ขอเริ่มเรื่องเลยนะคะ ปู่กับย่าบ้านเราค่อนข้างหัวโบราณค่ะ เขาจะคิดในแบบที่ยุคเขาเจอมา
ปู่และย่าเรา เป็นคนที่ชอบดูถูกคนอื่นมากๆค่ะ ทั้งๆที่บ้านเราไม่ได้ดีไปกว่าคนที่เขาดูถูกเลย
แล้วทีนี้เราคบแฟนปัจจุบันมาได้เกือบ 4 ปีค่ะ มันเหมือนจะดีนะคะ ที่บ้านรับรู้ทั้ง 2 ฝ่าย เลยมีความคิดอยากหมั้นกันหลังจากเราเรียนจบคือปลายปีนี้
แต่พอเราพูดเรื่องนี้กับปู่ย่า มันเหมือนเป็นจุดที่เรารู้สึกว่า เราไม่โอเคมากๆ เขาพูดถึงผู้ชายคนอื่นต่อหน้าแฟนของเรา ว่าเขาทำเงินเดือนได้ 30,000 เก็บเงินเก่ง โน้นนั่นนี่ แล้วมาพูดกับเราว่า ค่าสินสอดแฟนเราจะเอาปัญญาที่ไหนมาให้
แต่เราเคยพูดไว้ค่ะ ว่าค่าสินสอด เราจะเก็บกันเอง 2 คน ส่วนทางบ้านแฟน คือมีฐานะดีกว่าเรามากๆค่ะ มีทรัพย์สมบัติ ที่ดินมากมาย ซึ่งมีมากกว่าบ้านเรา 10 เท่าเลยก็ว่าได้ พอเราถามว่าอยากให้ไปคบกับคนรวยหรอ ย่าเราตอบว่า "ใช่"
คือมันเป็นความรู้สึกที่ว่า ทำไมเขาถึงต้องมาพูดแบบนี้ ทำไมต้องคิดแบบนี้ เข้าใจว่าอยากให้เรามีชีวิตที่ดี แต่เรา 2 คน ขยันทำงาน หาเงินกันมากๆ
การจะมีเงินเราควรที่จะทำงาน ไม่ใช่ไปเกาะผู้ชายกิน พอเราพูด เขาก็มาบอกว่า เลี้ยงเรามาเสียเงินไปหลายบาท เด็กๆป่วย หาหมอหมดเงินไปเยอะแยะ บลาๆๆ
เราไม่มีความสุขเลยค่ะ เรายิ่งอยู่ เรายิ่งทุกข์ เหมือนจะเป็นโรคประสาท
เหมือนเขาบีบบังคับให้เราไปเกาะผู้ชายกินมากกว่าให้ไปทำงานหาเงินเอง (ซึ่งเขาเคยพูดไว้หลายรอบค่ะว่า ถ้าคบคนรวย เราจะมีทุกสิ่งที่เราต้องการโดยที่ไม่ต้องทำงาน) แต่ความต้องการเรา ไม่ใช่แบบนั้น เราต้องการที่จะมีทุกอย่างด้วยตัวเราเอง ไม่ใช่การไปเกาะใคร
เราควรทำยังไงดีคะ เราทุกข์มาก ไม่รู้จะไปพูดให้ใครฟัง เราไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะ บางทีก็คิดว่า หายไปเลยก็น่าจะดี
เมื่อคนที่บ้านชอบดูถูกคนอื่น รวมถึงแฟนเรา
ปู่และย่าเรา เป็นคนที่ชอบดูถูกคนอื่นมากๆค่ะ ทั้งๆที่บ้านเราไม่ได้ดีไปกว่าคนที่เขาดูถูกเลย
แล้วทีนี้เราคบแฟนปัจจุบันมาได้เกือบ 4 ปีค่ะ มันเหมือนจะดีนะคะ ที่บ้านรับรู้ทั้ง 2 ฝ่าย เลยมีความคิดอยากหมั้นกันหลังจากเราเรียนจบคือปลายปีนี้
แต่พอเราพูดเรื่องนี้กับปู่ย่า มันเหมือนเป็นจุดที่เรารู้สึกว่า เราไม่โอเคมากๆ เขาพูดถึงผู้ชายคนอื่นต่อหน้าแฟนของเรา ว่าเขาทำเงินเดือนได้ 30,000 เก็บเงินเก่ง โน้นนั่นนี่ แล้วมาพูดกับเราว่า ค่าสินสอดแฟนเราจะเอาปัญญาที่ไหนมาให้
แต่เราเคยพูดไว้ค่ะ ว่าค่าสินสอด เราจะเก็บกันเอง 2 คน ส่วนทางบ้านแฟน คือมีฐานะดีกว่าเรามากๆค่ะ มีทรัพย์สมบัติ ที่ดินมากมาย ซึ่งมีมากกว่าบ้านเรา 10 เท่าเลยก็ว่าได้ พอเราถามว่าอยากให้ไปคบกับคนรวยหรอ ย่าเราตอบว่า "ใช่"
คือมันเป็นความรู้สึกที่ว่า ทำไมเขาถึงต้องมาพูดแบบนี้ ทำไมต้องคิดแบบนี้ เข้าใจว่าอยากให้เรามีชีวิตที่ดี แต่เรา 2 คน ขยันทำงาน หาเงินกันมากๆ
การจะมีเงินเราควรที่จะทำงาน ไม่ใช่ไปเกาะผู้ชายกิน พอเราพูด เขาก็มาบอกว่า เลี้ยงเรามาเสียเงินไปหลายบาท เด็กๆป่วย หาหมอหมดเงินไปเยอะแยะ บลาๆๆ
เราไม่มีความสุขเลยค่ะ เรายิ่งอยู่ เรายิ่งทุกข์ เหมือนจะเป็นโรคประสาท
เหมือนเขาบีบบังคับให้เราไปเกาะผู้ชายกินมากกว่าให้ไปทำงานหาเงินเอง (ซึ่งเขาเคยพูดไว้หลายรอบค่ะว่า ถ้าคบคนรวย เราจะมีทุกสิ่งที่เราต้องการโดยที่ไม่ต้องทำงาน) แต่ความต้องการเรา ไม่ใช่แบบนั้น เราต้องการที่จะมีทุกอย่างด้วยตัวเราเอง ไม่ใช่การไปเกาะใคร
เราควรทำยังไงดีคะ เราทุกข์มาก ไม่รู้จะไปพูดให้ใครฟัง เราไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะ บางทีก็คิดว่า หายไปเลยก็น่าจะดี