สวัสดีครับ..
ผมกับแฟนคบกันมา5ปี11เดือนเขาบอกเลิกผมเพราะบอกว่าผมไม่มีอนาคตไม่จริงจังกับอะไรซักอย่าง
ตอนนี้ผมอายุ 28 เป็นแค่พนักงานธรรมดาๆมี Bigbike(เป็นความฝันส่วนตัว)ที่ยังผ่อนไม่หมดอีก 2 ปี ผมคุยกับเขาไว้ว่าจะบวชให้พ่อกับแม่ตั้งแต่ปีที่แล้วแต่เนื่องด้วยโควิด 19 ทำให้ต้องเลื่อนออกไปมาปีนี้หนักกว่าปีที่ผ่านมา..ผมคุยกับแฟนผมว่าบวชเสร็จจะขอเขาแต่งงานสร้างบ้านหรือซื้อบ้านอยู่ซักหลังขายBigbikeแล้วออกรถยนต์ซักคันพออยู่ตัวแล้วค่อยมีลูก..แรกๆเขาเห็นด้วย..แต่หลังช่วงโควิด19มาทุกอย่างก็แย่ลงสิ่งที่ผมคิดไว้ต้องเลื่อนออกไปเพราะเนื่องด้วยโรคระบาดและงานที่น้อยลงทำให้รายได้ผมน้อยลงจากเดิมมาก..ผมพยายามยิ้มสู้กับทุกๆวันทำทุกอย่างให้มันเป็นเรื่องตลกผมใส่ใจกับทุกอย่างทั้งงานและความรักแต่แค่แสดงออกว่าผมยิ้มกับมัน..แต่แฟนบอกผมว่าผมทำเป็นเล่นไม่ยอมจริงจังซักที..ผมก็แค่ไม่อยากทำตัวเคร่งเครียดต่อหน้าเขาให้เขาเป็นห่วง..จริงๆผมเครียดมากผมทำงานเก็บเงินใช้หนี้และเก็บออมอย่างมาก..ผมใช้จ่ายต่อวันไม่เกิน30บาทผมไม่ดูแลรูปร่างและสุขภาพตัวเองมานานมาก..ผมไม่ซีเรียสผมอยู่ได้..ผมขายหมวกกันน็อคอะไหล่แต่งรถที่มีราคาเพื่อแลกกับของที่ถูกลงมาและนำเงินส่วนที่เหลือมาใช้จ่ายกับเขา..แต่สุดท้ายเขาก็ไป..ผมขอโอกาสเขาเปลี่ยนตัวเองให้ดีกว่านี้ถึงสิ้นปีให้เขากลับมา..เขาตอบตกลงแต่ไม่100%ที่จะกลับมา..แต่ ณ ตอนนี้เขาไม่ตอบอะไรผมแล้วแม้แต่ถามว่าทำอะไรอยู่ก็ไม่อ่านอีกเลย..ผมรักเขามากครับไม่ใช่แค่เพราะผูกพันธ์ในช่วงเวลา...🥺💔😭
แฟนคบมาเกือบ 6 ปี บอกเลิกเพราะบอกว่าเราไม่มีอนาคต...
ผมกับแฟนคบกันมา5ปี11เดือนเขาบอกเลิกผมเพราะบอกว่าผมไม่มีอนาคตไม่จริงจังกับอะไรซักอย่าง
ตอนนี้ผมอายุ 28 เป็นแค่พนักงานธรรมดาๆมี Bigbike(เป็นความฝันส่วนตัว)ที่ยังผ่อนไม่หมดอีก 2 ปี ผมคุยกับเขาไว้ว่าจะบวชให้พ่อกับแม่ตั้งแต่ปีที่แล้วแต่เนื่องด้วยโควิด 19 ทำให้ต้องเลื่อนออกไปมาปีนี้หนักกว่าปีที่ผ่านมา..ผมคุยกับแฟนผมว่าบวชเสร็จจะขอเขาแต่งงานสร้างบ้านหรือซื้อบ้านอยู่ซักหลังขายBigbikeแล้วออกรถยนต์ซักคันพออยู่ตัวแล้วค่อยมีลูก..แรกๆเขาเห็นด้วย..แต่หลังช่วงโควิด19มาทุกอย่างก็แย่ลงสิ่งที่ผมคิดไว้ต้องเลื่อนออกไปเพราะเนื่องด้วยโรคระบาดและงานที่น้อยลงทำให้รายได้ผมน้อยลงจากเดิมมาก..ผมพยายามยิ้มสู้กับทุกๆวันทำทุกอย่างให้มันเป็นเรื่องตลกผมใส่ใจกับทุกอย่างทั้งงานและความรักแต่แค่แสดงออกว่าผมยิ้มกับมัน..แต่แฟนบอกผมว่าผมทำเป็นเล่นไม่ยอมจริงจังซักที..ผมก็แค่ไม่อยากทำตัวเคร่งเครียดต่อหน้าเขาให้เขาเป็นห่วง..จริงๆผมเครียดมากผมทำงานเก็บเงินใช้หนี้และเก็บออมอย่างมาก..ผมใช้จ่ายต่อวันไม่เกิน30บาทผมไม่ดูแลรูปร่างและสุขภาพตัวเองมานานมาก..ผมไม่ซีเรียสผมอยู่ได้..ผมขายหมวกกันน็อคอะไหล่แต่งรถที่มีราคาเพื่อแลกกับของที่ถูกลงมาและนำเงินส่วนที่เหลือมาใช้จ่ายกับเขา..แต่สุดท้ายเขาก็ไป..ผมขอโอกาสเขาเปลี่ยนตัวเองให้ดีกว่านี้ถึงสิ้นปีให้เขากลับมา..เขาตอบตกลงแต่ไม่100%ที่จะกลับมา..แต่ ณ ตอนนี้เขาไม่ตอบอะไรผมแล้วแม้แต่ถามว่าทำอะไรอยู่ก็ไม่อ่านอีกเลย..ผมรักเขามากครับไม่ใช่แค่เพราะผูกพันธ์ในช่วงเวลา...🥺💔😭