เรามีกันอยู่3คนค่ะ ให้เรียกว่าABCเลยแล้วกันค่ะ Aเป็นที่ทำขนมเก่ง นิสัยดีพอควรเลย ไม่คิดมากเรื่องคำพูด Aเป็นคนพูดตรง Bเป็นคนที่เวลาเพื่อนปรึกษาอะไรBก็จะบอกนู่นนี่นั่น เรื่องความรักนะคะ C เป็นตัวเราเองอ่ะ Cเป็นคนหน้าเหวี่ยง แต่คือจริงๆแล้วไม่เคยคิดอะไรเลยค่ะว่างเปล่าแต่คือหน้าดุ เวลาเจอเพื่อนๆก็จะเข้าหาAกับB ส่วนมากค่ะ พวกเรารู้จักกันตั้งแต่สมัยอนุบาลนานมาก ตอนป.ต้น-ม.ปลายก็ไม่ค่อยรู้จักถึงนิสัยแท้ๆของแต่ละคนจริงๆค่ะ พอขึ้นม.ปลายถึงได้รู้ คือว่าCเป็นที่แม่หวงออกจากบ้านไม่ได้ แต่ABนี่คือพ่อแม่ยุคสมัยใหม่เขาก็พากันไปเที่ยวนู่นนี่ สนิทกัน2คนมากกว่าC Cพยายามวางตัวให้ดี A เป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายนะ ส่วนBนี่จะพูดกับเราเวลายืมตังซื้อขนมซื้อน้ำ ลอกการบ้าน แต่เวลาเราถามความคิดเห็นว่า อันนี้ดีไหม อันนี้สวยไหม นางจะบอกแต่ว่าไม่รู้ๆ แล้วแต่เลย เวลานั่งกัน3 Bจะพูดว่าดูนี่ AกับC ก็มอง แต่AB ก็คุยกัน2 คนเราก็ไม่ได้พูดอะไร เวลาไปกินข้าวหรือเดินไปเอารองเท้า เขาก็จะไปกัน2คน หรือเวลาคุยในกลุ่มมี3คน เวลาเราถามอะไรB ก็จะบอกว่าไม่รู้ๆ แต่เวลาA ถามคือนางตอบชนิดที่ว่าพูดน้ำไหลไฟดับ เวลาBว่าเรา เราก็ว่านางกลับนะ แต่นางบอกว่า ใช่ซี้เพื่อนเล่นด้วยไม่ได้หรอก ทั้งๆที่นางมาว่าเราก่อน เราก็ไม่ได้พูด นางเป็นคนที่ไม่ยุ่งไม่สนใจคนอื่น แต่เวลามีอะไรนางต้องรอดต่องให้เพื่อนช่วยเสมอเลย รายงานเรานั่งทำทั้งคืนไม่ได้ B ขอให้ช่วยเราก็ทำ พอเราถามความคิดเห็นนางนิดหน่อยนางเอาแต่บอกไม่รู้ๆ ตอนนี้คือเสียใจ มีกันอยู่แค่3 ถ้าให้ความสำคัญกับอีกคนมากกว่า เราจะได้ถอยออกมาหาคนที่ดีกว่านาง ตอนนี้ควรทำยังไงดีคะ รู้สึกเสียใจและก็น้อยใจมากๆเลย🥺