เราเครียดมากค่ะ ทุกวันนี้เราร้องไห้ทุกวันเลยถ้าวันไหนไม่ร้องไห้คือเราดีใจมากๆ แม่เราดูไม่ชอบเราตั้งแต่วันที่แม่เจอกับผู้ชายคนหนึ่ง คือพ่อเราทำงานที่ประเทศจีน กลับบ้านมาแค่ 1 ละครั้ง 1 ปีเนี่ยเราจะได้เจอพ่อเราแค่ 1 เดือน หรือบางทีก็แค่ 2 สัปดาห์ จริงๆพ่อเราอยากจะกลับมาพักนานๆก็ได้ แต่อม่เราไม่ให้พ่อเรากลับมาอยู่นาน แม่ให้เหตุผลว่าแม่รำคาญพ่อ แล้วปกติแม่ก็จะชอบพาเพื่อนแม่มาที่บ้านบ่อยๆ คือถ้าเพื่อนผญ. เราจะไม่ว่าเลยแต่นี่เป็นเพื่อน ผช. (เพื่อนแม่คนนี้เขาหย่ากับภรรยาเขาแล้ว ) มาครั้งนึงก็ 1 สัปดาห์ มากแทบทุกๆเดือน แล้วพอเขากลับแม่ก็จะบอกเรากับพี่อยู่เสมอว่า "อย่าไปบอกพ่อนะลูก" เรารีบวิ่งมาบนห้องตัวเอง นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว อยากจะเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนแต่ก็กลัวเพื่อนจะเอาไปเล่าให้คนอื่นฟัง ตอนที่เพื่อนแม่มาอยู่บ้านเราแม่กับเพื่อนก็เอาแต่อยู่ในห้องกันสองคน บางทีก็ล็อคประตู เราเครียดกับเรื่องนี้มากๆ แม่เคยบอกกับเราว่า เพื่อนแม่อ่ะดีทุกอย่างได้ดั่งใจแม่ทุกเรื่อง แต่พ่อแกอ่ะไม่มีดีเลยซักอย่าง ขับรถก็ไม่เป็นทำงานบ้านก็ไม่ได้ มีดีแค่เงินเดือนดี เราเลยถามแม่ไปตรงๆ "แม่รักพาอหรือเปล่าค่ะ" แม่:ไม่ ตอนนั้นเหมือนโลกทั้งใบแตกสลายเลย ในตอนนั้นเราเครียดจนเก็บเอาไปฝันเลย เราฝันว่าแม่เพื่อนมีอะไรกันกับเพื่อนคนนั้น พ่อตื่นมาเราร้องไห้หนักมาก แม่เริ่มเปลี่ยนไปแม่ไม่เหมือนเดิม ตอนนั้นเราเข้าไปฟ้องแม่ประตูมันไม่ได้ล็อคแม่เรานั่งอยู่ในท่าที่ ขาข้างนึงอยู่บนขาเพื่อน (นั่งบนโซฟา) แม่เราตกใจมาก เราบอกแม่ว่า "คือหนูจะไปเซเว่นนะ แม่จะเอาไรป่าว" แม่เราบอกว่าไปทำไมไม่ต้องไปเลย(น้ำเสียงโมโห) คือแม่เราไม่ยอมทำอาหารเลยตอนนั้นมันก็เย็นมากแล้ว แล้วคือเราแค่อยากจะไปหาอะไรกินที่เซเว่น แล้วแม่ก็ดูโมโหง่ายขึ้นมีอยู่ครั้งนึงของๆแม่หายแม่ก็มาโทษเราคนแรกเลย ไม่คิดจะถามกันซักคำว่าใครเอาไป เราเครียดมากไม่รู้จะเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับใครดี อยากจะขอคำแนะนำกับเพื่อนๆค่ะ
ถ้าเจอเรื่องแบบนี้ควรทำยังไงดีคะ