คือเรามีแฟน เราคบกับเขามา 3 ปี มันดีมากเลยค่ะระยะเวลา 3ปีที่ผ่านมา ได้ทำอะไรหลายๆอย่างเลย มันไม่ใช่เวลาสั้นๆ พอเวลาผ่านมา เราก็รู้สึกว่าเราอยู่กับเขาเพียงเพราะความผูกพัน เราไม่รู้ว่าความผูกพันมันคือความรักรึเปล่า แต่เราผูกพันกับเขามากจริงๆ เราไม่อยากให้เขาไปไหน แต่บางทีเราก็เผลอทำร้ายจิตใจเขาไปหลายครั้งแต่เขาเลือกที่จะอยู่เขาดีมากจริงๆแต่เราเองนี่แหล่ะที่เห็นแก่ตัว พอนานเข้า เราสองคนก็ทะเลาะกันบ่อยขึ้น เริ่มไม่เข้าใจกัน มันแย่มากเลยค่ะที่เราสองคนไม่เคยเข้าใจอะไรกันเลย ทะเลาะกันหนักทุกวัน ไม่มีเวลาให้กันจนสุดท้ายก็ได้เลิกกัน เราเลิกกันมาได้ 3 เดือนแล้วค่ะ เขาเป็นคนบอกเลิกเรา และตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาก็มาง้อและขอคืนดี แต่เราไม่กลับไปแล้วค่ะ เราพยายามใจแข็งเราคิดว่ากลับไปก็เป็นเหมือนเดิม เพราะมันก็เป็นแบบนั้นตลอดมาค่ะ ระยะเวลาที่เลิกกันเราพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง พยายามที่จะ move on เราพยายามทำสิ่งที่เราสองคนไม่เคยทำด้วยกัน เราพยายามทำอะไรใหม่ๆ หาสิ่งใหม่ๆมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่ไม่ว่าเราจะเปลี่ยนแปลงตัวเองมากแค่ไหน เราก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความทรงจำได้เลย เราไม่สามารถหลอกตัวเองได้เลยว่าเราลืมเขาได้แล้ว เราพยามทำแบบนั้นมาตลอด ถึงตัวเราจะเปลี่ยงแปลงอะไรไปมากแค่ไหน สุดท้ายความทรงจำเรากับเขามันก็อยู่ที่เดิม ตอนนี้เขาคง move onได้แล้ว เขามีคนใหม่ไปแล้วค่ะ เราก็ทำได้แค่ยินดีกับเขาและดีใจกับสิ่งใหม่ๆที่เกิดขึ้นกับตัวเขา ดีใจด้วยนะ
move on