราวาสปฏิบัติภาวนาตรงๆเป็นเพราะท่านถนัดสอนพิจารณากายซึฆราวาสไม่ถนัดไม่ถูกจริตหรือเปล่าครับขณะเดียวกับศิษยหลวง

เพราะฉะนั้นจึงเป็นอันได้ใจความว่าความรู้ของจิตที่เกิดขึ้นนั้นมีอยู่๓ขั้นตอนตอนต้นเป็นความรู้ที่เกิดจาก สัญญาความทรงจำที่เราอาศัยเป็นหลักหรือเป็นแนวน้อมนึกพิจารณาเช่นจะพิจารณาพระไตรลักษณ์อนิจจังทุกขัง

อันนี้ไม่ได้มีเตจนาปรามาสพระครูบาอาจารย์นะครับแต่สงสัยและอยากถามเปลี่ยนเพื่อได้แนวทางที่ถูกต้องคือสงสัยแนวทางเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ตามแนวทางหลวงพ่อฤาษีลิงดำนี่ถูกต้องไหมครับไม่รวมเรื่องเมืองนิ